Άρθρα Σύνταξης

Χτίζοντας μια αρμονική και όμορφη οικογένεια της Σόκα

Η ευτυχία και η ειρήνη ξεκινούν από το σπίτι και από εκεί εξαπλώνονται στις κοινότητές μας κι ακόμα παραπέρα. Στην ουσία, τόσο η ευτυχία όσο και η ειρήνη πηγάζουν από την καρδιά μας.
Οι ευγενείς γυναίκες της Σόκα Γκάκκαϊ, με το ακλόνητο πνεύμα του μέντορα και μαθητή, αναλαμβάνουν ηγετικό ρόλο – στις οικογένειες, στις κοινότητες, στον χώρο εργασίας τους και στην πρώτη γραμμή του κόσεν-ρούφου.
Το Διεθνές Κέντρο Γυναικών της Σόκα εγκαινιάστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 2000. Η 8η Σεπτεμβρίου είναι μια ημερομηνία που έχει χαραχτεί για πάντα στην ιστορία ως ορόσημο στο κίνημα ειρήνης της Σόκα Γκάκκαϊ,1 κι επομένως το γεγονός ότι αυτό το μεγαλοπρεπές παλάτι που είναι αφιερωμένο στις γυναίκες άνοιξε εκείνη την ημέρα, έχει μεγάλη σημασία.
Την επόμενη ημέρα, στις 9 Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος και η κα. Ικέντα επισκέφθηκαν το Κέντρο αυτό για πρώτη φορά. Ο Πρόεδρος Ικέντα ηγήθηκε του γκόνγκιο, ενθαρρύνοντας όλους τους παρευρισκόμενους με τα εξής λόγια: «Ας προσευχηθούμε για την ευτυχία όλων. Ας προσευχηθούμε για νίκη.» Το τμήμα γυναικών σε «απόλυτη ταύτιση» με την πρόθεση του μέντορά τους, συνεχίζει να καλλιεργεί ακούραστα έναν κήπο ευτυχίας και επιτυχίας, ο οποίος διαρκώς αναπτύσσεται.
Όταν η Μαντάμ Λορεάνα Σαν Πέδρο Ροζάλες, η ιδρύτρια του διακεκριμένου πανεπιστημίου Capitol στις Φιλιππίνες, επισκέφθηκε το Διεθνές Κέντρο Γυναικών της Σόκα [το 2004], εξέφρασε την πεποίθηση ότι, καθώς περισσότερες γυναίκες της Σόκα ορθώνουν το ανάστημά τους, για να διαδώσουν τη φιλοσοφία ειρήνης του Προέδρου Ικέντα, ο κόσμος σίγουρα θα γίνεται καλύτερος. Αυτά τα λόγια έχουν μεγάλη σημασία, γιατί προέρχονται από έναν άνθρωπο που άντεξε την τραγική Πορεία Θανάτου του Μπατάαν.2 Πράγματι, τα μέλη μας του τμήματος γυναικών λάμπουν ως φωτεινοί φάροι ελπίδας για την ανθρωπότητα ֗ όλες λειτουργούν ως ευγενείς απεσταλμένες της ειρήνης.
1Η 8η Σεπτεμβρίου είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο δεύτερος πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ, Τζόσεϊ Τόντα προχώρησε σε διακήρυξη, καλώντας σε πυρηνικό αφοπλισμό το 1957.Είναι επίσης η ημερομηνία κατά την οποία ο Πρόεδρος Ικέντα απηύθυνε έκκληση για την ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ Ιαπωνίας και Κίνας το 1968֗ η ημερομηνία που έκανε την πρώτη του επίσκεψη στη Σοβιετική Ένωση του 1974֗ και η ημερομηνία που όρισε για τη δημοσίευση του τελευταίου τεύχους της Νέας Ανθρώπινης Επανάστασης στην Σέικιο Σίμπουν το 2018.
2Πορεία Θανάτου του Μπατάαν: Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στην Χερσόνησο του Μπατάαν στις Φιλιππίνες, ο ιαπωνικός στρατός διέπραξε τη βαρβαρότητα να αναγκάσει αιχμαλώτους πολέμου και αμάχους να παρελάσουν κάτω από τον υπερβολικά καυτό ήλιο – μια πορεία στην οποία λέγεται πως περίπου 20.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Η Μαντάμ Ροζάλες συγκινήθηκε βαθιά ακούγοντας ένα ζωηρό τραγούδι υποδοχής, με το οποίο την καλωσόρισε η χορωδία Αγοριών και Κοριτσιών με το όνομα Fuji Hope, η οποία αποτελείτο από μαθητές και μαθήτριες δημοτικού. Αυτό τον Σεπτέμβριο συμπληρώνονται 60 χρόνια από την ίδρυση του τμήματος μαθητών δημοτικού.
Ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν, ο Βούδας της Σύγχρονης Εποχής του Νόμου, σίγουρα επαινεί βαθιά την ειλικρινή αφοσίωση των γονέων, των κηδεμόνων και όλων των μελών της οικογένειας Σόκα που, υιοθετώντας το πνεύμα της διακήρυξης του Νταϊσόνιν ότι «δεν υπάρχει θησαυρός μεγαλύτερος από ένα παιδί» (WND-1, 1045), φροντίζουν με αγάπη, ανατρέφουν και καθοδηγούν αυτούς τους θησαυρούς του μέλλοντος. Ο Πρόεδρος Ικέντα πάντα εκτιμούσε τα παιδιά ως ολοκληρωμένα και μοναδικά άτομα και προσέγγιζε το καθένα με την πεποίθηση ότι η αποστολή του ξεπερνούσε ακόμα και τη δική του. Το ενδιαφέρον και η ειλικρίνειά του άφηναν ένα βαθύ αποτύπωμα στη ζωή όλων όσων συναντούσε.
Σε μια σειρά άρθρων για ένα γυναικείο περιοδικό που ξεκίνησε να γράφει τον Σεπτέμβριο του 1965, ακριβώς τον μήνα που ιδρύθηκε το τμήμα των μαθητών δημοτικού, ο Πρόεδρος Ικέντα παρομοίασε την οικογένεια με ένα αεροπλάνο, εξηγώντας ότι υγιής οικογένεια είναι αυτή που διατηρεί τη σταθερότητα και την ισορροπία της κατά την πτήση, αξιοποιώντας τους σφοδρούς ανέμους της κοινωνίας, ενώ προχωρά προς έναν κοινό στόχο.
Μέσα από την θερμή ενθάρρυνση και το παράδειγμα της δικής μας ζωής, πρέπει να μεταλαμπαδεύσουμε στην επόμενη γενιά το αήττητο πνεύμα που θα της επιτρέψει να μεταμορφώσει κάθε δυσκολία σε δύναμη προκειμένου να ανοίξει τα φτερά της και να πετάξει ψηλά. Αυτό, με τη σειρά του, θα γίνει το ακλόνητο θεμέλιο που κάνει το κάστρο της Σόκα απόρθητο. Το σπίτι και η τοπική κοινότητα αποτελούν το πρωταρχικό στάδιο σε αυτή την προσπάθεια.
Τώρα, καθώς οδεύουμε προς το τέλος του έτους, ας ενστερνιστούμε και ας βάλουμε σε εφαρμογή τη σοφία και το πνεύμα που έχουμε κληρονομήσει από τον μέντορά μας, καθώς οικοδομούμε κάστρα ευτυχίας στον τόπο της αποστολής μας.
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Σεπτεμβρίου 2025 της Daibyakurenge, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Αναζωπυρώνοντας ένα παγκόσμιο ρεύμα σεβασμού για την αξιοπρέπεια της ζωής
«Τίποτα δεν είναι πιο πολύτιμο από την ειρήνη. Τίποτα δεν φέρνει μεγαλύτερη ευτυχία.» Αυτά τα αιώνια λόγια, η διαχρονική έκκληση του Προέδρου Νταϊσάκου Ικέντα για παντοτινή ειρήνη, αποτελούν την εισαγωγή του μυθιστορήματός του “Η Νέα Ανθρώπινη Επανάσταση”. Τι θαρραλέα και όμορφη κραυγή, γεμάτη ατρόμητη πεποίθηση και εγκάρδιο πάθος αντηχούσε από τα βάθη της ύπαρξής του!
Ο Πρόεδρος Ικέντα έγραψε αυτά τα λόγια στις 6 Αυγούστου του 1993, στην επέτειο από τον φρικιαστικό πυρηνικό βομβαρδισμό της Χιροσίμα. Το γεγονός ότι επέλεξε αυτή την ημέρα για να αρχίσει να γράφει τη “Νέα Ανθρώπινη Επανάσταση” έχει βαθιά σημασία: εκφράζει τον όρκο του να φέρει σε πέρας το κληροδότημα του μέντορά του, Τζόσεϊ Τόντα, ο οποίος ποθούσε να εξαλείψει τη δυστυχία από προσώπου γης και που προχώρησε σε μια ιστορική δέσμευση για τον αφοπλισμό των πυρηνικών όπλων. Σηματοδοτεί επίσης τη βαθιά αποστολή που ανατέθηκε στη Σόκα Γκάκκαϊ.
Ο Πρόεδρος Ικέντα συνήθιζε να λέει ότι: «Η εισαγωγή ενός μυθιστορήματος έχει βαθιά σημασία. Κι εγώ το πάλεψα, προβληματίστηκα με κάθε λέξη, πάσχισα και βασανίστηκα για το πώς να αρχίσω με τον καλύτερο τρόπο». Τα θέματα του πολέμου και της ειρήνης που αναφέρονται στο προοίμιο τόσο της “Ανθρώπινης Επανάστασης” όσο και της “Νέας Ανθρώπινης Επανάστασης” είναι διάχυτα σε όλο το έργο της ζωής του.
Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί τα 80 χρόνια από τις ρίψεις των ατομικών βομβών και το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Με βαθιά χαραγμένη στην καρδιά μας τη γεμάτη πάθος κραυγή του μέντορά μας για ειρήνη, εμείς, ως μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ, δεσμευόμαστε να προασπίζουμε τον φιλειρηνισμό και να αναλαμβάνουμε ακατάπαυστη δράση για την ειρήνη.

