Άρθρα Σύνταξης

Να λάμπετε σαν χρυσοί στυλοβάτες της κοινωνίας!

Το 1276, ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν έγραψε στους αδερφούς Ικεγκάμι ,όταν αντιμετώπιζαν μεγάλες δυσκολίες, και τους ενθάρρυνε με τα παρακάτω λόγια: «Αν βάλεις μία πέτρα στη φωτιά απλά θα γίνει στάχτη, ο χρυσός όμως γίνεται ατόφιο χρυσάφι» (WND-1, 497).
Μετά από επτάμισυ αιώνες, αυτό το πνεύμα συνεχίζει να υφίσταται. Όπως οι αδερφοί Ικεγκάμι τότε, τα μέλη του τμήματος των ανδρών της Σόκα Γκάκκαϊ λάμπουν σαν σταθεροί χρυσοί στυλοβάτες του κόσεν-ρούφου στις τοπικές τους κοινότητες και στην ευρύτερη κοινωνία – μετατρέποντας ακόμα και τις πιο άγριες θύελλες των αντιξοοτήτων σε εφαλτήριο για τη νίκη. Από τα νεότερα μέλη στην πίστη έως και τα πρεσβύτερα, όλοι προχωρούν με υψηλό φρόνημα και γεμάτη ζωντάνια αποφασιστικότητα.
Στις 5 Μαρτίου, το τμήμα ανδρών γιορτάζει την 60η του επέτειο. Κατά την τελετή της ίδρυσής του, ο Πρόεδρος Ικέντα τόνισε ότι θα πρέπει να είναι ένα παράδειγμα στην πίστη στο οποίο θα προσβλέπουν όλοι.
Αργότερα, όταν νεότερα μέλη ρώτησαν πως να αναλάβουν την ευθύνη να ηγηθούν του κινήματος για το κόσεν-ρούφου, απάντησε ότι ο ρόλος ενός υπευθύνου είναι να εμπνέει τους άλλους να αναλάβουν δράση και ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι να δίνουν οι ίδιοι το παράδειγμα.
Ως μαθητές του Προέδρου Ικέντα, ας συνεχίσουμε να προκαλούμε τους εαυτούς μας με το δικό μας μοναδικό τρόπο. Όταν βλέπουν αυτές τις σεμνές και ειλικρινείς προσπάθειες οι άλλοι γύρω μας, παίρνουν το θάρρος να προχωρήσουν μπροστά. Ο Πρόεδρος Ικέντα συχνά έλεγε ότι κι ο ίδιος ήταν μέλος του τμήματος ανδρών. Δίπλα στον μέντορά μας, θα συνεχίσουμε αυτό το αιώνιο ταξίδι του κοινού αγώνα.
*
Κατά την περίοδο που είχε την ευθύνη της ιστορικής Καμπάνιας της Οσάκα του 1956, ο Πρόεδρος Ικέντα ταξίδεψε για πρώτη φορά στο Κιούσου στις 5 Μαρτίου. Το επόμενο πρωί, όταν οι εκεί υπεύθυνοι και τα μέλη των τμημάτων νέων αντρών και νέων γυναικών συγκεντρώθηκαν στον τόπο διαμονής του στην πόλη Γιάμε, στην Φουκουόκα, εκείνος τους είπε: «Ας τραγουδήσουμε όλοι μαζί».
2
Άρχισαν να τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια από το Κιούσου και το πασίγνωστο «Κουρόντα Μπούσι», ενώ ο Πρόεδρος Ικέντα κάλεσε τον υπεύθυνο του τμήματος ανδρών να χορέψει. Τα αδέξια βήματά του έκαναν όσους ήταν παρόντες να ξεσπάσουν σε τρανταχτά γέλια . Τότε σηκώθηκε ο ίδιος ο Πρόεδρος Ικέντα και χόρεψε το «Τραγούδι των Συντρόφων» με πάθος για να ενθαρρύνει τα μέλη.
Κάθε αίσθημα αμηχανίας ή τυπικότητας υποχώρησε, και οι άνθρωποι συνειδητοποίησαν πόσο σημαντικό είναι να βάζει κανείς στην άκρη την ματαιοδοξία και τα προσχήματα προκειμένου να εργαστούν όλοι μαζί με ενότητα. Ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα ενθάρρυνσης – πολύ πιο δυνατό από χίλιες λέξεις.
«Τίποτα δε μπορεί να καταστρέψει τους θησαυρούς της καρδιάς». Αυτό ήταν το μήνυμα που ο Πρόεδρος Ικέντα μου εμπιστεύτηκε όταν έγινε ο σεισμός και το τσουνάμι στο Τοχόκου πριν από δεκαπέντε χρόνια τέτοιο μήνα. Ταξίδεψα στο Σεντάϊ στις 17 Μαρτίου, μερικές μέρες μετά τον σεισμό, και μοιράστηκα αυτά τα λόγια όχι μόνο με τα μέλη μας, αλλά και με φίλους σε όλη την τοπική κοινότητα.
Δεκαπέντε χρόνια από αυτό τον καταστροφικό σεισμό, οι ακατάβλητοι σύντροφοί μας σε όλη την επαρχία Τοχόκου στέκονται μαζί σαν μια οροσειρά πανύψηλων βουνών, προοδεύοντας αρμονικά με τις κοινότητές τους. Η γενναία αφοσίωση του τμήματος των ανδρών στην εδραίωση των θεμελίων του κόσεν-ρούφου είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική.
Τώρα, φίλοι μου του τμήματος ανδρών, ας θυμηθούμε εκ νέου ότι είμαστε οι μαθητές του Προέδρου Ικέντα και ας πάμε μπροστά με ανανεωμένη ζωτικότητα και αποφασιστικότητα!
(Μετάφραση από το τεύχος Μαρτίου 2026 της Νταϊμπιακουρένγκε, το μηνιαίο περιοδικό μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Αγωνιστείτε δυναμικά για το κόσεν-ρούφου, γεμάτοι ζωτική δύναμη!
Ο Βουδισμός του Ήλιου ανατέλλει – ένας λαμπρός φάρος που διαλύει το σκοτάδι της εποχής μας.
Ο Βουδισμός του Ήλιου λάμπει αναζωπυρώνοντας τις ελπίδες των φίλων μας που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Ο Βουδισμός του Ήλιου σφύζει από ζωή στα βάθη της καρδιάς μας, καθώς προχωράμε μπροστά για χάρη του κόσεν-ρούφου.
Κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, τα μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ θέτουν σε κίνηση τη γεμάτη σφρίγος ζωή ενός μποντισάτβα της γης και με αστείρευτη χαρά αναλαμβάνουν δυναμική δράση για να εκπληρώσουν την αποστολή τους οπουδήποτε κι αν βρίσκονται. Αυτό το μεγαλειώδες πνεύμα ενσαρκώνει την ουσία των λόγων του Νταϊσόνιν: «Όταν ο Μποντισάτβα Ανώτερες Πρακτικές ξεπρόβαλε από τη Γη, δεν ξεπρόβαλε χορεύοντας;»
Η ακλόνητη αφοσίωση του προέδρου Ικέντα στον όρκο του αποτελεί για εμάς αιώνιο πρότυπο καθοδήγησης. Στις 6 Ιανουαρίου του 1951, στην αυγή του νέου έτους και εν μέσω των πιο δύσκολων επαγγελματικών του αγώνων, ο Τζόσεϊ Τόντα ανέθεσε όλα τα ζητήματα της διαδοχής – τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά – στον πολυαγαπημένο του μαθητή. Ο Πρόεδρος Ικέντα δέχτηκε χωρίς δισταγμό, δηλώνοντας: «Πάντα ήμουν έτοιμος να δώσω όλη μου τη ζωή σε σένα χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό.» Η κινητήρια δύναμη για τη νίκη σε όλα τα πράγματα γεννιέται από τον όρκο του μαθητή να ορθώσει το ανάστημά του για χάρη του μέντορα και να προχωρήσει στο πλευρό του. Ας χαράξουμε αυτό το πνεύμα βαθιά μες στη ζωή μας.
Πριν από εξήντα πέντε χρόνια, την Πρωτοχρονιά του 1961, ο Πρόεδρος Ικέντα δήλωσε: «Είμαι αποφασισμένος να δημιουργήσω την ιστορία εκατό χρόνων σε μία χρονιά». Μετά, στις 28 Ιανουαρίου, αναχώρησε για την πρώτη του περιοδεία καθοδήγησης σε χώρες και περιοχές της Ασίας, με την καρδιά του να φλέγεται από την διακαή επιθυμία του μέντορά του να στείλει το φως του ήλιου στους ανθρώπους της Ασίας ανοίγοντας το δρόμο με ένα θαρραλέο και ιστορικό πρώτο βήμα.
Με την ακλόνητη απόφαση να εκπληρώσει την εντολή του Νταϊσόνιν να μεταδώσει τον Βουδισμό προς τα δυτικά, ταξίδεψε σε όλη την Ασία με στόχο να διαδώσει σε όλη τη γη το νταϊμόκου. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του ενθάρρυνε ολόκαρδα τον μικρό αριθμό μελών που αγωνιζόταν εκεί εκείνη την περίοδο και επίσης στήριξε πρωτοβουλίες οι οποίες στη συνέχεια οδήγησαν στη δημιουργία του Ινστιτούτου Ανατολικής Φιλοσοφίας και της Ένωσης Συναυλιών Μιν-Ον. Ο Πρόεδρος Ικέντα διαρκώς οραματιζόταν ένα μέλλον στο οποίο η Σόκα Γκάκκαϊ θα άνθιζε ως ένα παγκόσμιο θρησκευτικό κίνημα βασισμένο στον ανθρωπισμό.
Στη συνάντηση Τομεαρχών τον Ιανουάριο του 1991, ο Πρόεδρος Ικέντα μίλησε για τη φιλοσοφία ζωής του περίφημου κωμικού ηθοποιού Τσάρλι Τσάπλιν (1889–1977), τονίζοντας ότι όσο περισσότερες προκλήσεις συναντάμε στον αγώνα για το κόσεν-ρούφου και όσο πιο γενναία τις αντιμετωπίζουμε, τόσο περισσότερο «η μεγαλύτερη από όλες τις χαρές» (OTT, 212) του Μυστικού Νόμου θα κυλά σε κάθε ίνα της ύπαρξής μας. Με αυτόν τον δυνατό βρυχηθμό του λιονταριού χαραγμένο στην καρδιά μου, είμαι για άλλη μια φορά αποφασισμένος, φέτος, να δώσω όλο μου το είναι – για την επίτευξη της Φώτισης του Βούδα του κάθε μέλους, για την καθιέρωση
2
της ορθής διδασκαλίας για την ειρήνη στη χώρα και για την πραγματοποίηση της διαρκούς παγκόσμιας ειρήνης.
Στεκόμαστε τώρα στο μέσο της διαδρομής για την ολοκλήρωση της δεύτερης σειράς των Επτά Καμπανών.1 Ας αναζητήσει ειλικρινά ο καθένας μας τις συμβουλές του μέντορά μας, γεμίζοντας έτσι τη ζωή του με ζωτική δύναμη κι ας προχωρήσει μπροστά με θάρρος στον ευγενή δρόμο της ανθρώπινης επανάστασης!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Ιανουαρίου 2026, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ, Νταϊμπιακουρένγκε).
1 Επτά Καμπάνες: Η πρώτη σειρά των Επτά Καμπανών αποτελείτο από επτά συναπτές επταετείς περιόδους στην ανάπτυξη της Σόκα Γκάκκαϊ από την ίδρυσή της το 1930 έως το 1979. Στις 3 Μαΐου 1966, ο Πρόεδρος Ικέντα μίλησε για μια νέα σειρά Επτά Καμπανών που οραματίστηκε να εκτυλίσσεται τον 21ο αιώνα. Αργότερα το προέκτεινε ώστε να περιλαμβάνει ένα σύνολο επτά σειρών Επτά Καμπανών έως τα μισά του 23ου αιώνα.

