Άρθρα Σύνταξης

Ένα καλοκαίρι για να ανανεώσουμε τους όρκους των Νέων

Η πρόκληση είναι η ίδια η ουσία της νιότης. Μέσα από πρωτοβουλίες, όπως το Θερινό Πρόγραμμα Πρόκλησης του τμήματος του Μέλλοντος (στην Ιαπωνία), το οποίο περιλαμβάνει μια ποικιλία ετήσιων καλοκαιρινών διαγωνισμών, τα νεαρά μας μέλη – τα νεαρά βλαστάρια του κόσεν-ρούφου – προχωρούν χαρούμενα στον δρόμο της ανάπτυξης που μια μέρα θα τους επιτρέψει να γίνουν μεγαλοπρεπή δέντρα. Θα ήθελα να εκφράσω την εγκάρδια ευγνωμοσύνη και τον βαθύ μου σεβασμό προς όλα τα μέλη των οικογενειών τους, καθώς και προς τους υπεύθυνους του τμήματος του Μέλλοντος και προς τα μέλη της ευρύτερης οικογένειας της Σόκα σε κάθε κοινότητα, που συνεχίζουν να υποστηρίζουν, να ενθαρρύνουν και να φροντίζουν αυτά τα νεαρά άτομα με τέτοια αφοσίωση.
Ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν επαίνεσε τον Νάντζο Τοκιμίτσου – τον οποίο μπορούμε να θεωρήσουμε πρόδρομο του σημερινού τμήματος του Μέλλοντος – επειδή όχι μόνο κληρονόμησε την πίστη του εκλιπόντος πατέρα του, αλλά και την ξεπέρασε, ενισχύοντας τη δική του αποφασιστικότητα (στην πίστη). Τον παρομοίασε με ύφασμα που έχει αποκτήσει χρώμα βαθύτερο μπλε από το ίδιο το λουλακί από το οποίο προερχόταν η βαφή (πρβλ. WND-2, σ. 809).1To να γαλουχήσεις διαδόχους που γίνονται «πιο μπλε από το λουλακί» συγκαταλέγεται στα ευγενέστερα εγχειρήματα και ο Νταϊσόνιν το επαινούσε περισσότερο από κάθε άλλο.
Κάθε μέλος του τμήματος του Μέλλοντος που ασπάζεται τον Μυστικό Νόμο από νεαρή ηλικία είναι ένα λιονταράκι με μια μοναδική αποστολή. Ο Πρόεδρος Ικέντα έγραφε πραγματικά αποφασισμένος τα λόγια του να φτάσουν το κάθε νεαρό άτομο, κατά συνέπεια τα μέλη του τμήματος του Μέλλοντος σήμερα μπορούν να νιώσουν άμεσα την καρδιά του μέντορά τους μέσα από τα γραπτά του. Ας ενθαρρύνουμε θερμά αυτούς τους ανεκτίμητους θησαυρούς της Σόκα Γκάκκαϊ, των οποίων ο δεσμός με τον μέντορά τους είναι βαθύς, μεταλαμπαδεύοντάς τους την «πίστη του λιονταριού» και ας κάνουμε όλοι μαζί αυτό το καλοκαίρι μια εποχή δυναμικής ανάπτυξης και προόδου.
1Η φράση «η βαφή είναι πιο μπλε από το ίδιο το λουλακί» προέρχεται από ένα γραπτό του Κινέζου φιλοσόφου Σουν Τσου. Το υγρό που εξάγεται από το φυτό του λουλακιού δεν έχει από μόνο του ένα βαθύ μπλε χρώμα. Αυτό επιτυγχάνεται μόνο όταν το ύφασμα βυθίζεται επανειλημμένα στη βαφή, ώσπου να αποκτήσει μια απόχρωση πιο έντονη από το χρώμα του ίδιου του χυμού του φυτού. Αυτή η εικόνα έγινε μεταφορά για τη συνεχή εμβάθυνση της μάθησης και της γνώσης μέσω της μελέτης. Η φράση αυτή παρατίθεται και στο έργο του Τιεν-τάι Μεγάλη Συγκέντρωση και Ενόραση. Ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν χρησιμοποιεί συχνά αυτή τη μεταφορά του φυτού του λουλακιού όχι μόνο για να περιγράψει την εμβάθυνση της βουδιστικής άσκησης, αλλά και για να αναφερθεί στην ανάπτυξή μας ως διαδόχων.
Ο Πρόεδρος Ικέντα εκπαίδευσε τους μαθητές του αναλαμβάνοντας δράση μαζί τους. Ένα διαχρονικό παράδειγμα αυτού εκτυλίχθηκε το καλοκαίρι πριν από πενήντα πέντε χρόνια.
Στις 5 Αυγούστου του 1971, το τμήμα του Γυμνασίου πραγματοποιούσε το ετήσιο θερινό εκπαιδευτικό της σεμινάριο στην Περιφέρεια Σιζουόκα όταν έφτασε ένα επείγον αίτημα για βοήθεια από την Παγκόσμια Κατασκήνωση Προσκόπων. Ο χώρος της κατασκήνωσής τους, στα κοντινά υψίπεδα Ασαγκίρι, στους δυτικούς πρόποδες του όρους Φούτζι είχε υποστεί ζημιές από έναν ισχυρό τυφώνα. Ο Πρόεδρος Ικέντα ανταποκρίθηκε αποφασιστικά, ιδρύοντας αμέσως ένα κέντρο αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης και διευθύνοντας ο ίδιος την προσπάθεια παροχής βοήθειας. Αγόρασε είδη πρώτης ανάγκης από τοπικά καταστήματα και παρά τους ισχυρούς ανέμους και τη σφοδρή βροχή, καλωσόρισε τους νεαρούς προσκόπους καθώς έφταναν. Για σχεδόν έξι ώρες εκείνη την ημέρα, ηγήθηκε της επιχείρησης με το θάρρος και την ακλόνητη αποφασιστικότητα ενός λιονταριού.
Τα μέλη του τμήματος του Μέλλοντος διαδραμάτισαν επίσης καθοριστικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια. Στο πλευρό του μέντορά τους μέσα στην καταρρακτώδη βροχή, υποδέχτηκαν εγκάρδια τους προσκόπους. Όλοι μοιράστηκαν τη χαρά του να αγωνίζονται μαζί με τον μέντορά τους δημιουργώντας εθελοντικά μια ομάδα διερμηνείας για τους προσκόπους και προσφέροντας θερμά λόγια παρηγοριάς και ενθάρρυνσης, ενώ η Ορχήστρα Μουσικής και η Ορχήστρα Πνευστών και Κρουστών έκαναν εμφανίσεις που ανέβασαν το ηθικό.
Στα επόμενα χρόνια, κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στο εξωτερικό προκειμένου να παρέχει προσωπική καθοδήγηση στην πίστη, ο Πρόεδρος Ικέντα συναντούσε μερικές φορές ξανά πρώην προσκόπους, που στο μεταξύ είχαν εξελιχθεί σε ηγετικές μορφές στις αντίστοιχες χώρες τους. Εκείνοι θυμούνταν με συγκίνηση εκείνη την ημέρα και τον ευχαριστούσαν που είχε φροντίσει γι’ αυτούς τότε. Η έμπνευση που γεννήθηκε από εκείνη τη συνάντηση και οι δεσμοί φιλίας που δημιουργήθηκαν συνεχίζουν να λάμπουν, υπερβαίνοντας τόσο τον χρόνο όσο και τα εθνικά σύνορα.
Ο Πρόεδρος Ικέντα αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην εκπλήρωση του όρκου που σφυρηλατήθηκε μέσα από την καθοριστική του συνάντηση με τον μέντορά του, Τζόσεϊ Τόντα. Τώρα, καθώς πλησιάζει η 24η Αυγούστου – η ημέρα κατά την οποία ο Πρόεδρος Ικέντα ξεκίνησε το ταξίδι της ταύτισης με τον μέντορά του – ας τιμήσει ο καθένας μας αυτή την ημέρα αναλαμβάνοντας τη δική του προσωπική πρόκληση!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Αυγούστου της Daibyakurenge, του μηνιαίου
περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Νέοι, προχωρήστε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο!