Πριν από εβδομήντα χρόνια, στις 24 Αυγούστου του 1950, ο κ. Τόντα και ο νεαρός Νταϊσάκου Ικέντα συναντήθηκαν με έναν δημοσιογράφο, που ήθελε να κάνει ένα ρεπορτάζ για την εφημερίδα του, σχετικά με την κρίση που αντιμετώπιζαν οι επιχειρήσεις του Τόντα. Διεξάγοντας με τον δημοσιογράφο έναν ειλικρινή και ανοιχτό διάλογο, κατάφεραν να τον κάνουν να τους κατανοήσει. Μετά τη συνέντευξη, ο Τόντα στράφηκε προς τον νεαρό μαθητή του, λέγοντας: «Η Σόκα Γκάκκαϊ χρειάζεται να έχει τη δική της εφημερίδα κάποια μέρα, κατά προτίμηση σύντομα. Νταϊσάκου, σε παρακαλώ επικεντρώσου σε αυτό». Το ίδιο μόλις βράδυ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί από τη θέση του γενικού υπεύθυνου της Σόκα Γκάκκαϊ. Εν μέσω της μεγαλύτερης δοκιμασίας του, ο μέντορας επέλεξε να εμπιστευτεί στον μαθητή του το όραμά του που αργότερα θα υλοποιείτο ως η εφημερίδα Σέικιο Σίμπουν.
Στη συνέχεια, ο Πρόεδρος Ικέντα αφοσιώθηκε, όχι μόνο στο να διασφαλίσει ότι ο μέντοράς του θα γινόταν ο δεύτερος πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ, αλλά επίσης στο να ξεκινήσει την εφημερίδα της Σόκα Γκάκκαϊ. Η Σέικιο Σίμπουν, που περιγράφεται ως το οπλοστάσιο στον αγώνα για το κόσεν-ρούφου, γεννήθηκε από τις σοβαρές προσπάθειες ενός μαθητή που είχε πλήρη ταύτιση σκοπού με τον μέντορά του. Συνέβαλε στην ανάπτυξη της εφημερίδας μέσω των δικών του γραπτών. Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, πίστευε απόλυτα στην τεράστια δύναμη του περιοδικού τύπου σε μία οργάνωση και τον χρησιμοποιούσε ελεύθερα και δημιουργικά ως εργαλείο, για να προωθήσει το κόσεν-ρούφου.
Το να διαβάζουμε τη Σέικιο Σίμπουν κάθε μέρα μας δίνει τη δυνατότητα να αντλούμε από τις σελίδες της δύναμη ζωής και σοφία, τις οποίες μπορούμε να χρησιμοποιούμε για να καλλιεργούμε φιλίες. Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι αυτή η σταθερή και συστηματική ενέργεια είναι ακριβώς το θεμέλιο, για να αναζωπυρώνουμε ένα παγκόσμιο ρεύμα σεβασμού για την αξιοπρέπεια της ζωής.