Ας αντηχήσουν τραγούδια χαράς από τα βάθη της καρδιάς μας

Η μεγαλύτερη υπερηφάνεια της Σόκα Γκάκκαϊ είναι η αδιάσπαστη γραμμή καταγωγής της, που φτάνει μέχρι τον Νίτσιρεν Νταϊσόνιν.
Οι τρεις ιδρυτές πρόεδροι, δεμένοι με τον βαθύ και ακλόνητο δεσμό μέντορα και μαθητή, έχουν με θάρρος πραγματώσει τον λιονταρίσιο βρυχηθμό του Νταϊσόνιν – την επιθυμία του να οδηγήσει όλους τους ανθρώπους στην ευτυχία – προάγοντας σταθερά το κόσεν-ρούφου σε όλο τον κόσμο. Περπατώντας στα βήματά τους, ο καθένας από εμάς, ως μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ, αγωνιζόμενοι μαζί με τον μέντορά μας, είμαστε όλοι μποντισάτβα της γης, που μοιραζόμαστε μια βαθιά αποστολή.
Η αληθινή ευγένεια των μελών της Σόκα Γκάκκαϊ έγκειται στις ειλικρινείς προσπάθειές μας να ενσωματώσουμε τις διδασκαλίες του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν στην καθημερινή μας ζωή. Μια ισχυρή έκφραση αυτού του πνεύματος εμφανίζεται στο απόσπασμα: «“Χαρά” σημαίνει ότι εμείς και οι άλλοι μαζί, βιώνουμε τη χαρά» (OTT, 146). Αυτό είναι από το Αρχείο των προφορικά μεταδοθεισών διδασκαλιών, στο οποίο ο Νταϊσόνιν συμπυκνώνει την ουσία του μέντορα και του μαθητή.
Για χάρη της γνήσιας ευτυχίας των άλλων, τα μέλη μας δεν φείδονται ούτε χρόνου ούτε προσπάθειας. Κατανοούμε ότι τέτοιες ανιδιοτελείς πράξεις αποτελούν το ουσιαστικό θεμέλιο της δικής μας ανθρώπινης επανάστασης και της μεταμόρφωσης του κάρμα. Χωρίς υπολογισμούς ή περιμένοντας ανταμοιβή, απλώς προσπαθούμε με εγκάρδια ειλικρίνεια να υποστηρίξουμε και να ενθαρρύνουμε τους γύρω μας.
Το σύνολο των επιτευγμάτων που έχουμε καταφέρει τον τελευταίο χρόνο —προχωρώντας ακούραστα μπροστά, ενώ παράλληλα συμμετέχουμε σε έναν συνεχή εσωτερικό διάλογο με τον μέντορά μας— είναι αδύνατο να καταστραφεί. Να είστε βέβαιοι ότι η καλή τύχη που έχουμε συσσωρεύσει είναι απόλυτη και θα ακτινοβολεί με λαμπρότητα στο αιώνιο μέλλον.