Το καλοκαίρι έφτασε, η εποχή που οι νέοι αγωνίζονται με ζωντάνια και ενέργεια, έχοντας αναμμένη τη φλόγα του ενθουσιασμού στην καρδιά τους. Στην Ιαπωνία, το τμήμα νέων ανδρών θα πραγματοποιήσει τον Ιούλιο μια μεγαλειώδη πανεθνική συνάντηση για να γιορτάσει την 75η επέτειό του, ενώ τα νεότερα μέλη του τμήματος γυναικών θα συμμετάσχουν σε ζωηρές συγκεντρώσεις του «Κολλεγίου Κάγιο» σε ολόκληρη τη χώρα.
Ο Πρόεδρος Ικέντα αγαπούσε και εμπιστευόταν τους νέους και αφιέρωσε τον εαυτό του στην προσωπική τους καλλιέργεια και εκπαίδευση. Για αμέτρητους νέους άνδρες, η συμμετοχή τους στην Ομάδα Σόκα και Γκατζοκάι αποτέλεσε το θεμέλιο της σχέσης μέντορα και μαθητή. Στην Ιαπωνία, οι παραδοσιακές δραστηριότητες των δύο αυτών ομάδων θα ολοκληρωθούν αυτό τον μήνα, ενώ θα δημιουργηθεί μια νέα δομή που θα κληρονομήσει και θα συνεχίσει με το ίδιο πνεύμα στο μέλλον: η ιστορία του κοινού αγώνα μέντορα και μαθητή θα παραμείνει αιώνια. Παράλληλα, αυτό τον μήνα γιορτάζει την 70η της επέτειο η ορχήστρα Πνευστών και Κρουστών Φούτζι «Άγγελοι της ειρήνης» την οποία υποστήριξε ο Πρόεδρος Ικέντα από την εποχή που ήταν επικεφαλής του τμήματος νέων.
Το πρότυπο ήταν και θα είναι πάντα οι προσπάθειες του ίδιου του Προέδρου Ικέντα κατά τη νιότη του. Τα αξιόλογα επιτεύγματα της Καμπάνιας στην Οσάκα1 υπό την ηγεσία του, τα οποία εντυπωσίασαν τους παρατηρητές της εποχής ως ένα παράδειγμα του πώς «το αδύνατο γίνεται δυνατό», εξακολουθούν να λάμπουν ως ένα χρυσό ιστορικό επίτευγμα εβδομήντα χρόνια αργότερα.
Σε ηλικία μόλις 28 ετών, ο νεαρός Νταϊσάκου Ικέντα αφιερώθηκε ακούραστα στην προσωπική καθοδήγηση των μελών και στις κατ’ οίκον επισκέψεις, αναλαμβάνοντας έτσι ενεργό ρόλο στην πρώτη γραμμή για την διάδοση της πίστης. Οι άνθρωποι του Κάνσαϊ είδαν με τα ίδια τους τα μάτια την ευγένεια του πνεύματος μέντορα και μαθητή, μέσα από τον τρόπο με τον οποίο ενσάρκωνε [ο Νταϊσάκου Ικέντα] τα λόγια του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν: «Σε μία και μοναδική στιγμή ζωής
1 Καμπάνια της Οσάκα: Τον Μάιο του 1956, τα μέλη της περιοχής Κάνσαϊ, ενωμένοι γύρω από τον νεαρό Νταϊσάκου Ικέντα, ο οποίος είχε σταλεί εκεί από τον δεύτερο πρόεδρο της Σόκα Γκάκκαϊ, Τζόσεϊ Τόντα, για να τα υποστηρίξει, σύστησαν 11.111 οικογένειες στην άσκηση του Βουδισμού του Νίτσιρεν. Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν δύο μήνες αργότερα, ο υποψήφιος που υποστηριζόταν από τη Σόκα Γκάκκαϊ στο Κάνσαϊ κέρδισε μια έδρα στη Βουλή των Συμβούλων (Άνω Βουλή της Ιαπωνίας) ένα επίτευγμα που εκείνη την εποχή όλοι θεωρούσαν αδύνατο.
εξαντλούμε τους πόνους και τις δοκιμασίες εκατομμυρίων κάλπα» (
OTT, 214). Μπόρεσαν έτσι να βιώσουν το μεγαλείο της βουδιστικής πίστης και άσκησης και όρθωσαν το ανάστημά τους για να εκπληρώσουν την αποστολή τους ως μποντισάτβα της γης.
*
Στις 18 Ιουλίου του 1976, ολοκληρώθηκε το «Τραγούδι της ανθρώπινης επανάστασης», σηματοδοτώντας την επέτειο της Διαδήλωσης της Οσάκα του 1957,2 η οποία αποτελεί την αφετηρία του «ανίκητου πνεύματος του Κάνσαϊ». Εκείνη την περίοδο, είχαν αρχίσει να εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια του πρώτου περιστατικoύ με το ιερατείο και ο Πρόεδρος Ικέντα, παρά το εξαιρετικά απαιτητικό πρόγραμμά του, αφιέρωσε χρόνο για να αναθεωρήσει και να δώσει την τελική μορφή στους στίχους και να συνθέσει τη μελωδία – όλα αυτά για να ενθαρρύνει τα ειλικρινή μέλη. Όταν το τραγούδι ολοκληρώθηκε, κάλεσε εκπροσώπους της Σόκα Γκάκκαϊ από όλη τη χώρα και τους έπαιξε μια ηχογράφηση του τραγουδιού μέσω τηλεφώνου. Καθώς το νέο τραγούδι διαδόθηκε σε όλη την Ιαπωνία, ενέπνευσε τα μέλη να μοιραστούν χαρούμενα την αλήθεια της Σόκα Γκάκκαϊ, δημιουργώντας μια ιστορία θριαμβευτικής νίκης.
Το βράδυ που ολοκλήρωσε το τραγούδι ο Πρόεδρος Ικέντα αντέγραψε την τελική μορφή των στίχων και στο τέλος έγραψε τα ονόματα των τριών προέδρων της Σόκα Γκάκκαϊ. Οι στίχοι: «Πάρε τη δική σου θέση κι εγώ θα πάρω τη δική μου» ήταν ένα γεμάτο αγάπη κάλεσμα σε όλους τους μαθητές του να ζήσουν τη ζωή τους σύμφωνα με το πνεύμα των τριών πρώτων προέδρων. Με τον ίδιο τρόπο, στη μεταγραφή των στίχων του τραγουδιού της Σόκα Γκάκκαϊ «Νέοι με έναν ευγενή όρκο», σημείωσε τη λέξη «κιμί» (ιαπωνικά: εσύ) δίπλα στις λέξεις «νέοι» και «διάδοχοι», ώστε το μήνυμα να αποκτήσει προσωπικό και ατομικό χαρακτήρα.
Τώρα είναι η στιγμή ο καθένας μας να γίνει η κινητήρια δύναμη για το κόσεν-ρούφου, προχωρώντας στον δρόμο του όρκου μας με τον δικό μας μοναδικό τρόπο.
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Ιουλίου 2026 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)
2 Διαδήλωση της Οσάκα: Διαδήλωση της Σόκα Γκάκκαϊ που πραγματοποιήθηκε ως διαμαρτυρία για την άδικη κράτηση του Προέδρου Ικέντα από την Εισαγγελία της Οσάκα. Έλαβε χώρα στη Δημοτική Αίθουσα Νακανοσίμα στην Οσάκα στις 17 Ιουλίου 1957, την ημέρα που ο Πρόεδρος Ικέντα αφέθηκε ελεύθερος, έπειτα από δυο εβδομάδες ανακρίσεων από τις αρχές.