(Μεταφρασμένο από τα ιαπωνικά στα αγγλικά από το τεύχος Αυγούστου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Επιτυγχάνοντας μια ηχηρή νίκη μέσα από τον κοινό μας αγώνα

Το πνεύμα του να ορθώνεις το ανάστημά σου – αυτό ήταν το χαρακτηριστικό που ο πρώτος πρόεδρος και ιδρυτής της Σόκα Γκάκκαϊ και μέντορας μας Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, θεωρούσε το σπουδαιότερο.
Στις 3 Ιουλίου του 1945, μέσα στα αποκαΐδια της πληγείσας από τον πόλεμο Ιαπωνίας, ο δεύτερος πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ, Τζόσεϊ Τόντα, όρθωσε το ανάστημά του. Χωρίς ποτέ να υποκύψει στη βάναυση καταπίεση της μιλιταριστικής κυβέρνησης, βγήκε από τη φυλακή ως ένας αήττητος υπερασπιστής του Μυστικού Νόμου. Με ακλόνητη αποφασιστικότητα, ορκίστηκε να δικαιώσει τον μέντορά του, τον Μακιγκούτσι – που είχε πεθάνει στη φυλακή – διαδίδοντας τις διδασκαλίες του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν και πραγματοποιώντας το κόσεν-ρούφου. Εκπληρώνοντας σταθερά αυτό τον όρκο, ενέπνευσε την εμφάνιση 750.000 μποντισάτβα της γης.
Διατηρώντας το φλογερό πνεύμα των Μακιγκούτσι και Τόντα ζωντανό μέσα στην καρδιά του, ο νεαρός Νταϊσάκου Ικέντα, ο αφοσιωμένος μαθητής του Τόντα, διεξήγαγε έναν αδυσώπητο αγώνα ενάντια στη διαβολική φύση της εξουσίας. Στις 3 Ιουλίου του 1957, συνελήφθη άδικα με ψευδείς κατηγορίες σε αυτό που έμεινε γνωστό ως το Περιστατικό της Οσάκα.1 Κατά την απελευθέρωσή του από το κρατητήριο στις 17 Ιουλίου, διακήρυξε στην Διαδήλωση της Οσάκα2: «Η τελική νίκη ανήκει σε εκείνους που αγωνίζονται με επιμονή στην πίστη!»
Πενήντα χρόνια πριν, στις 17 Ιουλίου του 1975, ο Πρόεδρος Ικέντα αφιέρωσε χρόνο για να μιλήσει μαζί μου και με άλλα μέλη στον Νομό Καναγκάουα. Φέρνοντας στον νου την ημέρα της απελευθέρωσής του, είπε με πεποίθηση: «Ας σηκώσουμε ψηλά το λάβαρο του ανθρωπισμού κι ας προχωρήσουμε ακάθεκτοι με θάρρος και επιμονή στο απότομο μονοπάτι που ανοίγεται μπροστά μας». Πιο συγκεκριμένα, μία

μόλις ημέρα πριν από την πλήρη αθώωσή του – στις 24 Ιανουαρίου του 1962 – μίλησε σε μια συνάντηση υπευθύνων του τμήματος νέων ανδρών στο Κανσάι στο Νομό Χυόγκο. Στους πολυαγαπημένους του συνοδοιπόρους στην πίστη που αγωνίζονταν στο πλευρό του, δήλωσε: “Ας ξεκινήσουμε και πάλι με θάρρος, με την ακλόνητη δέσμευση να βάζουμε πάντα πρώτα την ευτυχία των ανθρώπων».
Να προχωράμε μπροστά με τόλμη – αυτό είναι το κοινό μας σύνθημα καθώς συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την εδραίωση της δικαιοσύνης και της αλήθειας σε ολόκληρη την κοινωνία.

Το 1967, ο Πρόεδρος Ικέντα δημιούργησε συνθήματα για κάθε περιοχή προκειμένου να ενθαρρύνει τα μέλη σε ολόκληρη την Ιαπωνία να προάγουν το κόσεν-ρούφου με αυτοπεποίθηση στις τοπικές τους κοινότητες. Αυτές οι αιώνιες κατευθυντήριες οδηγίες λειτουργούν ως πνευματική ραχοκοκαλιά, αξιοποιώντας τον ξεχωριστό χαρακτήρα και την μοναδική αποστολή της κάθε περιοχής. Όταν υιοθετούμε με όλη μας την καρδιά αυτά τα λόγια του μέντορά μας και τα βιώνουμε στην πράξη, αφυπνίζουμε απεριόριστη εσωτερική δύναμη.
Ο Πρόεδρος Ικέντα ενθάρρυνε τους νέους ανθρώπους, λέγοντας: «Οι νέοι πρέπει να στέκονται δυνατοί μπροστά στις δυσκολίες! Αυτό που έχει σημασία είναι πως ανταποκρινόμαστε σε κάθε κρίσιμη στιγμή!»
Καθώς μπαίνουμε στον Ιούλιο, τον Μήνα των Νέων, ο καθένας μας ως περήφανος διάδοχος του Προέδρου Ικέντα, με ανανεωμένο πνεύμα και δέσμευση και υιοθετώντας την άσκηση του μαθητή ας χτίσουμε σπουδαία κάστρα φιλίας και ευτυχίας στην αντίστοιχη περιοχή της αποστολής μας!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Ιουλίου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ).