Πριν από τριάντα πέντε χρόνια, τον Δεκέμβριο του 1990, το ιερατείο Νίτσιρεν Σόσου αναθεώρησε μονομερώς τους κανόνες λειτουργίας του και απέλυσε τον Πρόεδρο Ικέντα από τη θέση του ως επικεφαλής εκπροσώπου όλων των λαϊκών οργανώσεων. Μόλις ένα μήνα νωρίτερα, κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης υπευθύνων στα κεντρικά γραφεία, είχε μοιραστεί οδηγία εμπνευσμένη από τη ζωή του μεγάλου συνθέτη Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν, η οποία προέτρεπε τα μέλη να μετατρέψουν τα βάσανα σε εφαλτήριο για χαρά. Πρότεινε στα μέλη να τραγουδήσουν την «Ωδή στη Χαρά» του Μπετόβεν από την Ένατη Συμφωνία στα γερμανικά. Αυτή η πράξη αντιμετωπίστηκε με σκληρή κριτική από το ιερατείο, το οποίο την καταδίκασε, θεωρώντας ότι επαινούσε μη βουδιστικές διδασκαλίες – μια κατηγορία που αποκάλυψε την ανικανότητά τους να εκτιμήσουν τον ρόλο του πολιτισμού στην ενότητα και την ανύψωση της ανθρωπότητας.
Την επόμενη χρονιά, η Σόκα Γκάκκαϊ κήρυξε την πνευματική της ανεξαρτησία από το ιερατείο. Έχοντας αποτινάξει τα δεσμά της καταπιεστικής εξουσίας, ξεκινήσαμε την άνοδό μας ως παγκόσμιο θρησκευτικό κίνημα. Αυτή η μεταμόρφωση καταδεικνύει ότι σε όλο τον κόσμο υπάρχει μια βαθιά λαχτάρα για την ουσία της φιλοσοφίας του Προέδρου Iκέντα – μιας θρησκείας που υπάρχει για την ευτυχία και την αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων.
Ο Πρόεδρος Ικέντα μας καλούσε συνεχώς να προοδεύουμε ενωμένοι σύμφωνα με την ακλόνητη αφοσίωση του Νταϊσόνιν για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Ακόμα και όταν ήμουν στο τμήμα νέων, μας ενστάλαξε, στο Εκπαιδευτικό Κέντρο του Κανσάι, το πνεύμα να αντισταθούμε στους διεφθαρμένους ιερείς που ήταν απάνθρωποι και αχάριστοι. Η καρδιά του μέντορά μας φλεγόταν από μια ακλόνητη δέσμευση στον ανθρωπισμό.
Το Αρχείο των προφορικά μεταδοθεισών διδασκαλιών επιβεβαιώνει επίσης: «Μεγάλη χαρά [είναι αυτό που] βιώνει κάποιος όταν καταλαβαίνει για πρώτη φορά ότι ο νους του εξαρχής ήταν ένας Βούδας» (OTT, 211–12). Πόσο πραγματικά ευγενείς είναι όσοι μοιράζονται και διαδίδουν τον Μυστικό Νόμο, μια ωδή στον θρίαμβο της ανθρωπότητας.
Τώρα, με τις σπουδαίες διδασκαλίες του Βουδισμού Νίτσιρεν ως θεμέλιο, ας αντηχήσουν παντού τα τραγούδια της χαράς που αναδύονται από τα βάθη της καρδιάς μας, καθώς αφιερώνουμε την ένδοξη συμφωνία μας της ευτυχίας και της νίκης στον μεγάλο μέντορά μας του παγκόσμιου κόσεν-ρούφου!
(Μετάφραση από το τεύχος Δεκεμβρίου 2025 του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ, Νταϊμπιακουρένγκε)

Ενθαρρύνοντας και υποστηρίζοντας ο ένας τον άλλον προς την εκατονταετηρίδα της Σόκα Γκάκκαϊ

Με το βλέμμα μας προσηλωμένο στο μέλλον, ζώντας με όλο μας το δυναμικό στο παρόν, εμείς , οι ασκούμενοι στον Βουδισμό του Νίτσιρεν, ο οποίος εστιάζει στις δύο υπάρξεις του παρόντος και του μέλλοντος, σταθερά αντλούμε νέα ελπίδα, προχωρώντας κάθε μέρα με ανανεωμένη απόφαση.
Αυτό τον μήνα η Σόκα Γκάκκαϊ γιορτάζει την 95η επέτειό της. Ο ιδρυτής πρόεδρός μας, Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, ευθέως δήλωσε ότι η Σόκα Γκάκκαϊ πρέπει «να αποδιώχνει το παροδικό και να αποκαλύπτει το αληθινό», αναφερόμενος στην έννοια του Βουδισμού της κατάργησης της προσωρινής ταυτότητας και της αποκάλυψης της αληθινής ή του ύψιστου δυναμικού μας. Ήταν οι διάδοχοί του, ο δεύτερος πρόεδρος Τζόσεϊ Τόντα και ο τρίτος πρόεδρος Νταϊσάκου Ικέντα, που ανέλαβαν αυτή τη σημαντική πρόκληση σαν ιερό όρκο.
Εν μέσω των ταραχών τον καιρό των πρώτων θεμάτων που προέκυψαν με το ιερατείο, κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης για την επέτειο των 50 χρόνων της Σόκα Γκάκκαϊ στις 18 Νοεμβρίου 1980, ο Πρόεδρος Ικέντα δήλωσε: «Η πρώτη πράξη του μεγαλειώδους λαϊκού κινήματος της Σόκα Γκάκκαϊ, που είναι αφοσιωμένη στην προαγωγή της ειρήνης και της παιδείας βάσει του Μυστικού Νόμου, έχει ολοκληρωθεί. Τώρα αρχίζει η δεύτερη πράξη!». Με αυτές τις λέξεις, έκανε έκκληση σε όλα τα μέλη να προχωρήσουν με ανανεωμένη απόφαση προς την 100η επέτειο.
Αυτές οι λέξεις επίσης χαρακτήρισαν τη δήλωση της πρόθεσης του ίδιου του Προέδρου Ικέντα. Από την αρχή του επόμενου έτους, ξεκίνησε ένα έντονο πρόγραμμα ταξιδιών και τον Νοέμβριο εξαπέλυσε μια μεγάλη αντεπίθεση ενάντια στις δυνάμεις του αυταρχισμού και της καταπίεσης που ενσάρκωνε το ιερατείο. Μαζί με τα αφοσιωμένα συντροφικά μέλη, εγκαινίασε μια νέα εποχή στο σπουδαίο λαϊκό μας κίνημα.
Κληρονομώντας το ακατάβλητο πνεύμα αυτού του αγώνα και προσπαθώντας να ακολουθήσουν το παράδειγμα του μέντορά τους, οι σημερινοί μαθητές του Προέδρου Ικέντα, στα πέρατα του κόσμου, εκπληρώνουν την αποστολή τους ως γνήσιοι ασκούμενοι του Βουδισμού του Νίτσιρεν, προχωρώντας περήφανα ως οι σημαιοφόροι του σπουδαίου λαϊκού κινήματος του Μυστικού Νόμου.

Η 15η Νοεμβρίου σηματοδοτεί τη δεύτερη επέτειο από τον θάνατο του Προέδρου Ικέντα.
Τον Απρίλιο του 1960, την παραμονή του μνημόσυνου για τα δυο χρόνια μετά τον θάνατο του μέντορά του, ο Πρόεδρος Ικέντα μίλησε με ειλικρινή πεποίθηση από καρδιάς για την πορεία ενός μαθητή. «Ακόμα και για εκείνα τα μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσουν τον Πρόεδρο Τόντα προσωπικά, οι διδασκαλίες του μένουν ζωντανές, πιστά διατηρημένες σε μαγνητοταινίες καθώς και στις σελίδες της Σέκιο Σίμπουν και της Νταϊμπιακουρένγκε. Εκείνοι που με αγνότητα και θάρρος αγωνίζονται να ενστερνιστούν τα ιδανικά του στην πράξη, είναι οι γνήσιοι μαθητές του». Εκείνο τον καιρό η Σόκα Γκάκκαϊ αριθμούσε περίπου 1,4 εκατομμύρια οικογένειες μέλη, εκ των οποίων περισσότεροι από 40 τοις εκατό είχαν γίνει μέλη μετά το θάνατο του Προέδρου Τόντα.
Τον επόμενο μήνα, ο Πρόεδρος Ικέντα ανακηρύχτηκε τρίτος πρόεδρος. Προχώρησε με εκείνους τους μποντισάτβα της γης, αποφασισμένος να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα μεγαλειώδη εποχή της Σόκα Γκάκκαϊ.
Θα ήθελα να επιβεβαιώσω εκ νέου την απόφασή μου να κληρονομήσω την πνευματική κληρονομιά των τριών ιδρυτών προέδρων, να την εκδηλώσω με σταθερό θάρρος και να την περάσω στις μελλοντικές γενιές. Με αυτή την απόφαση, δεσμεύομαι με όλη μου την καρδιά να διαδώσω τη βαθιά φιλοσοφία του Προέδρου Ικέντα για την ανθρώπινη επανάσταση σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.
Τώρα, μόνο πέντε χρόνια απομένουν ως την εκατονταετηρίδα, την κορυφή προς την οποία ο μέντοράς μας στο κόσεν-ρούφου τόσο ξεκάθαρα μας οδήγησε.
Ας συνεχίσουμε να αναζητούμε τις διδασκαλίες του μέντορά μας με ακλόνητη απόφαση, να ενθαρρύνουμε και να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον μαζί με τα πολύτιμα συντροφικά μας μέλη, και ας δημιουργήσουμε νέα και λαμπερά κεφάλαια στην προσωπική ιστορία της ανθρώπινης επανάστασής μας.
(Μετάφραση από το τεύχος Νοεμβρίου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, το μηνιαίο περιοδικό μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ

Φωτίζοντας και εκδηλώνοντας την αληθινή μας φύση στη σκηνή της αποστολής μας

Η ζωή είναι ένα μεγαλοπρεπές δρώμενο και ο καθένας μας είναι ο πρωταγωνιστής, που αγωνίζεται για να εκπληρώσει την σπουδαία αποστολή του για το παγκόσμιο κόσεν-ρούφου.
Ο Πρόεδρος Νταϊσάκου Ικέντα έζησε ως αληθινός πρωταγωνιστής, ενσαρκώνοντας το ευγενές πνεύμα της σχέσης μέντορα και μαθητή στον ύψιστο βαθμό. Όταν έκανε το πρώτο του βήμα στο μονοπάτι του παγκόσμιου κόσεν-ρούφου στις 2 Οκτωβρίου του 1960, κουβαλούσε στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του μια φωτογραφία του μέντορά του, του δεύτερου προέδρου της Σόκα Γκάκκαϊ, Τζόσεϊ Τόντα, ενώ τα τελευταία λόγια του Τόντα – «Ο κόσμος είναι η αληθινή σας σκηνή»- αντηχούσαν στην καρδιά του. Στο ίδιο τον πυρήνα αυτού του μεγαλοπρεπούς ανθρώπινου δρώμενου ήταν ο αμοιβαίος αγώνας του μέντορα και μαθητή.
Η εξάπλωση του κόσεν-ρούφου σε κάθε χώρα και κοινότητα πάντα ξεκινάει από ένα θαρραλέο άτομο – κάποιον που ορθώνει μόνος το ανάστημά του με τον όρκο «μαζί με τον μέντορά μου». Ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν περιέγραψε την αρχή του δικού του μεγάλου αγώνα ως τον «μοναδικό κόκκο σκόνης που αποτελεί την αρχή του Όρους Σούμερου ή τη μοναδική σταγόνα δροσιάς που αποτελεί την αρχή του μεγάλου ωκεανού» (WND-1, 672). Με το ίδιο πνεύμα, οι συνοδοιπόροι μας στην πίστη σε όλο τον κόσμο έχουν γίνει αυτοί οι «μοναδικοί κόκκοι σκόνης» και οι «μοναδικές σταγόνες δροσιάς» – οι πρωταγωνιστές του κόσεν-ρούφου που έχουν ανοίξει θαρραλέα νέους δρόμους. Ο αμοιβαίος τους αγώνας είναι μια «υπέροχη ιστορία [που θα διαρκέσει στο μέλλον]» (WND-1, 499).
*
Τον Οκτώβριο του 1967 και ξανά το 1970, ο Πρόεδρος Ικέντα διεξήγαγε μια σειρά διαλόγων με τον Κόμη Ρίτσαρντ Κουντεχόβε-Καλλέργκι (1894-1972), περίφημο πρωτοπόρο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αυτοί οι διάλογοι, που αργότερα δημοσιεύτηκαν [αποκλειστικά στα ιαπωνικά] ως Μπουνμέι: Νίσι το χιγκάσι (Πολιτισμός: Ανατολή και Δύση), αποτέλεσαν την πραγματική αφετηρία των αμέτρητων διαλόγων του Προέδρου Ικέντα με κορυφαίους διανοητές παγκοσμίως.
Εκείνη την εποχή, η Σόκα Γκάκκαϊ είχε εμπλακεί στο λεγόμενο Περιστατικό της Ελευθερίας του Λόγου του 1970 [όταν προσπαθούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό της ενάντια στην συκοφαντική δυσφήμιση].
1Παρόλη την περιρρέουσα αμφισβήτηση, το βλέμμα του Προέδρου Ικέντα ήταν σταθερά προσηλωμένο στο να φέρει αληθινή ευτυχία στους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Μέσα από βαθιά διορατικότητα και ηγετική ικανότητα, έδωσε ένα λαμπρό παράδειγμα του πώς θα μπορούσε η Σόκα Γκάκκαϊ να ανοιχτεί στον υπόλοιπο κόσμο.
Σε μια περίοδο που οι άνθρωποι παντού βασανίζονται από προβλήματα και κρίσεις, η εικόνα των μελών που προσεύχονται πρωί και βράδυ για «την ειρήνη σε όλο τον κόσμο και την ευτυχία όλων των ζωντανών υπάρξεων» και αναλαμβάνουν δράση για χάρη των άλλων, λάμπει ως δυναμική επανεμφάνιση της ευσπλαχνίας του Βούδα. Είναι μια δύναμη που εμποτίζει την κοινωνία με νέα ελπίδα, εμπνέει την ανθρώπινη ανανέωση και μπορεί δικαιολογημένα να ονομαστεί ένα σύγχρονο θαύμα. Η Σόκα Γκάκκαϊ, με τα λόγια του Κόμη Κουντεχόβε-Καλέργκι, αντιπροσωπεύει «μία αναγέννηση του Βουδισμού, το πρώτο παγκόσμιο κίνημα αδελφοσύνης»2.
Αυτό τον μήνα, πολλά εξειδικευμένα τμήματα μέσα στη Σόκα Γκάκκαϊ, μεταξύ αυτών και το Ακαδημαϊκό και Επιστημονικό Τμήμα, το Τμήμα Νήσων της Νίκης και το Τμήμα Επιχειρηματιών, έχουν τις αντίστοιχες επετείους τους. Μας εμπνέει βαθιά να βλέπουμε μέλη όλων αυτών των ομάδων – καλλιτέχνες, λογοτέχνες και συγγραφείς, εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, επιστήμονες, επιχειρηματίες, ανθρώπους που εμπλέκονται σε δραστηριότητες στην κοινότητα, εκπαιδευτικούς και μέλη με διεθνή εμπειρία και ενδιαφέροντα – να κερδίζουν την εμπιστοσύνη του περιβάλλοντος τους, επιδεικνύοντας έμπρακτη απόδειξη στη ζωή τους και καλλιεργώντας τους καρπούς της προόδου στους ποικίλους τομείς δραστηριοτήτων τους.
Ένας αληθινός ηθοποιός στο μεγαλειώδες δρώμενο του Μυστικού Νόμου δεν αποζητά τους προβολείς. Αντίθετα, φωτίζει τον κόσμο από μέσα – μέσω της αρχής του «φωτίζοντας και εκδηλώνοντας την αληθινή φύση [κάποιου]» (WND-1, 746). Στον Επίλογο της Νέας Ανθρώπινης Επανάστασης, ο Πρόεδρος Ικέντα βεβαιώνει: «Όσο υπάρχουν βάσανα και δυστυχία σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη μας, … το ταξίδι μας του μέντορα και μαθητή για την εκπλήρωση του μεγάλου όρκου για κόσεν-ρούφου θα συνεχίζεται για πάντα». Έχοντας το πνεύμα του Σιν’ίτσι Γιαμαμότο, του πρωταγωνιστή του μυθιστορήματος, ο καθένας και η κάθε μία από εμάς ας κάνει τη ζωή του/της μια μεγαλοπρεπή σκηνή για να εκπληρώσει την αποστολή του παγκόσμιου κόσεν-ρούφου – και ας χορέψει πάνω της χαρούμενα μαζί με τους πολύτιμους συντρόφους μας στην πίστη!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Οκτωβρίου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

1Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε το κεφάλαιο «Σφοδροί άνεμοι» της Νέας Ανθρώπινης Επανάστασης, τ. 14.
2Μεταφρασμένο από την απογευματινή έκδοση της 23ης Σεπτεμβρίου 1967 της ΤόκιοΣίμπουν