Να είστε υπεύθυνοι που διαθέτουν σοφία και ποιητικό πνεύμα

Η ενότητα με το έμμετρο μέρος του κεφαλαίου «Διάρκεια ζωής» της Σούτρας του Λωτού, το οποίο απαγγέλλουμε κάθε μέρα στο γκόνγκιο, εκφράζει με υπέροχο τρόπο την αιώνια φύση της ζωής μέσα από εξαίσια ποίηση. Με αυτή την έννοια, όλα τα μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ που ψάλλουν ηχηρό, γεμάτο ζωντάνια γκόνγκιο μπορούν πραγματικά να ονομαστούν «ποιητές της ζωής».
Ο Πρόεδρος Ικέντα, ένας παγκοσμίου φήμης ποιητής, συχνά υπογράμμιζε ότι «οι υπεύθυνοι πρέπει να καλλιεργήσουν ένα ποιητικό πνεύμα». Ένα ποιητικό πνεύμα έχει τη δύναμη να ενώσει τους ανθρώπους και να εμπνεύσει ένα ελπιδοφόρο όραμα για το μέλλον. Γι’ αυτό το λόγο, λαχταρούσε να αναδειχθούν, τόσο στην πολιτική και την οικονομία όσο και στην σφαίρα του κόσεν-ρούφου, ηγέτες που να ξεχειλίζουν από ανθρωπιά και ποιητική ευαισθησία.
Από τα νιάτα του, ο Πρόεδρος Ικέντα έβρισκε χαρά να συνθέτει ποίηση και εξοικειώθηκε σε βάθος με τα έργα ποιητών απ’ όλο τον κόσμο. Το Λογοτεχνικό σπίτι του Βίκτωρ Ουγκώ, το οποίο ιδρύθηκε στο Μπιέβρ, νότια του Παρισιού, αυτό το μήνα γιορτάζει την 35η του επέτειο. Ανάμεσα στην πολύτιμη συλλογή υπάρχει ένα χειρόγραφο κείμενο του Βίκτωρ Ουγκώ, το οποίο γράφτηκε μόλις τρεις ημέρες πριν πεθάνει και έχει χαρακτηριστεί εθνικός θησαυρός της Γαλλίας. Εκεί είναι γραμμένη η φράση «Το να αγαπάς σημαίνει να δρας» – μια φράση που λάτρευε ο Πρόεδρος Ικέντα.
Πριν από τριάντα χρόνια, στις 8 Ιουνίου 1996, ο Πρόεδρος Ικέντα παρακολούθησε μια τελετή αποφοίτησης στο πανεπιστήμιο του Ντένβερ, κατά την οποία του απονεμήθηκε ένα τιμητικό διδακτορικό δίπλωμα στην εκπαίδευση. Χωρίς να το περιμένει, κλήθηκε να πει δυο λόγια. Δείχνοντας προς τον ουρανό, ο τιμημένος ποιητής είπε: «Ο ήλιος λάμπει λαμπρά. Το φεγγάρι επίσης σε λούζει με το ακτινοβόλο φως του. Ο ήλιος αντιπροσωπεύει το πάθος, το φεγγάρι τη διάνοια. Μέσα σε αυτό το μεγαλειώδες φυσικό σκηνικό τα επιβλητικά Βραχώδη Όρη σε προσέχουν με θερμή και ακλόνητη αφοσίωση». Η γεμάτη χάρη ανταπόκρισή του και το αυτοσχέδιο ποίημά του, γεννημένο από την βαθιά αγάπη του για τους νέους, άφησε ένα ουσιαστικό αποτύπωμα στους ακροατές του.
*
Αυτό το μήνα θα λάβουν χώρα οι καθιερωμένες εξετάσεις του τμήματος μελέτης στην Ιαπωνία. Ειλικρινά ελπίζω ότι όλοι όσοι θα συμμετάσχουν – από τους εξεταζόμενους
2
ως τα πρεσβύτερα μέλη που τους στηρίζουν και τους διδάσκουν, καθώς και τα μέλη της οικογένειας Σόκα που τους ενθαρρύνουν – θα συνεχίσουν να προχωρούν στο μονοπάτι στο οποίο γίνεσαι «ειδικός στην ευτυχία».
Στην επαρχία Κότσι τον Δεκέμβριο του 1978, κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας καθοδήγησης στην πίστη, ο Πρόεδρος Ικέντα επισκέφθηκε έναν συνεδριακό χώρο όπου διεξαγόταν μια Εισαγωγική εξέταση. Απευθυνόμενος προς τους συμμετέχοντες, τους ενθάρρυνε λέγοντάς τους ότι οι ειλικρινείς τους προσπάθειες στη μελέτη του Βουδισμού και η πρόκληση των εξετάσεων, θα γίνονταν πηγή καλής τύχης και ωφέλειας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ που προχωρούν με αυτοπεποίθηση στους δυο δρόμους της άσκησης και της μελέτης θα κοσμήσουν τη ζωή τους με καλή τύχη και ωφέλεια.
Ο ιδρυτής πρόεδρός μας, Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, του οποίου τα 155α γενέθλια θα μνημονευτούν στις 6 Ιουνίου φέτος, συνέχισε να μελετά τα γραπτά του Γερμανού φιλοσόφου Ιμάνουελ Καντ, ακόμα κι όταν ήταν φυλακισμένος από τις ιαπωνικές αρχές σε καιρό πολέμου. Δεν υπάρχει στασιμότητα ή παραίτηση στη ζωή όσων συνεχίζουν να μαθαίνουν.
Με τον ίδιο τρόπο, ας αφοσιωθούμε στη μελέτη στο ευγενές «Πανεπιστήμιο Ικέντα», λάμποντας με το πάθος του ήλιου και την ευφυΐα του φεγγαριού, καθώς χτίζουμε θαυμάσιες οροσειρές φιλίας μαζί!
(Μετάφραση από το τεύχος Ιουνίου 2026 του Νταϊμπιακουρένγκε, το μηνιαίο περιοδικό μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Γυναίκες ενωμένες για την προώθηση της ειρήνης

Η 3η Μαΐου – όπου τα νέα λαμπερά φύλλα ακτινοβολούν και μία απαλή, ευχάριστη αύρα αναστατώνει την ψυχή – έχει φέτος ξεχωριστή σημασία καθώς γιορτάζουμε την πέμπτη επέτειο του νέου τμήματος γυναικών στην Ιαπωνία, μιας αρμονικής ένωσης των τμημάτων γυναικών και νέων γυναικών.
Ο Πρόεδρος Ικέντα μετά το υπερατλαντικό ταξίδι που έκανε για να προσφέρει καθοδήγηση στην πίστη, επέστρεψε τον Δεκέμβριο του 2000 στο Κανσάι και έστρεψε την προσοχή του στην «τρίτη χιλιετία» παρουσιάζοντας ένα νέο όραμα για τη δεύτερη σειρά των Επτά Καμπανών1 στην τελευταία συνάντηση τομεαρχών του 20ου αιώνα. Τόνισε συγκεκριμένα ότι οι γυναίκες θα είναι το φως του 21ου αιώνα, υπογραμμίζοντας ότι όταν ξεδιπλώνουν στο έπακρο τις ικανότητές τους, όχι μόνο η Σόκα Γκάκκαϊ αλλά και το σύνολο της κοινωνίας θα ενεργοποιηθεί και θα προχωρήσει προς μια θετική κατεύθυνση. Επιπλέον, αναφερόμενος στη διδασκαλία του Νταϊσόνιν ότι οι γυναίκες ανοίγουν τον δρόμο (βλ. WND-2, 884), διακήρυξε: «Στην αέναη πρόοδο του κινήματός μας για το κόσεν-ρούφου, οι γυναίκες θα είναι αυτές που θα ανοίξουν τον δρόμο της καλής τύχης και του οφέλους, της ελπίδας, της αιώνιας νίκης.»
Η Δρ. Ελίζ Μπόλντινγκ, μια από τις πρωτοπόρους στις σπουδές ειρήνης, με την οποία ο Πρόεδρος Ικέντα δημιούργησε μια βαθιά φιλία, κάποτε αναλογίστηκε τις αλληλεπιδράσεις της με μέλη του τμήματος γυναικών, δίνοντας έμφαση στη ζωτική σημασία που έχουν «οι γυναίκες που πεισματικά επιμένουν στην δράση για την ειρήνη στις κοινότητές τους, όπως οι γυναίκες στις οργανώσεις της SGI.»2 Όπως ο Πρόεδρος Ικέντα, ο μέντοράς μας για το κόσεν-ρούφου, έτσι κι εκείνη εναπόθετε τεράστιες ελπίδες στην αλληλεγγύη και την ενότητα του τμήματος γυναικών, οι οποίες καλλιεργούν την ειρήνη μέσα από συνεχή διάλογο με απλούς ανθρώπους.
1Επτά Καμπάνες: Η πρώτη σειρά των Επτά Καμπανών συνίστατο σε επτά συναπτές επταετείς περιόδους στην ανάπτυξη της Σόκα Γκάκκαϊ από την ίδρυσή της το 1930 μέχρι το 1979. Στις 3 Μαΐου 1966, ο Πρόεδρος Ικέντα μίλησε για μια νέα σειρά Επτά Καμπανών που οραματίστηκε να εκτυλίσσεται τον 21ο αιώνα. Αργότερα το διεύρυνε για να συμπεριλάβει συνολικά επτά σειρές Επτά Καμπανών μέχρι το μέσο του 23ου αιώνα.
2Elise Boulding and Daisaku Ikeda, Into Full Flower: Making Peace Cultures Happen (Dialogue Path Press, 2010), 68.