1 Περιστατικό της Οσάκα: Το γεγονός κατά το οποίο ο Πρόεδρος Ικέντα, τότε επικεφαλής του τμήματος νέων της Σόκα Γκάκκαϊ, συνελήφθη και κατηγορήθηκε άδικα για παράβαση του εκλογικού νόμου στον επαναληπτικό γύρο εκλογών στη Βουλή των Συμβούλων στην Οσάκα το 1957. Στο τέλος της δίκης, που συνεχίστηκε για περισσότερο από τέσσερα χρόνια, αθωώθηκε πλήρως από όλες τις κατηγορίες στις 25 Ιανουαρίου του 1962.
2 Διαδήλωση της Οσάκα: Μια διαδήλωση της Σόκα Γκάκκαϊ που πραγματοποιήθηκε ως διαμαρτυρία για την άδικη προφυλάκιση του Προέδρου Ικέντα από την Εισαγγελία της Οσάκα. Συνήλθε στη Δημόσια Αίθουσα της Νακανοσίμα στην Οσάκα στις 17 Ιουλίου του 1957, την ημέρα της απελευθέρωσης του Προέδρου Ικέντα μετά από δύο εβδομάδες ανάκρισης από τις αρχές.

Επιστρατεύοντας ένα ανίκητο πνεύμα!

Η κορυφή του Όρους Φούτζι είναι εκτεθειμένη σε σφοδρούς ανέμους, ωστόσο αυτός ο μεγαλοπρεπής βασιλιάς των βουνών, παραμένει αμετακίνητος, υποστηριζόμενος από τα μεγάλα και ανθεκτικά θεμέλιά του.
Κατά τον ίδιο τρόπο, η Σόκα Γκάκκαϊ, ως βασιλιάς του κόσμου της θρησκείας, στέκεται σταθερή απέναντι σε οποιαδήποτε καταιγίδα. Και το θεμέλιο αυτού του μεγάλου, αμετακίνητου βουνού είναι τα μέλη μας—που μοιράζονται με άλλους τη φιλοσοφία μας για την ευτυχία και προσπαθούν να επεκτείνουν το κίνημά μας για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη σε όλο τον κόσμο.
Το 1970, η Σόκα Γκάκκαϊ βρέθηκε στο επίκεντρο αυτού που έχει γίνει γνωστό ως το ‘Επεισόδιο της ελευθερίας του λόγου’1. Εκείνο τον Μάιο, απευθυνόμενος σε μία συνέντευξη τύπου εν μέσω μιας καταιγίδας κακόβουλων συκοφαντιών και επιθέσεων κατά της Σόκα Γκάκκαϊ, ο Πρόεδρος Ικέντα δήλωσε με απόλυτη ψυχραιμία: «Παρακαλώ, περιμένετε και θα δείτε πώς θα αναπτυχθεί η Σόκα Γκάκκαϊ στον 21ο αιώνα! Θα έχουμε μια σταθερή ροή από εξαιρετικά άτομα τα οποία θα συνεισφέρουν τα μάλα στην κοινωνία. Αυτή θα είναι η απόδειξη της νίκης μου!»
Τα ικανά άτομα είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός. Ο Πρόεδρος Ικέντα αφιερώθηκε προσωπικά στην ανατροφή διαδόχων, υποσχόμενος με αυτόν τον τρόπο να μετατρέψει το σκοτάδι σε φως.
Ένα μήνα μετά από εκείνη τη συνέντευξη τύπου, εκπρόσωποι από την περιοχή του Τόκιο συγκεντρώθηκαν στην Περιφέρεια Καναγκάουα. Αναλογιζόμενος γεγονότα, όπως το Επεισόδιο της Οσάκα2, ο Πρόεδρος Ικέντα τους προσέφερε αυστηρή και ταυτόχρονα ευσπλαχνική οδηγία—προτρέποντάς τους να γίνουν άτομα που προστατεύουν τους απλούς ανθρώπους και εργάζονται για την ευτυχία τους. Οι νεαροί διάδοχοι με σοβαρότητα χάραξαν στη καρδιά τους την ολόθερμη αποφασιστικότητα του μέντορά τους να τους εμπιστευτεί πλήρως
1H ονομασία αυτή δόθηκε σε μια διαμάχη που προέκυψε το 1970, όταν η Σόκα Γκάκκαϊ προσπάθησε να υπερασπιστεί τον εαυτό της από τη συκοφαντία. Για περισσότερες λεπτομέρειες, δείτε το κεφάλαιο “Σφοδροί Άνεμοι” της Νέας ανθρώπινης επανάστασης, τόμος 14.
Το Επεισόδιο της Οσάκα: Η περίσταση κατά την οποία ο Πρόεδρος Iκέντα, τότε αρχηγός του επιτελείου του τμήματος νέων της Σόκα Γκάκκαϊ, συνελήφθη και κατηγορήθηκε άδικα για παραβιάσεις του εκλογικού νόμου σε μια επαναληπτική εκλογή της Βουλής των Συμβούλων στην Οσάκα το 1957. Στο τέλος της δικαστικής υπόθεσης, η οποία διήρκεσε για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, απαλλάχθηκε πλήρως από όλες τις κατηγορίες στις 25 Ιανουαρίου 1962.