Χτίζοντας μια αρμονική και όμορφη οικογένεια της Σόκα

Η ευτυχία και η ειρήνη ξεκινούν από το σπίτι και από εκεί εξαπλώνονται στις κοινότητές μας κι ακόμα παραπέρα. Στην ουσία, τόσο η ευτυχία όσο και η ειρήνη πηγάζουν από την καρδιά μας.
Οι ευγενείς γυναίκες της Σόκα Γκάκκαϊ, με το ακλόνητο πνεύμα του μέντορα και μαθητή, αναλαμβάνουν ηγετικό ρόλο – στις οικογένειες, στις κοινότητες, στον χώρο εργασίας τους και στην πρώτη γραμμή του κόσεν-ρούφου.
Το Διεθνές Κέντρο Γυναικών της Σόκα εγκαινιάστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 2000. Η 8η Σεπτεμβρίου είναι μια ημερομηνία που έχει χαραχτεί για πάντα στην ιστορία ως ορόσημο στο κίνημα ειρήνης της Σόκα Γκάκκαϊ,1 κι επομένως το γεγονός ότι αυτό το μεγαλοπρεπές παλάτι που είναι αφιερωμένο στις γυναίκες άνοιξε εκείνη την ημέρα, έχει μεγάλη σημασία.
Την επόμενη ημέρα, στις 9 Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος και η κα. Ικέντα επισκέφθηκαν το Κέντρο αυτό για πρώτη φορά. Ο Πρόεδρος Ικέντα ηγήθηκε του γκόνγκιο, ενθαρρύνοντας όλους τους παρευρισκόμενους με τα εξής λόγια: «Ας προσευχηθούμε για την ευτυχία όλων. Ας προσευχηθούμε για νίκη.» Το τμήμα γυναικών σε «απόλυτη ταύτιση» με την πρόθεση του μέντορά τους, συνεχίζει να καλλιεργεί ακούραστα έναν κήπο ευτυχίας και επιτυχίας, ο οποίος διαρκώς αναπτύσσεται.
Όταν η Μαντάμ Λορεάνα Σαν Πέδρο Ροζάλες, η ιδρύτρια του διακεκριμένου πανεπιστημίου Capitol στις Φιλιππίνες, επισκέφθηκε το Διεθνές Κέντρο Γυναικών της Σόκα [το 2004], εξέφρασε την πεποίθηση ότι, καθώς περισσότερες γυναίκες της Σόκα ορθώνουν το ανάστημά τους, για να διαδώσουν τη φιλοσοφία ειρήνης του Προέδρου Ικέντα, ο κόσμος σίγουρα θα γίνεται καλύτερος. Αυτά τα λόγια έχουν μεγάλη σημασία, γιατί προέρχονται από έναν άνθρωπο που άντεξε την τραγική Πορεία Θανάτου του Μπατάαν.2 Πράγματι, τα μέλη μας του τμήματος γυναικών λάμπουν ως φωτεινοί φάροι ελπίδας για την ανθρωπότητα ֗ όλες λειτουργούν ως ευγενείς απεσταλμένες της ειρήνης.
1Η 8η Σεπτεμβρίου είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο δεύτερος πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ, Τζόσεϊ Τόντα προχώρησε σε διακήρυξη, καλώντας σε πυρηνικό αφοπλισμό το 1957.Είναι επίσης η ημερομηνία κατά την οποία ο Πρόεδρος Ικέντα απηύθυνε έκκληση για την ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ Ιαπωνίας και Κίνας το 1968֗ η ημερομηνία που έκανε την πρώτη του επίσκεψη στη Σοβιετική Ένωση του 1974֗ και η ημερομηνία που όρισε για τη δημοσίευση του τελευταίου τεύχους της Νέας Ανθρώπινης Επανάστασης στην Σέικιο Σίμπουν το 2018.
2Πορεία Θανάτου του Μπατάαν: Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στην Χερσόνησο του Μπατάαν στις Φιλιππίνες, ο ιαπωνικός στρατός διέπραξε τη βαρβαρότητα να αναγκάσει αιχμαλώτους πολέμου και αμάχους να παρελάσουν κάτω από τον υπερβολικά καυτό ήλιο – μια πορεία στην οποία λέγεται πως περίπου 20.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Η Μαντάμ Ροζάλες συγκινήθηκε βαθιά ακούγοντας ένα ζωηρό τραγούδι υποδοχής, με το οποίο την καλωσόρισε η χορωδία Αγοριών και Κοριτσιών με το όνομα Fuji Hope, η οποία αποτελείτο από μαθητές και μαθήτριες δημοτικού. Αυτό τον Σεπτέμβριο συμπληρώνονται 60 χρόνια από την ίδρυση του τμήματος μαθητών δημοτικού.
Ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν, ο Βούδας της Σύγχρονης Εποχής του Νόμου, σίγουρα επαινεί βαθιά την ειλικρινή αφοσίωση των γονέων, των κηδεμόνων και όλων των μελών της οικογένειας Σόκα που, υιοθετώντας το πνεύμα της διακήρυξης του Νταϊσόνιν ότι «δεν υπάρχει θησαυρός μεγαλύτερος από ένα παιδί» (WND-1, 1045), φροντίζουν με αγάπη, ανατρέφουν και καθοδηγούν αυτούς τους θησαυρούς του μέλλοντος. Ο Πρόεδρος Ικέντα πάντα εκτιμούσε τα παιδιά ως ολοκληρωμένα και μοναδικά άτομα και προσέγγιζε το καθένα με την πεποίθηση ότι η αποστολή του ξεπερνούσε ακόμα και τη δική του. Το ενδιαφέρον και η ειλικρίνειά του άφηναν ένα βαθύ αποτύπωμα στη ζωή όλων όσων συναντούσε.
Σε μια σειρά άρθρων για ένα γυναικείο περιοδικό που ξεκίνησε να γράφει τον Σεπτέμβριο του 1965, ακριβώς τον μήνα που ιδρύθηκε το τμήμα των μαθητών δημοτικού, ο Πρόεδρος Ικέντα παρομοίασε την οικογένεια με ένα αεροπλάνο, εξηγώντας ότι υγιής οικογένεια είναι αυτή που διατηρεί τη σταθερότητα και την ισορροπία της κατά την πτήση, αξιοποιώντας τους σφοδρούς ανέμους της κοινωνίας, ενώ προχωρά προς έναν κοινό στόχο.
Μέσα από την θερμή ενθάρρυνση και το παράδειγμα της δικής μας ζωής, πρέπει να μεταλαμπαδεύσουμε στην επόμενη γενιά το αήττητο πνεύμα που θα της επιτρέψει να μεταμορφώσει κάθε δυσκολία σε δύναμη προκειμένου να ανοίξει τα φτερά της και να πετάξει ψηλά. Αυτό, με τη σειρά του, θα γίνει το ακλόνητο θεμέλιο που κάνει το κάστρο της Σόκα απόρθητο. Το σπίτι και η τοπική κοινότητα αποτελούν το πρωταρχικό στάδιο σε αυτή την προσπάθεια.
Τώρα, καθώς οδεύουμε προς το τέλος του έτους, ας ενστερνιστούμε και ας βάλουμε σε εφαρμογή τη σοφία και το πνεύμα που έχουμε κληρονομήσει από τον μέντορά μας, καθώς οικοδομούμε κάστρα ευτυχίας στον τόπο της αποστολής μας.
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Σεπτεμβρίου 2025 της Daibyakurenge, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Αναζωπυρώνοντας ένα παγκόσμιο ρεύμα σεβασμού για την αξιοπρέπεια της ζωής
«Τίποτα δεν είναι πιο πολύτιμο από την ειρήνη. Τίποτα δεν φέρνει μεγαλύτερη ευτυχία.» Αυτά τα αιώνια λόγια, η διαχρονική έκκληση του Προέδρου Νταϊσάκου Ικέντα για παντοτινή ειρήνη, αποτελούν την εισαγωγή του μυθιστορήματός του “Η Νέα Ανθρώπινη Επανάσταση”. Τι θαρραλέα και όμορφη κραυγή, γεμάτη ατρόμητη πεποίθηση και εγκάρδιο πάθος αντηχούσε από τα βάθη της ύπαρξής του!
Ο Πρόεδρος Ικέντα έγραψε αυτά τα λόγια στις 6 Αυγούστου του 1993, στην επέτειο από τον φρικιαστικό πυρηνικό βομβαρδισμό της Χιροσίμα. Το γεγονός ότι επέλεξε αυτή την ημέρα για να αρχίσει να γράφει τη “Νέα Ανθρώπινη Επανάσταση” έχει βαθιά σημασία: εκφράζει τον όρκο του να φέρει σε πέρας το κληροδότημα του μέντορά του, Τζόσεϊ Τόντα, ο οποίος ποθούσε να εξαλείψει τη δυστυχία από προσώπου γης και που προχώρησε σε μια ιστορική δέσμευση για τον αφοπλισμό των πυρηνικών όπλων. Σηματοδοτεί επίσης τη βαθιά αποστολή που ανατέθηκε στη Σόκα Γκάκκαϊ.
Ο Πρόεδρος Ικέντα συνήθιζε να λέει ότι: «Η εισαγωγή ενός μυθιστορήματος έχει βαθιά σημασία. Κι εγώ το πάλεψα, προβληματίστηκα με κάθε λέξη, πάσχισα και βασανίστηκα για το πώς να αρχίσω με τον καλύτερο τρόπο». Τα θέματα του πολέμου και της ειρήνης που αναφέρονται στο προοίμιο τόσο της “Ανθρώπινης Επανάστασης” όσο και της “Νέας Ανθρώπινης Επανάστασης” είναι διάχυτα σε όλο το έργο της ζωής του.
Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί τα 80 χρόνια από τις ρίψεις των ατομικών βομβών και το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Με βαθιά χαραγμένη στην καρδιά μας τη γεμάτη πάθος κραυγή του μέντορά μας για ειρήνη, εμείς, ως μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ, δεσμευόμαστε να προασπίζουμε τον φιλειρηνισμό και να αναλαμβάνουμε ακατάπαυστη δράση για την ειρήνη.