Σε ολόκληρη την Ιαπωνία, τα μέλη του τμήματος γυναικών διεξάγουν γενικές συναντήσεις σε μικρές, ζωηρές ομάδες, με χαρούμενα χαμόγελα. Θα ήθελα να αφιερώσω τις ειλικρινείς μου προσευχές για την τεράστια επιτυχία τους .
*
Εβδομήντα πέντε χρόνια πριν, στις 3 Μαΐου 1951, στην ορκωμοσία του ως δεύτερος πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ, ο Τζόσεϊ Τόντα διακήρυξε τη δέσμευσή του να επιτύχει έναν αριθμό μελών 750.000 οικογενειών (κατά τη διάρκεια της ζωής του). Ο Πρόεδρος Ικέντα παρευρέθηκε στην τελετή ορκωμοσίας μαζί με έναν φίλο με τον οποίο μιλούσε συχνά και σημείωσε το πρώτο κιόλας βήμα προς την επίτευξη του στόχου του μέντορά του, όταν ο φίλος του ασπάστηκε την πίστη εκείνη την ημέρα. Η παράδοση να επιτυγχάνουν οι μαθητές σπουδαίες νίκες είναι ακριβώς το πνεύμα της 3ης Μαΐου.
Το 1988, ο Πρόεδρος Ικέντα πρότεινε να οριστεί η 3η Μαΐου – η πιο σημαντική μέρα για τη Σόκα Γκάκκαϊ – ως η Ημέρα Μητέρων της Σόκα Γκάκκαϊ, και πρότεινε τη δημιουργία μιας νέας σημαίας του τμήματος γυναικών σε τρία χρώματα: μπλε, κίτρινο και κόκκινο. Η τρίχρωμη αυτή σημαία σύντομα άρχισε να συμβολίζει την ίδια τη Σόκα Γκάκκαϊ. Αυτή η κοινή ιστορία του μέντορα και μαθητή είναι η επιτομή της εξέχουσας σημασίας των γυναικών της Σόκα Γκάκκαϊ.
Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την 50η επέτειο της 5ης Μαΐου, της Ημέρας Διαδόχων της Σόκα Γκάκκαϊ.3 Στα σπίτια και στις κοινότητές μας, ελπίζω πως όλα τα μέλη μας – αρχίζοντας από το τμήμα γυναικών, που αγαπούν και ανατρέφουν τους νέους μας, τους θησαυρούς του μέλλοντος – θα ενωθούν και θα αγωνιστούν με όλη τους την καρδιά να χτίσουν τη Σόκα Γκάκκαϊ του μέλλοντος.
Ας κάνουμε την 3η Μαΐου μια νέα αρχή, με νταϊμόκου βασισμένο στον όρκο του μέντορα και μαθητή!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Μαΐου 2026 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)
3Ημέρα Διαδόχων της Σόκα Γκάκκαϊ (5 Μαΐου) έχει οριστεί ως η μέρα για τον εορτασμό της ευτυχίας, της ανάπτυξης και της επιτυχίας των παιδιών στη Σόκα Γκάκκαϊ

Σαν τους ανθούς της κερασιάς, ας αναγγείλουμε την άνοιξη!
Μαγεμένα από την γλυκιά ζεστασιά του ήλιου, τα μπουμπούκια της κερασιάς ανθίζουν ξαφνικά και στολίζονται με τη χαρά της άνοιξης. Στον χαριτωμένο χορό τους, ο Πρόεδρος Ικέντα έβλεπε το λατρεμένο χαμόγελο του μέντορά του, του δεύτερου προέδρου της Σόκα Γκάκκαϊ Τζόσεϊ Τόντα. Αυτό δεν ήταν επιφανειακός συναισθηματισμός. Μάλλον, η 2α Απριλίου –η επέτειος θανάτου του μέντορά του– ήταν για εκείνον μια ημέρα απόλυτα συνδεδεμένη με τον όρκο του δασκάλου και του μαθητή, με αφορμή την οποία αναλογιζόταν και εμβάθυνε την ευγνωμοσύνη του για τον μέντορά του.
Τα εγκαίνια του Πανεπιστημίου Σόκα, το κοινό όνειρο των τριών ιδρυτών προέδρων της Σόκα Γκάκκαϊ, επίσης έγιναν στις 2 Απριλίου. Ο Πρόεδρος Ικέντα δήλωσε με βαθιά ειλικρίνεια: «η απόφαση να ανοίξουμε το Πανεπιστήμιο Σόκα εκείνη την ημέρα –όπως μου είχε εμπιστευτεί ο μέντοράς μου– προέκυψε εξ ολοκλήρου από ένα πνεύμα ευγνωμοσύνης και την επιθυμία ανταπόδοσης αυτού του χρέους εκ βαθέων.
Το πανεπιστήμιο αριθμεί 55 χρόνια λειτουργίας φέτος, ενώ το νηπιαγωγείο της Σόκα στο Σαππόρο επίσης γιορτάζει τα 50 του χρόνια αυτό τον μήνα. Διαμηνύω τα εγκάρδια συγχαρητήριά μου σε όλους όσοι αφοσιώθηκαν σε αυτούς τους σκοπούς.
Το 1964, την παραμονή της έκτης επετείου από τον θάνατο του Προέδρου Τόντα, ο Πρόεδρος Ικέντα ανακοίνωσε την απόφασή του να αρχίσει να γράφει το μυθιστόρημα Η Ανθρώπινη Επανάσταση, το οποίο γεννήθηκε από την ειλικρινή αποφασιστικότητά του και τον όρκο του να μεταδώσει τη ζωή και το έργο του μέντορά του στις μελλοντικές γενεές και να αποτυπώσει τη στάση του ως σπουδαίου ηγέτη του κόσμου. Η αμέριστη αφοσίωσή του με συγκίνησε σχεδόν μέχρι δακρύων˙ είχα αρχίσει να εργάζομαι στην Σέικιο Σίμπουν ένα μήνα νωρίτερα κι ακόμα έχω ζωντανή την ανάμνηση του πόσο αποφασισμένος ήμουν να ξεπεράσω τις προκλήσεις που αντιμετώπιζα.
Την 1η Απριλίου 1974 [που ήταν 2 Απριλίου στην Ιαπωνία λόγω της διαφοράς της ώρας], ο Πρόεδρος Ικέντα έδωσε μια διάλεξη στο φημισμένο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Λος Άντζελες, την πρώτη του σε ξένο ακαδημαϊκό ίδρυμα. Σε αυτή την περίσταση, με έντονη την αίσθηση ότι εκπροσωπεί τον μέντορά του, μοιράστηκε στοχασμούς για την φιλοσοφία της ζωής που είχε διδαχτεί κάτω από την προσωπική καθοδήγηση του Προέδρου Τόντα – κάτι το οποίο συχνά ο ίδιος ανέφερε ως
«Πανεπιστήμιο Τόντα». Η απεριόριστη σοφία της δήλωσής του ότι ο 21ος αιώνας θα πρέπει να γίνει ο αιώνας της ζωής αντήχησε δυνατά στις καρδιές των ακροατών του.
Σε ένα κείμενο που αναφέρεται στην 2α Απριλίου, ο Πρόεδρος Ικέντα περιέγραψε τον Πρόεδρο Τόντα:
Ο μέντοράς μου προσέφερε τον εαυτό του απλόχερα.
Ανιδιοτελώς διέδιδε τον Μυστικό Νόμο.
Αγωνιζόταν με θάρρος και σθένος.
Προχωρούσε απτόητος μπροστά.
Επέμενε εν μέσω δυσκολιών να διαδίδει την ορθή διδασκαλία.
Ανέτρεπε το εσφαλμένο και αποκάλυπτε το αληθινό.
Αυτές οι λέξεις αντικατοπτρίζουν τον δικό του τρόπο ζωής ως πιστού μαθητή του Προέδρου Τόντα, σε απόλυτη πνευματική ταύτιση μαζί του. Όποτε διαβάζω αυτό το κείμενο, συγκινούμαι βαθιά και αντλώ έμπνευση για να ανανεώσω τον όρκο μου –τον όρκο μας– να ακολουθήσω τον Προέδρο Ικέντα, όπως έκανε εκείνος με τον μέντορά του.
Η Σέικιο Σίμπουν, η οποία γιορτάζει τα 75 της χρόνια στις 20 Απριλίου, διατηρεί ένα πλήρες αρχείο των διδασκαλιών του Προέδρου Ικέντα. Οι Βούδες και οι ουράνιες θεότητες σίγουρα επαινούν στο ακέραιο τις ευγενείς προσπάθειες όλων εκείνων που ενεπλάκησαν στην δημοσίευση και την διανομή της εφημερίδας.
Τον Απρίλιο ξεκινά το δημοσιονομικό και ακαδημαϊκό έτος στην Ιαπωνία. Πολλοί ξεκινούν μια νέα περίοδο στη ζωή τους – φοιτώντας σε νέα σχολεία ή ξεκινώντας την καριέρα τους. Ας θυμόμαστε πάντα την ενθάρρυνση του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν να χαμογελάμε όποιες προκλήσεις κι αν αντιμετωπίζουμε (δες GZ, νέα έκδοση, 1952), και ας αναγγείλουμε μια άνοιξη ελπίδας με φωτεινό πνεύμα και με την ίδια χαρά που αποπνέουν τα άνθη της κερασιάς!
(Μετάφραση από το τεύχος του Απριλίου 2026 της Νταϊμπιακουρένγκε, το μηνιαίο περιοδικό μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Να λάμπετε σαν χρυσοί στυλοβάτες της κοινωνίας!