το μέλλον της Σόκα Γκάκκαϊ. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού αιώνα, τα μέλη της Ομάδας του Μέλλοντος (ομάδες των μελών του Τμήματος Μέλλοντος σε διάφορες περιοχές της Ιαπωνίας)—έχουν εξελιχθεί σε ηγέτες τόσο στην κοινωνία όσο και στο κίνημα για το κόσεν-ρούφου και αφιερώνουν τη ζωή τους στην ενθάρρυνση των άλλων, εκδηλώνοντας έμπρακτη απόδειξη του Βουδισμού του Νίτσιρεν.

Τον Ιούνιο του 1985, ο Πρόεδρος Iκέντα ταξίδεψε από δήμο σε δήμο, από περιοχή σε περιοχή, σε όλο το Τόκιο. Στα πολιτιστικά κέντρα που επισκέφθηκε, συμμετείχε με τα μέλη στο γκόνγκιο, καταδεικνύοντας ότι η προσευχή είναι το κλειδί για τη νίκη. Τώρα είναι η στιγμή να ανταποκριθούμε στην έκκληση του Προέδρου Ικέντα: «Η νίκη του Τόκιο είναι η νίκη όλων. Είναι και η δική μου νίκη.»
Αυτός ο μήνας σηματοδοτεί την επέτειο της γέννησης του πρώτου προέδρου της Σόκα Γκάκκαϊ, Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, ο οποίος δίδαξε ότι: «Η πίστη είναι η πηγή της σοφίας. Μέσω αυτής επιτρέπουμε στη ζωή μας να λάμψει στο έπακρο3.» Ας επιστρατεύσουμε ένα ακατάβλητο πνεύμα μέσω της θαρραλέας προσευχής, ας μετατρέψουμε κάθε αντιξοότητα σε κινητήρια δύναμη και ας πετάξουμε ψηλά προς τους απεριόριστους ουρανούς των λαμπρών επιτευγμάτων.
Ο Πρόεδρος Iκέντα επισκέφθηκε το Πάρκο του Κοιμητηρίου Ικέντα Κανσάι στον νομό Χιόγκο για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1990, αξιοποιώντας κάθε πολύτιμη στιγμή για να προσφέρει ειλικρινή ενθάρρυνση σε όσους βρίσκονταν γύρω του.
Οι πράξεις που βασίζονται στο ακλόνητο πνεύμα της εκτίμησης κάθε ατόμου είναι εκείνες οι οποίες σχηματίζουν το ευρύ και αμετακίνητο θεμέλιο της Σόκα Γκάκκαϊ. Ως μαθητές του Προέδρου Iκέντα, ας μιμηθούμε το παράδειγμά του, προσεγγίζοντας το ένα άτομο μετά το άλλο, οικοδομώντας ένα δίκτυο γνήσιας φιλίας μέσω του θερμού και ειλικρινούς διαλόγου.

(Μετάφραση από το τεύχος Ιουνίου 2025 του Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)
Μετάφραση από τα Ιαπωνικά. Tσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, Makiguchi Tsunesaburo shingenshu (Επιλεγμένα Αποσπάσματα του Tsunesaburo Makiguchi), επιμέλεια από τον TakehisaTsuji (Τόκιο: Daisanbunmei-sha, 1979), σελ. 191–9

Ας προχωρήσουμε μαζί στον μεγάλο δρόμο του μέντορα και μαθητή.

Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά γνωρίσματα του μεγαλείου του προέδρου Νταϊσάκου
Ικέντα είναι ότι, ακόμη κι όταν ήταν ο ίδιος μέντορα για αμέτρητους άλλους, εξακολουθούσε
να ζει τη ζωή του ολόκαρδα ως μαθητής.
Υπάρχουν εκείνοι που ξεχνούν τις διδασκαλίες του μέντορά τους και τελικά
υποκύπτουν στην αλαζονεία. Αντίθετα, ο πρόεδρος Ικέντα ακόμη κι όταν έγινε ο τρίτος
πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ διατήρησε έναν συνεχή εσωτερικό διάλογο με τον μέντορά του,
τον Τζόσεϊ Τόντα. Ζούσε την κάθε του ημέρα με μία διάθεση συνεχούς ανάπτυξης και με ένα
αιώνια νεανικό πνεύμα.
Στις 3 Μαΐου ,μισό αιώνα πριν, τα μέλη του τμήματος νέων ανδρών και του τμήματος
των φοιτητών σχημάτισαν μια ομάδα, την οποία ο πρόεδρος Ικέντα ονόμασε Σιν’ίτσι-κάι
(Ομάδα Σιν’ίτσι). Μας δίδαξε – τους μαθητές του από τη γενιά της Ομάδας Σιν’ίτσι – ότι
όποια εμπόδια και διαβολικές λειτουργίες κι αν εμφανιστούν στο μέλλον, η αποστολή των
μαθητών είναι να προστατεύσουν τον μέντορά τους. Ο αληθινός σκοπός των μαθητών με
νεανικό πνεύμα είναι να εκπληρώσουν αυτή την αποστολή.
Το 1980, ένα χρόνο αφότου παραιτήθηκε από τη θέση του ως πρόεδρος της Σόκα
Γκάκκαϊ, ο πρόεδρος Ικέντα συντάχθηκε με συνοδοιπόρους του στην πίστη στις περιοχές του
Κιούσου, του Κάνσαϊ και του Τσούμπου, για να ηγηθεί μιας θαρραλέας αντεπίθεσης ενάντια
στις δυνάμεις που απειλούσαν την οργάνωση. Την 1η Μαΐου, στην Φουκουόκα του Κιούσου,
προέτρεψε με πάθος: «Ποτέ μην χαμηλώσετε το λάβαρο του κόσεν-ρούφου στην καρδιά
σας!» Στις 3 Μαΐου, στην Οσάκα, εξέφρασε την ακλόνητη απόφασή του: «Ας συνεχίσουμε
να γράφουμε νέες σελίδες ιστορίας στον πάντα νικηφόρο αγώνα μας και στη ζωή.» Στις 9
Μαΐου, στον νομό Αΐτσι, διακήρυξε περήφανα: «Η Σόκα Γκάκκαϊ πάντα θα αγωνίζεται
ενάντια στο κακό!»

Στις 3 Μαΐου, έγραψε την ακόλουθη αφιέρωση στη σελίδα τίτλου του χειρόγραφου για τον
τέταρτο τόμο του μυθιστορήματός του Ανθρώπινη Επανάσταση:
Αυτό το χειρόγραφο της Ανθρώπινης Επανάστασης
αφηγείται την αληθινή ιστορία
της μεγαλειώδους προσπάθειας του μέντορά μου, Τζόσεϊ Τόντα ,
για το κόσεν-ρούφου,
που κατέγραψε με ακρίβεια
ο μαθητής του, Νταϊσάκου Ικέντα.
Μη δίνετε καθόλου βάση
σε συκοφαντικά ή υστερόβουλα λόγια.

Γράφω με ζέση τα παραπάνω για τους μαθητές μου.
Σε αυτό τον τόμο, εκτυλίσσεται μια έντονη σκηνή στην οποία ο Σιν’ίτσι Γιαμαμότο
μετά την παραίτησή του από τη θέση του ως γενικού υπευθύνου της Σόκα Γκάκκαϊ αφιερώνει
το εξής ποίημα στον πρόεδρο Τόντα:
Υπηρετώντας ακόμη
έναν παλιό και μυστικό δεσμό –
παρόλο που οι άλλοι αλλάζουν,
εγώ δεν αλλάζω.
Στις 8 Μαΐου του 2007, κατά τη διάρκεια της πρώτης του επίσκεψης σε ένα
εκπαιδευτικό κέντρο στον νομό Σαϊτάμα, ο πρόεδρος Ικέντα θυμήθηκε την εποχή όπου αυτός
και ο μέντοράς του είχαν ταξιδέψει ακούραστα σε όλη την περιοχή σε μια αποφασιστική
προσπάθεια να σώσουν τις επιχειρήσεις του κ. Τόντα που αντιμετώπιζαν τεράστιες δυσκολίες.
Ο όρκος να προστατέψουμε τον μέντορά μας – ό,τι κι αν συμβεί – εκφράζει το ίδιο πνεύμα το
οποίο διασφαλίζει την αιώνια ανάπτυξη της Σόκα Γκάκκαϊ. Είναι ο άμεσος δρόμος προς την
ανθρώπινη επανάσταση και τη βαθιά εσωτερική μεταμόρφωση στην κατάσταση της ζωής
μας.
Η προστασία του μέντορα ξεκινά με την ειλικρινή εκτίμηση ενός ατόμου – ένα
παράδειγμα που σταθερά έδινε μέσα από τη δική του συμπεριφορά ο ίδιος ο πρόεδρος Ικέντα.
Όπως γράφει ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν: «Όσοι αυτοαποκαλούνται μαθητές μου και ασκούνται
στη Σούτρα του Λωτού, θα πρέπει όλοι να ασκούνται, όπως εγώ.» (WND-1, 978). Αγαπητά
μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ που είστε άμεσα συνδεδεμένοι με τον Νταϊσόνιν, τώρα είναι η στιγμή
να ορθώσουμε το ανάστημά μας με υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση και να προχωρήσουμε
με το πνεύμα της ταύτισης μέντορα και μαθητή!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Μαΐου 2025 της Νταϊμπιακουρένγκε, του μηνιαίου περιοδικού
μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Άρθρο σύνταξης του Προέδρου της Σόκα Γκάκκαϊ, Μινόρου Χαράντα.