Πριν από εβδομήντα χρόνια, στις 24 Αυγούστου του 1950, ο κ. Τόντα και ο νεαρός Νταϊσάκου Ικέντα συναντήθηκαν με έναν δημοσιογράφο, που ήθελε να κάνει ένα ρεπορτάζ για την εφημερίδα του, σχετικά με την κρίση που αντιμετώπιζαν οι επιχειρήσεις του Τόντα. Διεξάγοντας με τον δημοσιογράφο έναν ειλικρινή και ανοιχτό διάλογο, κατάφεραν να τον κάνουν να τους κατανοήσει. Μετά τη συνέντευξη, ο Τόντα στράφηκε προς τον νεαρό μαθητή του, λέγοντας: «Η Σόκα Γκάκκαϊ χρειάζεται να έχει τη δική της εφημερίδα κάποια μέρα, κατά προτίμηση σύντομα. Νταϊσάκου, σε παρακαλώ επικεντρώσου σε αυτό». Το ίδιο μόλις βράδυ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί από τη θέση του γενικού υπεύθυνου της Σόκα Γκάκκαϊ. Εν μέσω της μεγαλύτερης δοκιμασίας του, ο μέντορας επέλεξε να εμπιστευτεί στον μαθητή του το όραμά του που αργότερα θα υλοποιείτο ως η εφημερίδα Σέικιο Σίμπουν.
Στη συνέχεια, ο Πρόεδρος Ικέντα αφοσιώθηκε, όχι μόνο στο να διασφαλίσει ότι ο μέντοράς του θα γινόταν ο δεύτερος πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ, αλλά επίσης στο να ξεκινήσει την εφημερίδα της Σόκα Γκάκκαϊ. Η Σέικιο Σίμπουν, που περιγράφεται ως το οπλοστάσιο στον αγώνα για το κόσεν-ρούφου, γεννήθηκε από τις σοβαρές προσπάθειες ενός μαθητή που είχε πλήρη ταύτιση σκοπού με τον μέντορά του. Συνέβαλε στην ανάπτυξη της εφημερίδας μέσω των δικών του γραπτών. Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, πίστευε απόλυτα στην τεράστια δύναμη του περιοδικού τύπου σε μία οργάνωση και τον χρησιμοποιούσε ελεύθερα και δημιουργικά ως εργαλείο, για να προωθήσει το κόσεν-ρούφου.
Το να διαβάζουμε τη Σέικιο Σίμπουν κάθε μέρα μας δίνει τη δυνατότητα να αντλούμε από τις σελίδες της δύναμη ζωής και σοφία, τις οποίες μπορούμε να χρησιμοποιούμε για να καλλιεργούμε φιλίες. Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι αυτή η σταθερή και συστηματική ενέργεια είναι ακριβώς το θεμέλιο, για να αναζωπυρώνουμε ένα παγκόσμιο ρεύμα σεβασμού για την αξιοπρέπεια της ζωής.

(Μεταφρασμένο από τα ιαπωνικά στα αγγλικά από το τεύχος Αυγούστου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Επιτυγχάνοντας μια ηχηρή νίκη μέσα από τον κοινό μας αγώνα

Το πνεύμα του να ορθώνεις το ανάστημά σου – αυτό ήταν το χαρακτηριστικό που ο πρώτος πρόεδρος και ιδρυτής της Σόκα Γκάκκαϊ και μέντορας μας Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, θεωρούσε το σπουδαιότερο.
Στις 3 Ιουλίου του 1945, μέσα στα αποκαΐδια της πληγείσας από τον πόλεμο Ιαπωνίας, ο δεύτερος πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ, Τζόσεϊ Τόντα, όρθωσε το ανάστημά του. Χωρίς ποτέ να υποκύψει στη βάναυση καταπίεση της μιλιταριστικής κυβέρνησης, βγήκε από τη φυλακή ως ένας αήττητος υπερασπιστής του Μυστικού Νόμου. Με ακλόνητη αποφασιστικότητα, ορκίστηκε να δικαιώσει τον μέντορά του, τον Μακιγκούτσι – που είχε πεθάνει στη φυλακή – διαδίδοντας τις διδασκαλίες του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν και πραγματοποιώντας το κόσεν-ρούφου. Εκπληρώνοντας σταθερά αυτό τον όρκο, ενέπνευσε την εμφάνιση 750.000 μποντισάτβα της γης.
Διατηρώντας το φλογερό πνεύμα των Μακιγκούτσι και Τόντα ζωντανό μέσα στην καρδιά του, ο νεαρός Νταϊσάκου Ικέντα, ο αφοσιωμένος μαθητής του Τόντα, διεξήγαγε έναν αδυσώπητο αγώνα ενάντια στη διαβολική φύση της εξουσίας. Στις 3 Ιουλίου του 1957, συνελήφθη άδικα με ψευδείς κατηγορίες σε αυτό που έμεινε γνωστό ως το Περιστατικό της Οσάκα.1 Κατά την απελευθέρωσή του από το κρατητήριο στις 17 Ιουλίου, διακήρυξε στην Διαδήλωση της Οσάκα2: «Η τελική νίκη ανήκει σε εκείνους που αγωνίζονται με επιμονή στην πίστη!»
Πενήντα χρόνια πριν, στις 17 Ιουλίου του 1975, ο Πρόεδρος Ικέντα αφιέρωσε χρόνο για να μιλήσει μαζί μου και με άλλα μέλη στον Νομό Καναγκάουα. Φέρνοντας στον νου την ημέρα της απελευθέρωσής του, είπε με πεποίθηση: «Ας σηκώσουμε ψηλά το λάβαρο του ανθρωπισμού κι ας προχωρήσουμε ακάθεκτοι με θάρρος και επιμονή στο απότομο μονοπάτι που ανοίγεται μπροστά μας». Πιο συγκεκριμένα, μία

μόλις ημέρα πριν από την πλήρη αθώωσή του – στις 24 Ιανουαρίου του 1962 – μίλησε σε μια συνάντηση υπευθύνων του τμήματος νέων ανδρών στο Κανσάι στο Νομό Χυόγκο. Στους πολυαγαπημένους του συνοδοιπόρους στην πίστη που αγωνίζονταν στο πλευρό του, δήλωσε: “Ας ξεκινήσουμε και πάλι με θάρρος, με την ακλόνητη δέσμευση να βάζουμε πάντα πρώτα την ευτυχία των ανθρώπων».
Να προχωράμε μπροστά με τόλμη – αυτό είναι το κοινό μας σύνθημα καθώς συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την εδραίωση της δικαιοσύνης και της αλήθειας σε ολόκληρη την κοινωνία.