Το 1276, ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν έγραψε στους αδερφούς Ικεγκάμι ,όταν αντιμετώπιζαν μεγάλες δυσκολίες, και τους ενθάρρυνε με τα παρακάτω λόγια: «Αν βάλεις μία πέτρα στη φωτιά απλά θα γίνει στάχτη, ο χρυσός όμως γίνεται ατόφιο χρυσάφι» (WND-1, 497).
Μετά από επτάμισυ αιώνες, αυτό το πνεύμα συνεχίζει να υφίσταται. Όπως οι αδερφοί Ικεγκάμι τότε, τα μέλη του τμήματος των ανδρών της Σόκα Γκάκκαϊ λάμπουν σαν σταθεροί χρυσοί στυλοβάτες του κόσεν-ρούφου στις τοπικές τους κοινότητες και στην ευρύτερη κοινωνία – μετατρέποντας ακόμα και τις πιο άγριες θύελλες των αντιξοοτήτων σε εφαλτήριο για τη νίκη. Από τα νεότερα μέλη στην πίστη έως και τα πρεσβύτερα, όλοι προχωρούν με υψηλό φρόνημα και γεμάτη ζωντάνια αποφασιστικότητα.
Στις 5 Μαρτίου, το τμήμα ανδρών γιορτάζει την 60η του επέτειο. Κατά την τελετή της ίδρυσής του, ο Πρόεδρος Ικέντα τόνισε ότι θα πρέπει να είναι ένα παράδειγμα στην πίστη στο οποίο θα προσβλέπουν όλοι.
Αργότερα, όταν νεότερα μέλη ρώτησαν πως να αναλάβουν την ευθύνη να ηγηθούν του κινήματος για το κόσεν-ρούφου, απάντησε ότι ο ρόλος ενός υπευθύνου είναι να εμπνέει τους άλλους να αναλάβουν δράση και ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι να δίνουν οι ίδιοι το παράδειγμα.
Ως μαθητές του Προέδρου Ικέντα, ας συνεχίσουμε να προκαλούμε τους εαυτούς μας με το δικό μας μοναδικό τρόπο. Όταν βλέπουν αυτές τις σεμνές και ειλικρινείς προσπάθειες οι άλλοι γύρω μας, παίρνουν το θάρρος να προχωρήσουν μπροστά. Ο Πρόεδρος Ικέντα συχνά έλεγε ότι κι ο ίδιος ήταν μέλος του τμήματος ανδρών. Δίπλα στον μέντορά μας, θα συνεχίσουμε αυτό το αιώνιο ταξίδι του κοινού αγώνα.
*
Κατά την περίοδο που είχε την ευθύνη της ιστορικής Καμπάνιας της Οσάκα του 1956, ο Πρόεδρος Ικέντα ταξίδεψε για πρώτη φορά στο Κιούσου στις 5 Μαρτίου. Το επόμενο πρωί, όταν οι εκεί υπεύθυνοι και τα μέλη των τμημάτων νέων αντρών και νέων γυναικών συγκεντρώθηκαν στον τόπο διαμονής του στην πόλη Γιάμε, στην Φουκουόκα, εκείνος τους είπε: «Ας τραγουδήσουμε όλοι μαζί».
2
Άρχισαν να τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια από το Κιούσου και το πασίγνωστο «Κουρόντα Μπούσι», ενώ ο Πρόεδρος Ικέντα κάλεσε τον υπεύθυνο του τμήματος ανδρών να χορέψει. Τα αδέξια βήματά του έκαναν όσους ήταν παρόντες να ξεσπάσουν σε τρανταχτά γέλια . Τότε σηκώθηκε ο ίδιος ο Πρόεδρος Ικέντα και χόρεψε το «Τραγούδι των Συντρόφων» με πάθος για να ενθαρρύνει τα μέλη.
Κάθε αίσθημα αμηχανίας ή τυπικότητας υποχώρησε, και οι άνθρωποι συνειδητοποίησαν πόσο σημαντικό είναι να βάζει κανείς στην άκρη την ματαιοδοξία και τα προσχήματα προκειμένου να εργαστούν όλοι μαζί με ενότητα. Ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα ενθάρρυνσης – πολύ πιο δυνατό από χίλιες λέξεις.
«Τίποτα δε μπορεί να καταστρέψει τους θησαυρούς της καρδιάς». Αυτό ήταν το μήνυμα που ο Πρόεδρος Ικέντα μου εμπιστεύτηκε όταν έγινε ο σεισμός και το τσουνάμι στο Τοχόκου πριν από δεκαπέντε χρόνια τέτοιο μήνα. Ταξίδεψα στο Σεντάϊ στις 17 Μαρτίου, μερικές μέρες μετά τον σεισμό, και μοιράστηκα αυτά τα λόγια όχι μόνο με τα μέλη μας, αλλά και με φίλους σε όλη την τοπική κοινότητα.
Δεκαπέντε χρόνια από αυτό τον καταστροφικό σεισμό, οι ακατάβλητοι σύντροφοί μας σε όλη την επαρχία Τοχόκου στέκονται μαζί σαν μια οροσειρά πανύψηλων βουνών, προοδεύοντας αρμονικά με τις κοινότητές τους. Η γενναία αφοσίωση του τμήματος των ανδρών στην εδραίωση των θεμελίων του κόσεν-ρούφου είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική.
Τώρα, φίλοι μου του τμήματος ανδρών, ας θυμηθούμε εκ νέου ότι είμαστε οι μαθητές του Προέδρου Ικέντα και ας πάμε μπροστά με ανανεωμένη ζωτικότητα και αποφασιστικότητα!
(Μετάφραση από το τεύχος Μαρτίου 2026 της Νταϊμπιακουρένγκε, το μηνιαίο περιοδικό μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Αγωνιστείτε δυναμικά για το κόσεν-ρούφου, γεμάτοι ζωτική δύναμη!
Ο Βουδισμός του Ήλιου ανατέλλει – ένας λαμπρός φάρος που διαλύει το σκοτάδι της εποχής μας.
Ο Βουδισμός του Ήλιου λάμπει αναζωπυρώνοντας τις ελπίδες των φίλων μας που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Ο Βουδισμός του Ήλιου σφύζει από ζωή στα βάθη της καρδιάς μας, καθώς προχωράμε μπροστά για χάρη του κόσεν-ρούφου.
Κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, τα μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ θέτουν σε κίνηση τη γεμάτη σφρίγος ζωή ενός μποντισάτβα της γης και με αστείρευτη χαρά αναλαμβάνουν δυναμική δράση για να εκπληρώσουν την αποστολή τους οπουδήποτε κι αν βρίσκονται. Αυτό το μεγαλειώδες πνεύμα ενσαρκώνει την ουσία των λόγων του Νταϊσόνιν: «Όταν ο Μποντισάτβα Ανώτερες Πρακτικές ξεπρόβαλε από τη Γη, δεν ξεπρόβαλε χορεύοντας;»
Η ακλόνητη αφοσίωση του προέδρου Ικέντα στον όρκο του αποτελεί για εμάς αιώνιο πρότυπο καθοδήγησης. Στις 6 Ιανουαρίου του 1951, στην αυγή του νέου έτους και εν μέσω των πιο δύσκολων επαγγελματικών του αγώνων, ο Τζόσεϊ Τόντα ανέθεσε όλα τα ζητήματα της διαδοχής – τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά – στον πολυαγαπημένο του μαθητή. Ο Πρόεδρος Ικέντα δέχτηκε χωρίς δισταγμό, δηλώνοντας: «Πάντα ήμουν έτοιμος να δώσω όλη μου τη ζωή σε σένα χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό.» Η κινητήρια δύναμη για τη νίκη σε όλα τα πράγματα γεννιέται από τον όρκο του μαθητή να ορθώσει το ανάστημά του για χάρη του μέντορα και να προχωρήσει στο πλευρό του. Ας χαράξουμε αυτό το πνεύμα βαθιά μες στη ζωή μας.
Πριν από εξήντα πέντε χρόνια, την Πρωτοχρονιά του 1961, ο Πρόεδρος Ικέντα δήλωσε: «Είμαι αποφασισμένος να δημιουργήσω την ιστορία εκατό χρόνων σε μία χρονιά». Μετά, στις 28 Ιανουαρίου, αναχώρησε για την πρώτη του περιοδεία καθοδήγησης σε χώρες και περιοχές της Ασίας, με την καρδιά του να φλέγεται από την διακαή επιθυμία του μέντορά του να στείλει το φως του ήλιου στους ανθρώπους της Ασίας ανοίγοντας το δρόμο με ένα θαρραλέο και ιστορικό πρώτο βήμα.
Με την ακλόνητη απόφαση να εκπληρώσει την εντολή του Νταϊσόνιν να μεταδώσει τον Βουδισμό προς τα δυτικά, ταξίδεψε σε όλη την Ασία με στόχο να διαδώσει σε όλη τη γη το νταϊμόκου. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του ενθάρρυνε ολόκαρδα τον μικρό αριθμό μελών που αγωνιζόταν εκεί εκείνη την περίοδο και επίσης στήριξε πρωτοβουλίες οι οποίες στη συνέχεια οδήγησαν στη δημιουργία του Ινστιτούτου Ανατολικής Φιλοσοφίας και της Ένωσης Συναυλιών Μιν-Ον. Ο Πρόεδρος Ικέντα διαρκώς οραματιζόταν ένα μέλλον στο οποίο η Σόκα Γκάκκαϊ θα άνθιζε ως ένα παγκόσμιο θρησκευτικό κίνημα βασισμένο στον ανθρωπισμό.
Στη συνάντηση Τομεαρχών τον Ιανουάριο του 1991, ο Πρόεδρος Ικέντα μίλησε για τη φιλοσοφία ζωής του περίφημου κωμικού ηθοποιού Τσάρλι Τσάπλιν (1889–1977), τονίζοντας ότι όσο περισσότερες προκλήσεις συναντάμε στον αγώνα για το κόσεν-ρούφου και όσο πιο γενναία τις αντιμετωπίζουμε, τόσο περισσότερο «η μεγαλύτερη από όλες τις χαρές» (OTT, 212) του Μυστικού Νόμου θα κυλά σε κάθε ίνα της ύπαρξής μας. Με αυτόν τον δυνατό βρυχηθμό του λιονταριού χαραγμένο στην καρδιά μου, είμαι για άλλη μια φορά αποφασισμένος, φέτος, να δώσω όλο μου το είναι – για την επίτευξη της Φώτισης του Βούδα του κάθε μέλους, για την καθιέρωση
2
της ορθής διδασκαλίας για την ειρήνη στη χώρα και για την πραγματοποίηση της διαρκούς παγκόσμιας ειρήνης.
Στεκόμαστε τώρα στο μέσο της διαδρομής για την ολοκλήρωση της δεύτερης σειράς των Επτά Καμπανών.1 Ας αναζητήσει ειλικρινά ο καθένας μας τις συμβουλές του μέντορά μας, γεμίζοντας έτσι τη ζωή του με ζωτική δύναμη κι ας προχωρήσει μπροστά με θάρρος στον ευγενή δρόμο της ανθρώπινης επανάστασης!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Ιανουαρίου 2026, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ, Νταϊμπιακουρένγκε).
1 Επτά Καμπάνες: Η πρώτη σειρά των Επτά Καμπανών αποτελείτο από επτά συναπτές επταετείς περιόδους στην ανάπτυξη της Σόκα Γκάκκαϊ από την ίδρυσή της το 1930 έως το 1979. Στις 3 Μαΐου 1966, ο Πρόεδρος Ικέντα μίλησε για μια νέα σειρά Επτά Καμπανών που οραματίστηκε να εκτυλίσσεται τον 21ο αιώνα. Αργότερα το προέκτεινε ώστε να περιλαμβάνει ένα σύνολο επτά σειρών Επτά Καμπανών έως τα μισά του 23ου αιώνα.