Το 1967, ο Πρόεδρος Ικέντα δημιούργησε συνθήματα για κάθε περιοχή προκειμένου να ενθαρρύνει τα μέλη σε ολόκληρη την Ιαπωνία να προάγουν το κόσεν-ρούφου με αυτοπεποίθηση στις τοπικές τους κοινότητες. Αυτές οι αιώνιες κατευθυντήριες οδηγίες λειτουργούν ως πνευματική ραχοκοκαλιά, αξιοποιώντας τον ξεχωριστό χαρακτήρα και την μοναδική αποστολή της κάθε περιοχής. Όταν υιοθετούμε με όλη μας την καρδιά αυτά τα λόγια του μέντορά μας και τα βιώνουμε στην πράξη, αφυπνίζουμε απεριόριστη εσωτερική δύναμη.
Ο Πρόεδρος Ικέντα ενθάρρυνε τους νέους ανθρώπους, λέγοντας: «Οι νέοι πρέπει να στέκονται δυνατοί μπροστά στις δυσκολίες! Αυτό που έχει σημασία είναι πως ανταποκρινόμαστε σε κάθε κρίσιμη στιγμή!»
Καθώς μπαίνουμε στον Ιούλιο, τον Μήνα των Νέων, ο καθένας μας ως περήφανος διάδοχος του Προέδρου Ικέντα, με ανανεωμένο πνεύμα και δέσμευση και υιοθετώντας την άσκηση του μαθητή ας χτίσουμε σπουδαία κάστρα φιλίας και ευτυχίας στην αντίστοιχη περιοχή της αποστολής μας!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Ιουλίου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ).

1 Περιστατικό της Οσάκα: Το γεγονός κατά το οποίο ο Πρόεδρος Ικέντα, τότε επικεφαλής του τμήματος νέων της Σόκα Γκάκκαϊ, συνελήφθη και κατηγορήθηκε άδικα για παράβαση του εκλογικού νόμου στον επαναληπτικό γύρο εκλογών στη Βουλή των Συμβούλων στην Οσάκα το 1957. Στο τέλος της δίκης, που συνεχίστηκε για περισσότερο από τέσσερα χρόνια, αθωώθηκε πλήρως από όλες τις κατηγορίες στις 25 Ιανουαρίου του 1962.
2 Διαδήλωση της Οσάκα: Μια διαδήλωση της Σόκα Γκάκκαϊ που πραγματοποιήθηκε ως διαμαρτυρία για την άδικη προφυλάκιση του Προέδρου Ικέντα από την Εισαγγελία της Οσάκα. Συνήλθε στη Δημόσια Αίθουσα της Νακανοσίμα στην Οσάκα στις 17 Ιουλίου του 1957, την ημέρα της απελευθέρωσης του Προέδρου Ικέντα μετά από δύο εβδομάδες ανάκρισης από τις αρχές.

Επιστρατεύοντας ένα ανίκητο πνεύμα!

Η κορυφή του Όρους Φούτζι είναι εκτεθειμένη σε σφοδρούς ανέμους, ωστόσο αυτός ο μεγαλοπρεπής βασιλιάς των βουνών, παραμένει αμετακίνητος, υποστηριζόμενος από τα μεγάλα και ανθεκτικά θεμέλιά του.
Κατά τον ίδιο τρόπο, η Σόκα Γκάκκαϊ, ως βασιλιάς του κόσμου της θρησκείας, στέκεται σταθερή απέναντι σε οποιαδήποτε καταιγίδα. Και το θεμέλιο αυτού του μεγάλου, αμετακίνητου βουνού είναι τα μέλη μας—που μοιράζονται με άλλους τη φιλοσοφία μας για την ευτυχία και προσπαθούν να επεκτείνουν το κίνημά μας για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη σε όλο τον κόσμο.
Το 1970, η Σόκα Γκάκκαϊ βρέθηκε στο επίκεντρο αυτού που έχει γίνει γνωστό ως το ‘Επεισόδιο της ελευθερίας του λόγου’1. Εκείνο τον Μάιο, απευθυνόμενος σε μία συνέντευξη τύπου εν μέσω μιας καταιγίδας κακόβουλων συκοφαντιών και επιθέσεων κατά της Σόκα Γκάκκαϊ, ο Πρόεδρος Ικέντα δήλωσε με απόλυτη ψυχραιμία: «Παρακαλώ, περιμένετε και θα δείτε πώς θα αναπτυχθεί η Σόκα Γκάκκαϊ στον 21ο αιώνα! Θα έχουμε μια σταθερή ροή από εξαιρετικά άτομα τα οποία θα συνεισφέρουν τα μάλα στην κοινωνία. Αυτή θα είναι η απόδειξη της νίκης μου!»
Τα ικανά άτομα είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός. Ο Πρόεδρος Ικέντα αφιερώθηκε προσωπικά στην ανατροφή διαδόχων, υποσχόμενος με αυτόν τον τρόπο να μετατρέψει το σκοτάδι σε φως.
Ένα μήνα μετά από εκείνη τη συνέντευξη τύπου, εκπρόσωποι από την περιοχή του Τόκιο συγκεντρώθηκαν στην Περιφέρεια Καναγκάουα. Αναλογιζόμενος γεγονότα, όπως το Επεισόδιο της Οσάκα2, ο Πρόεδρος Ικέντα τους προσέφερε αυστηρή και ταυτόχρονα ευσπλαχνική οδηγία—προτρέποντάς τους να γίνουν άτομα που προστατεύουν τους απλούς ανθρώπους και εργάζονται για την ευτυχία τους. Οι νεαροί διάδοχοι με σοβαρότητα χάραξαν στη καρδιά τους την ολόθερμη αποφασιστικότητα του μέντορά τους να τους εμπιστευτεί πλήρως
1H ονομασία αυτή δόθηκε σε μια διαμάχη που προέκυψε το 1970, όταν η Σόκα Γκάκκαϊ προσπάθησε να υπερασπιστεί τον εαυτό της από τη συκοφαντία. Για περισσότερες λεπτομέρειες, δείτε το κεφάλαιο “Σφοδροί Άνεμοι” της Νέας ανθρώπινης επανάστασης, τόμος 14.
Το Επεισόδιο της Οσάκα: Η περίσταση κατά την οποία ο Πρόεδρος Iκέντα, τότε αρχηγός του επιτελείου του τμήματος νέων της Σόκα Γκάκκαϊ, συνελήφθη και κατηγορήθηκε άδικα για παραβιάσεις του εκλογικού νόμου σε μια επαναληπτική εκλογή της Βουλής των Συμβούλων στην Οσάκα το 1957. Στο τέλος της δικαστικής υπόθεσης, η οποία διήρκεσε για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, απαλλάχθηκε πλήρως από όλες τις κατηγορίες στις 25 Ιανουαρίου 1962.

το μέλλον της Σόκα Γκάκκαϊ. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού αιώνα, τα μέλη της Ομάδας του Μέλλοντος (ομάδες των μελών του Τμήματος Μέλλοντος σε διάφορες περιοχές της Ιαπωνίας)—έχουν εξελιχθεί σε ηγέτες τόσο στην κοινωνία όσο και στο κίνημα για το κόσεν-ρούφου και αφιερώνουν τη ζωή τους στην ενθάρρυνση των άλλων, εκδηλώνοντας έμπρακτη απόδειξη του Βουδισμού του Νίτσιρεν.