Ας αντηχήσουν τραγούδια χαράς από τα βάθη της καρδιάς μας

Η μεγαλύτερη υπερηφάνεια της Σόκα Γκάκκαϊ είναι η αδιάσπαστη γραμμή καταγωγής της, που φτάνει μέχρι τον Νίτσιρεν Νταϊσόνιν.
Οι τρεις ιδρυτές πρόεδροι, δεμένοι με τον βαθύ και ακλόνητο δεσμό μέντορα και μαθητή, έχουν με θάρρος πραγματώσει τον λιονταρίσιο βρυχηθμό του Νταϊσόνιν – την επιθυμία του να οδηγήσει όλους τους ανθρώπους στην ευτυχία – προάγοντας σταθερά το κόσεν-ρούφου σε όλο τον κόσμο. Περπατώντας στα βήματά τους, ο καθένας από εμάς, ως μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ, αγωνιζόμενοι μαζί με τον μέντορά μας, είμαστε όλοι μποντισάτβα της γης, που μοιραζόμαστε μια βαθιά αποστολή.
Η αληθινή ευγένεια των μελών της Σόκα Γκάκκαϊ έγκειται στις ειλικρινείς προσπάθειές μας να ενσωματώσουμε τις διδασκαλίες του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν στην καθημερινή μας ζωή. Μια ισχυρή έκφραση αυτού του πνεύματος εμφανίζεται στο απόσπασμα: «“Χαρά” σημαίνει ότι εμείς και οι άλλοι μαζί, βιώνουμε τη χαρά» (OTT, 146). Αυτό είναι από το Αρχείο των προφορικά μεταδοθεισών διδασκαλιών, στο οποίο ο Νταϊσόνιν συμπυκνώνει την ουσία του μέντορα και του μαθητή.
Για χάρη της γνήσιας ευτυχίας των άλλων, τα μέλη μας δεν φείδονται ούτε χρόνου ούτε προσπάθειας. Κατανοούμε ότι τέτοιες ανιδιοτελείς πράξεις αποτελούν το ουσιαστικό θεμέλιο της δικής μας ανθρώπινης επανάστασης και της μεταμόρφωσης του κάρμα. Χωρίς υπολογισμούς ή περιμένοντας ανταμοιβή, απλώς προσπαθούμε με εγκάρδια ειλικρίνεια να υποστηρίξουμε και να ενθαρρύνουμε τους γύρω μας.
Το σύνολο των επιτευγμάτων που έχουμε καταφέρει τον τελευταίο χρόνο —προχωρώντας ακούραστα μπροστά, ενώ παράλληλα συμμετέχουμε σε έναν συνεχή εσωτερικό διάλογο με τον μέντορά μας— είναι αδύνατο να καταστραφεί. Να είστε βέβαιοι ότι η καλή τύχη που έχουμε συσσωρεύσει είναι απόλυτη και θα ακτινοβολεί με λαμπρότητα στο αιώνιο μέλλον.

Πριν από τριάντα πέντε χρόνια, τον Δεκέμβριο του 1990, το ιερατείο Νίτσιρεν Σόσου αναθεώρησε μονομερώς τους κανόνες λειτουργίας του και απέλυσε τον Πρόεδρο Ικέντα από τη θέση του ως επικεφαλής εκπροσώπου όλων των λαϊκών οργανώσεων. Μόλις ένα μήνα νωρίτερα, κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης υπευθύνων στα κεντρικά γραφεία, είχε μοιραστεί οδηγία εμπνευσμένη από τη ζωή του μεγάλου συνθέτη Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν, η οποία προέτρεπε τα μέλη να μετατρέψουν τα βάσανα σε εφαλτήριο για χαρά. Πρότεινε στα μέλη να τραγουδήσουν την «Ωδή στη Χαρά» του Μπετόβεν από την Ένατη Συμφωνία στα γερμανικά. Αυτή η πράξη αντιμετωπίστηκε με σκληρή κριτική από το ιερατείο, το οποίο την καταδίκασε, θεωρώντας ότι επαινούσε μη βουδιστικές διδασκαλίες – μια κατηγορία που αποκάλυψε την ανικανότητά τους να εκτιμήσουν τον ρόλο του πολιτισμού στην ενότητα και την ανύψωση της ανθρωπότητας.
Την επόμενη χρονιά, η Σόκα Γκάκκαϊ κήρυξε την πνευματική της ανεξαρτησία από το ιερατείο. Έχοντας αποτινάξει τα δεσμά της καταπιεστικής εξουσίας, ξεκινήσαμε την άνοδό μας ως παγκόσμιο θρησκευτικό κίνημα. Αυτή η μεταμόρφωση καταδεικνύει ότι σε όλο τον κόσμο υπάρχει μια βαθιά λαχτάρα για την ουσία της φιλοσοφίας του Προέδρου Iκέντα – μιας θρησκείας που υπάρχει για την ευτυχία και την αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων.
Ο Πρόεδρος Ικέντα μας καλούσε συνεχώς να προοδεύουμε ενωμένοι σύμφωνα με την ακλόνητη αφοσίωση του Νταϊσόνιν για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Ακόμα και όταν ήμουν στο τμήμα νέων, μας ενστάλαξε, στο Εκπαιδευτικό Κέντρο του Κανσάι, το πνεύμα να αντισταθούμε στους διεφθαρμένους ιερείς που ήταν απάνθρωποι και αχάριστοι. Η καρδιά του μέντορά μας φλεγόταν από μια ακλόνητη δέσμευση στον ανθρωπισμό.
Το Αρχείο των προφορικά μεταδοθεισών διδασκαλιών επιβεβαιώνει επίσης: «Μεγάλη χαρά [είναι αυτό που] βιώνει κάποιος όταν καταλαβαίνει για πρώτη φορά ότι ο νους του εξαρχής ήταν ένας Βούδας» (OTT, 211–12). Πόσο πραγματικά ευγενείς είναι όσοι μοιράζονται και διαδίδουν τον Μυστικό Νόμο, μια ωδή στον θρίαμβο της ανθρωπότητας.
Τώρα, με τις σπουδαίες διδασκαλίες του Βουδισμού Νίτσιρεν ως θεμέλιο, ας αντηχήσουν παντού τα τραγούδια της χαράς που αναδύονται από τα βάθη της καρδιάς μας, καθώς αφιερώνουμε την ένδοξη συμφωνία μας της ευτυχίας και της νίκης στον μεγάλο μέντορά μας του παγκόσμιου κόσεν-ρούφου!
(Μετάφραση από το τεύχος Δεκεμβρίου 2025 του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ, Νταϊμπιακουρένγκε)

Ενθαρρύνοντας και υποστηρίζοντας ο ένας τον άλλον προς την εκατονταετηρίδα της Σόκα Γκάκκαϊ

Με το βλέμμα μας προσηλωμένο στο μέλλον, ζώντας με όλο μας το δυναμικό στο παρόν, εμείς , οι ασκούμενοι στον Βουδισμό του Νίτσιρεν, ο οποίος εστιάζει στις δύο υπάρξεις του παρόντος και του μέλλοντος, σταθερά αντλούμε νέα ελπίδα, προχωρώντας κάθε μέρα με ανανεωμένη απόφαση.
Αυτό τον μήνα η Σόκα Γκάκκαϊ γιορτάζει την 95η επέτειό της. Ο ιδρυτής πρόεδρός μας, Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, ευθέως δήλωσε ότι η Σόκα Γκάκκαϊ πρέπει «να αποδιώχνει το παροδικό και να αποκαλύπτει το αληθινό», αναφερόμενος στην έννοια του Βουδισμού της κατάργησης της προσωρινής ταυτότητας και της αποκάλυψης της αληθινής ή του ύψιστου δυναμικού μας. Ήταν οι διάδοχοί του, ο δεύτερος πρόεδρος Τζόσεϊ Τόντα και ο τρίτος πρόεδρος Νταϊσάκου Ικέντα, που ανέλαβαν αυτή τη σημαντική πρόκληση σαν ιερό όρκο.
Εν μέσω των ταραχών τον καιρό των πρώτων θεμάτων που προέκυψαν με το ιερατείο, κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης για την επέτειο των 50 χρόνων της Σόκα Γκάκκαϊ στις 18 Νοεμβρίου 1980, ο Πρόεδρος Ικέντα δήλωσε: «Η πρώτη πράξη του μεγαλειώδους λαϊκού κινήματος της Σόκα Γκάκκαϊ, που είναι αφοσιωμένη στην προαγωγή της ειρήνης και της παιδείας βάσει του Μυστικού Νόμου, έχει ολοκληρωθεί. Τώρα αρχίζει η δεύτερη πράξη!». Με αυτές τις λέξεις, έκανε έκκληση σε όλα τα μέλη να προχωρήσουν με ανανεωμένη απόφαση προς την 100η επέτειο.
Αυτές οι λέξεις επίσης χαρακτήρισαν τη δήλωση της πρόθεσης του ίδιου του Προέδρου Ικέντα. Από την αρχή του επόμενου έτους, ξεκίνησε ένα έντονο πρόγραμμα ταξιδιών και τον Νοέμβριο εξαπέλυσε μια μεγάλη αντεπίθεση ενάντια στις δυνάμεις του αυταρχισμού και της καταπίεσης που ενσάρκωνε το ιερατείο. Μαζί με τα αφοσιωμένα συντροφικά μέλη, εγκαινίασε μια νέα εποχή στο σπουδαίο λαϊκό μας κίνημα.
Κληρονομώντας το ακατάβλητο πνεύμα αυτού του αγώνα και προσπαθώντας να ακολουθήσουν το παράδειγμα του μέντορά τους, οι σημερινοί μαθητές του Προέδρου Ικέντα, στα πέρατα του κόσμου, εκπληρώνουν την αποστολή τους ως γνήσιοι ασκούμενοι του Βουδισμού του Νίτσιρεν, προχωρώντας περήφανα ως οι σημαιοφόροι του σπουδαίου λαϊκού κινήματος του Μυστικού Νόμου.

Η 15η Νοεμβρίου σηματοδοτεί τη δεύτερη επέτειο από τον θάνατο του Προέδρου Ικέντα.
Τον Απρίλιο του 1960, την παραμονή του μνημόσυνου για τα δυο χρόνια μετά τον θάνατο του μέντορά του, ο Πρόεδρος Ικέντα μίλησε με ειλικρινή πεποίθηση από καρδιάς για την πορεία ενός μαθητή. «Ακόμα και για εκείνα τα μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσουν τον Πρόεδρο Τόντα προσωπικά, οι διδασκαλίες του μένουν ζωντανές, πιστά διατηρημένες σε μαγνητοταινίες καθώς και στις σελίδες της Σέκιο Σίμπουν και της Νταϊμπιακουρένγκε. Εκείνοι που με αγνότητα και θάρρος αγωνίζονται να ενστερνιστούν τα ιδανικά του στην πράξη, είναι οι γνήσιοι μαθητές του». Εκείνο τον καιρό η Σόκα Γκάκκαϊ αριθμούσε περίπου 1,4 εκατομμύρια οικογένειες μέλη, εκ των οποίων περισσότεροι από 40 τοις εκατό είχαν γίνει μέλη μετά το θάνατο του Προέδρου Τόντα.
Τον επόμενο μήνα, ο Πρόεδρος Ικέντα ανακηρύχτηκε τρίτος πρόεδρος. Προχώρησε με εκείνους τους μποντισάτβα της γης, αποφασισμένος να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα μεγαλειώδη εποχή της Σόκα Γκάκκαϊ.
Θα ήθελα να επιβεβαιώσω εκ νέου την απόφασή μου να κληρονομήσω την πνευματική κληρονομιά των τριών ιδρυτών προέδρων, να την εκδηλώσω με σταθερό θάρρος και να την περάσω στις μελλοντικές γενιές. Με αυτή την απόφαση, δεσμεύομαι με όλη μου την καρδιά να διαδώσω τη βαθιά φιλοσοφία του Προέδρου Ικέντα για την ανθρώπινη επανάσταση σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.
Τώρα, μόνο πέντε χρόνια απομένουν ως την εκατονταετηρίδα, την κορυφή προς την οποία ο μέντοράς μας στο κόσεν-ρούφου τόσο ξεκάθαρα μας οδήγησε.
Ας συνεχίσουμε να αναζητούμε τις διδασκαλίες του μέντορά μας με ακλόνητη απόφαση, να ενθαρρύνουμε και να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον μαζί με τα πολύτιμα συντροφικά μας μέλη, και ας δημιουργήσουμε νέα και λαμπερά κεφάλαια στην προσωπική ιστορία της ανθρώπινης επανάστασής μας.
(Μετάφραση από το τεύχος Νοεμβρίου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, το μηνιαίο περιοδικό μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ

Φωτίζοντας και εκδηλώνοντας την αληθινή μας φύση στη σκηνή της αποστολής μας

Η ζωή είναι ένα μεγαλοπρεπές δρώμενο και ο καθένας μας είναι ο πρωταγωνιστής, που αγωνίζεται για να εκπληρώσει την σπουδαία αποστολή του για το παγκόσμιο κόσεν-ρούφου.
Ο Πρόεδρος Νταϊσάκου Ικέντα έζησε ως αληθινός πρωταγωνιστής, ενσαρκώνοντας το ευγενές πνεύμα της σχέσης μέντορα και μαθητή στον ύψιστο βαθμό. Όταν έκανε το πρώτο του βήμα στο μονοπάτι του παγκόσμιου κόσεν-ρούφου στις 2 Οκτωβρίου του 1960, κουβαλούσε στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του μια φωτογραφία του μέντορά του, του δεύτερου προέδρου της Σόκα Γκάκκαϊ, Τζόσεϊ Τόντα, ενώ τα τελευταία λόγια του Τόντα – «Ο κόσμος είναι η αληθινή σας σκηνή»- αντηχούσαν στην καρδιά του. Στο ίδιο τον πυρήνα αυτού του μεγαλοπρεπούς ανθρώπινου δρώμενου ήταν ο αμοιβαίος αγώνας του μέντορα και μαθητή.
Η εξάπλωση του κόσεν-ρούφου σε κάθε χώρα και κοινότητα πάντα ξεκινάει από ένα θαρραλέο άτομο – κάποιον που ορθώνει μόνος το ανάστημά του με τον όρκο «μαζί με τον μέντορά μου». Ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν περιέγραψε την αρχή του δικού του μεγάλου αγώνα ως τον «μοναδικό κόκκο σκόνης που αποτελεί την αρχή του Όρους Σούμερου ή τη μοναδική σταγόνα δροσιάς που αποτελεί την αρχή του μεγάλου ωκεανού» (WND-1, 672). Με το ίδιο πνεύμα, οι συνοδοιπόροι μας στην πίστη σε όλο τον κόσμο έχουν γίνει αυτοί οι «μοναδικοί κόκκοι σκόνης» και οι «μοναδικές σταγόνες δροσιάς» – οι πρωταγωνιστές του κόσεν-ρούφου που έχουν ανοίξει θαρραλέα νέους δρόμους. Ο αμοιβαίος τους αγώνας είναι μια «υπέροχη ιστορία [που θα διαρκέσει στο μέλλον]» (WND-1, 499).
*
Τον Οκτώβριο του 1967 και ξανά το 1970, ο Πρόεδρος Ικέντα διεξήγαγε μια σειρά διαλόγων με τον Κόμη Ρίτσαρντ Κουντεχόβε-Καλλέργκι (1894-1972), περίφημο πρωτοπόρο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αυτοί οι διάλογοι, που αργότερα δημοσιεύτηκαν [αποκλειστικά στα ιαπωνικά] ως Μπουνμέι: Νίσι το χιγκάσι (Πολιτισμός: Ανατολή και Δύση), αποτέλεσαν την πραγματική αφετηρία των αμέτρητων διαλόγων του Προέδρου Ικέντα με κορυφαίους διανοητές παγκοσμίως.
Εκείνη την εποχή, η Σόκα Γκάκκαϊ είχε εμπλακεί στο λεγόμενο Περιστατικό της Ελευθερίας του Λόγου του 1970 [όταν προσπαθούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό της ενάντια στην συκοφαντική δυσφήμιση].
1Παρόλη την περιρρέουσα αμφισβήτηση, το βλέμμα του Προέδρου Ικέντα ήταν σταθερά προσηλωμένο στο να φέρει αληθινή ευτυχία στους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Μέσα από βαθιά διορατικότητα και ηγετική ικανότητα, έδωσε ένα λαμπρό παράδειγμα του πώς θα μπορούσε η Σόκα Γκάκκαϊ να ανοιχτεί στον υπόλοιπο κόσμο.
Σε μια περίοδο που οι άνθρωποι παντού βασανίζονται από προβλήματα και κρίσεις, η εικόνα των μελών που προσεύχονται πρωί και βράδυ για «την ειρήνη σε όλο τον κόσμο και την ευτυχία όλων των ζωντανών υπάρξεων» και αναλαμβάνουν δράση για χάρη των άλλων, λάμπει ως δυναμική επανεμφάνιση της ευσπλαχνίας του Βούδα. Είναι μια δύναμη που εμποτίζει την κοινωνία με νέα ελπίδα, εμπνέει την ανθρώπινη ανανέωση και μπορεί δικαιολογημένα να ονομαστεί ένα σύγχρονο θαύμα. Η Σόκα Γκάκκαϊ, με τα λόγια του Κόμη Κουντεχόβε-Καλέργκι, αντιπροσωπεύει «μία αναγέννηση του Βουδισμού, το πρώτο παγκόσμιο κίνημα αδελφοσύνης»2.
Αυτό τον μήνα, πολλά εξειδικευμένα τμήματα μέσα στη Σόκα Γκάκκαϊ, μεταξύ αυτών και το Ακαδημαϊκό και Επιστημονικό Τμήμα, το Τμήμα Νήσων της Νίκης και το Τμήμα Επιχειρηματιών, έχουν τις αντίστοιχες επετείους τους. Μας εμπνέει βαθιά να βλέπουμε μέλη όλων αυτών των ομάδων – καλλιτέχνες, λογοτέχνες και συγγραφείς, εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, επιστήμονες, επιχειρηματίες, ανθρώπους που εμπλέκονται σε δραστηριότητες στην κοινότητα, εκπαιδευτικούς και μέλη με διεθνή εμπειρία και ενδιαφέροντα – να κερδίζουν την εμπιστοσύνη του περιβάλλοντος τους, επιδεικνύοντας έμπρακτη απόδειξη στη ζωή τους και καλλιεργώντας τους καρπούς της προόδου στους ποικίλους τομείς δραστηριοτήτων τους.
Ένας αληθινός ηθοποιός στο μεγαλειώδες δρώμενο του Μυστικού Νόμου δεν αποζητά τους προβολείς. Αντίθετα, φωτίζει τον κόσμο από μέσα – μέσω της αρχής του «φωτίζοντας και εκδηλώνοντας την αληθινή φύση [κάποιου]» (WND-1, 746). Στον Επίλογο της Νέας Ανθρώπινης Επανάστασης, ο Πρόεδρος Ικέντα βεβαιώνει: «Όσο υπάρχουν βάσανα και δυστυχία σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη μας, … το ταξίδι μας του μέντορα και μαθητή για την εκπλήρωση του μεγάλου όρκου για κόσεν-ρούφου θα συνεχίζεται για πάντα». Έχοντας το πνεύμα του Σιν’ίτσι Γιαμαμότο, του πρωταγωνιστή του μυθιστορήματος, ο καθένας και η κάθε μία από εμάς ας κάνει τη ζωή του/της μια μεγαλοπρεπή σκηνή για να εκπληρώσει την αποστολή του παγκόσμιου κόσεν-ρούφου – και ας χορέψει πάνω της χαρούμενα μαζί με τους πολύτιμους συντρόφους μας στην πίστη!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Οκτωβρίου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

1Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε το κεφάλαιο «Σφοδροί άνεμοι» της Νέας Ανθρώπινης Επανάστασης, τ. 14.
2Μεταφρασμένο από την απογευματινή έκδοση της 23ης Σεπτεμβρίου 1967 της ΤόκιοΣίμπουν