Τον Ιούνιο του 1985, ο Πρόεδρος Iκέντα ταξίδεψε από δήμο σε δήμο, από περιοχή σε περιοχή, σε όλο το Τόκιο. Στα πολιτιστικά κέντρα που επισκέφθηκε, συμμετείχε με τα μέλη στο γκόνγκιο, καταδεικνύοντας ότι η προσευχή είναι το κλειδί για τη νίκη. Τώρα είναι η στιγμή να ανταποκριθούμε στην έκκληση του Προέδρου Ικέντα: «Η νίκη του Τόκιο είναι η νίκη όλων. Είναι και η δική μου νίκη.»
Αυτός ο μήνας σηματοδοτεί την επέτειο της γέννησης του πρώτου προέδρου της Σόκα Γκάκκαϊ, Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, ο οποίος δίδαξε ότι: «Η πίστη είναι η πηγή της σοφίας. Μέσω αυτής επιτρέπουμε στη ζωή μας να λάμψει στο έπακρο3.» Ας επιστρατεύσουμε ένα ακατάβλητο πνεύμα μέσω της θαρραλέας προσευχής, ας μετατρέψουμε κάθε αντιξοότητα σε κινητήρια δύναμη και ας πετάξουμε ψηλά προς τους απεριόριστους ουρανούς των λαμπρών επιτευγμάτων.
Ο Πρόεδρος Iκέντα επισκέφθηκε το Πάρκο του Κοιμητηρίου Ικέντα Κανσάι στον νομό Χιόγκο για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1990, αξιοποιώντας κάθε πολύτιμη στιγμή για να προσφέρει ειλικρινή ενθάρρυνση σε όσους βρίσκονταν γύρω του.
Οι πράξεις που βασίζονται στο ακλόνητο πνεύμα της εκτίμησης κάθε ατόμου είναι εκείνες οι οποίες σχηματίζουν το ευρύ και αμετακίνητο θεμέλιο της Σόκα Γκάκκαϊ. Ως μαθητές του Προέδρου Iκέντα, ας μιμηθούμε το παράδειγμά του, προσεγγίζοντας το ένα άτομο μετά το άλλο, οικοδομώντας ένα δίκτυο γνήσιας φιλίας μέσω του θερμού και ειλικρινούς διαλόγου.

(Μετάφραση από το τεύχος Ιουνίου 2025 του Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)
Μετάφραση από τα Ιαπωνικά. Tσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, Makiguchi Tsunesaburo shingenshu (Επιλεγμένα Αποσπάσματα του Tsunesaburo Makiguchi), επιμέλεια από τον TakehisaTsuji (Τόκιο: Daisanbunmei-sha, 1979), σελ. 191–9

Ας προχωρήσουμε μαζί στον μεγάλο δρόμο του μέντορα και μαθητή.

Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά γνωρίσματα του μεγαλείου του προέδρου Νταϊσάκου
Ικέντα είναι ότι, ακόμη κι όταν ήταν ο ίδιος μέντορα για αμέτρητους άλλους, εξακολουθούσε
να ζει τη ζωή του ολόκαρδα ως μαθητής.
Υπάρχουν εκείνοι που ξεχνούν τις διδασκαλίες του μέντορά τους και τελικά
υποκύπτουν στην αλαζονεία. Αντίθετα, ο πρόεδρος Ικέντα ακόμη κι όταν έγινε ο τρίτος
πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ διατήρησε έναν συνεχή εσωτερικό διάλογο με τον μέντορά του,
τον Τζόσεϊ Τόντα. Ζούσε την κάθε του ημέρα με μία διάθεση συνεχούς ανάπτυξης και με ένα
αιώνια νεανικό πνεύμα.
Στις 3 Μαΐου ,μισό αιώνα πριν, τα μέλη του τμήματος νέων ανδρών και του τμήματος
των φοιτητών σχημάτισαν μια ομάδα, την οποία ο πρόεδρος Ικέντα ονόμασε Σιν’ίτσι-κάι
(Ομάδα Σιν’ίτσι). Μας δίδαξε – τους μαθητές του από τη γενιά της Ομάδας Σιν’ίτσι – ότι
όποια εμπόδια και διαβολικές λειτουργίες κι αν εμφανιστούν στο μέλλον, η αποστολή των
μαθητών είναι να προστατεύσουν τον μέντορά τους. Ο αληθινός σκοπός των μαθητών με
νεανικό πνεύμα είναι να εκπληρώσουν αυτή την αποστολή.
Το 1980, ένα χρόνο αφότου παραιτήθηκε από τη θέση του ως πρόεδρος της Σόκα
Γκάκκαϊ, ο πρόεδρος Ικέντα συντάχθηκε με συνοδοιπόρους του στην πίστη στις περιοχές του
Κιούσου, του Κάνσαϊ και του Τσούμπου, για να ηγηθεί μιας θαρραλέας αντεπίθεσης ενάντια
στις δυνάμεις που απειλούσαν την οργάνωση. Την 1η Μαΐου, στην Φουκουόκα του Κιούσου,
προέτρεψε με πάθος: «Ποτέ μην χαμηλώσετε το λάβαρο του κόσεν-ρούφου στην καρδιά
σας!» Στις 3 Μαΐου, στην Οσάκα, εξέφρασε την ακλόνητη απόφασή του: «Ας συνεχίσουμε
να γράφουμε νέες σελίδες ιστορίας στον πάντα νικηφόρο αγώνα μας και στη ζωή.» Στις 9
Μαΐου, στον νομό Αΐτσι, διακήρυξε περήφανα: «Η Σόκα Γκάκκαϊ πάντα θα αγωνίζεται
ενάντια στο κακό!»

Στις 3 Μαΐου, έγραψε την ακόλουθη αφιέρωση στη σελίδα τίτλου του χειρόγραφου για τον
τέταρτο τόμο του μυθιστορήματός του Ανθρώπινη Επανάσταση:
Αυτό το χειρόγραφο της Ανθρώπινης Επανάστασης
αφηγείται την αληθινή ιστορία
της μεγαλειώδους προσπάθειας του μέντορά μου, Τζόσεϊ Τόντα ,
για το κόσεν-ρούφου,
που κατέγραψε με ακρίβεια
ο μαθητής του, Νταϊσάκου Ικέντα.
Μη δίνετε καθόλου βάση
σε συκοφαντικά ή υστερόβουλα λόγια.

Γράφω με ζέση τα παραπάνω για τους μαθητές μου.
Σε αυτό τον τόμο, εκτυλίσσεται μια έντονη σκηνή στην οποία ο Σιν’ίτσι Γιαμαμότο
μετά την παραίτησή του από τη θέση του ως γενικού υπευθύνου της Σόκα Γκάκκαϊ αφιερώνει
το εξής ποίημα στον πρόεδρο Τόντα:
Υπηρετώντας ακόμη
έναν παλιό και μυστικό δεσμό –
παρόλο που οι άλλοι αλλάζουν,
εγώ δεν αλλάζω.
Στις 8 Μαΐου του 2007, κατά τη διάρκεια της πρώτης του επίσκεψης σε ένα
εκπαιδευτικό κέντρο στον νομό Σαϊτάμα, ο πρόεδρος Ικέντα θυμήθηκε την εποχή όπου αυτός
και ο μέντοράς του είχαν ταξιδέψει ακούραστα σε όλη την περιοχή σε μια αποφασιστική
προσπάθεια να σώσουν τις επιχειρήσεις του κ. Τόντα που αντιμετώπιζαν τεράστιες δυσκολίες.
Ο όρκος να προστατέψουμε τον μέντορά μας – ό,τι κι αν συμβεί – εκφράζει το ίδιο πνεύμα το
οποίο διασφαλίζει την αιώνια ανάπτυξη της Σόκα Γκάκκαϊ. Είναι ο άμεσος δρόμος προς την
ανθρώπινη επανάσταση και τη βαθιά εσωτερική μεταμόρφωση στην κατάσταση της ζωής
μας.
Η προστασία του μέντορα ξεκινά με την ειλικρινή εκτίμηση ενός ατόμου – ένα
παράδειγμα που σταθερά έδινε μέσα από τη δική του συμπεριφορά ο ίδιος ο πρόεδρος Ικέντα.
Όπως γράφει ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν: «Όσοι αυτοαποκαλούνται μαθητές μου και ασκούνται
στη Σούτρα του Λωτού, θα πρέπει όλοι να ασκούνται, όπως εγώ.» (WND-1, 978). Αγαπητά
μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ που είστε άμεσα συνδεδεμένοι με τον Νταϊσόνιν, τώρα είναι η στιγμή
να ορθώσουμε το ανάστημά μας με υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση και να προχωρήσουμε
με το πνεύμα της ταύτισης μέντορα και μαθητή!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Μαΐου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού
μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)