Ας διεξάγουμε διάλογο γεμάτοι θάρρος και πεποίθηση

Ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν δήλωσε: «Μιο σημαίνει επαναφέρω στη ζωή, δηλαδή
επιστροφή στη ζωή» (WND-1, 149).
Τα εξαιρετικά μέλη της (Σόκα) οικογένειάς μας στο Τοχόκου, που έχουν
υπομείνει με μεγάλη ψυχική αντοχή την καταστροφή από τον σεισμό και το τσουνάμι
πριν από 14 χρόνια, μαζί με κάθε μέλος που εξακολουθεί να προχωράει απτόητο
μπροστά σε κάθε δυσκολία, αποδεικνύουν πραγματικά αυτά τα λόγια του Νταϊσόνιν.
Ο Μυστικός Νόμος είναι αυτός που αφυπνίζει την απεριόριστη δύναμη η οποία είναι
έμφυτη στους ανθρώπους.
Οι θεμελιώδεις διδασκαλίες του Βούδα ζωντανεύουν μέσα από εκείνους που
ενσαρκώνουν την ουσία τους. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο οι πολύτιμοι φίλοι
μας της Σόκα, που ασκούνται σύμφωνα με τις διδασκαλίες του Βούδα, αξίζουν τον
ύψιστο σεβασμό.
Στην τελευταία του διάλεξη για τα σημαντικότερα αποσπάσματα από το Αρχείο
των Προφορικά Μεταδοθεισών Διδασκαλιών, ο πρόεδρος Ικέντα δηλώνει με τεράστια
πεποίθηση: «Η αρχή ότι η φύση των απλών ανθρώπων είναι πανομοιότυπη με το
ύψιστο επίπεδο της κατάστασης ζωής [δηλ. την φώτιση του Βούδα] (OTT, 22)
προσδιορίζει την αληθινή φύση του Βούδα της Σύγχρονης Εποχής του Νόμου,
επιβεβαιώνοντας ότι οι γνήσιοι Βούδες δεν είναι υπερφυσικά όντα.»
Η Δημόσια Συζήτηση στο Οτάρου, της οποίας την 70η επέτειο θα γιορτάσουμε
στις 11 Μαρτίου, είναι ένα από τα ιστορικά επιτεύγματα που επιβεβαιώνουν αυτή
την αλήθεια – ότι οι απλοί άνθρωποι είναι, στην πραγματικότητα, υπέρτατα ευγενείς.
Ένα μέλος του τμήματος γυναικών της Σόκα Γκάκκαϊ είχε προκαλέσει άφοβα
τους αλαζόνες ιερείς της Νίτσιρεν Σου (της σχολής Μινόμπου του Βουδισμού του
Νίτσιρεν), υπερασπιζόμενη τη δικαιοσύνη και προασπίζοντας τις αληθινές
διδασκαλίες του Βουδισμού. Αυτό τελικά οδήγησε στην δημόσια συζήτηση. Είχα
κάποτε την ευκαιρία να συναντήσω αυτή τη γυναίκα. Καταγόταν από ένα ταπεινό
ψαροχώρι στο Αομόρι και ήταν μια σεμνή, προσγειωμένη γυναίκα του λαού.
Υπό την καθοδήγηση του προέδρου Τόντα, η δημόσια συζήτηση ανατέθηκε εξ
ολοκλήρου στο τμήμα των νέων, των οποίων ηγείτο ο πρόεδρος Ικέντα. Από την άλλη
πλευρά, την Νίτσιρεν Σου εκπροσωπούσαν καθηγητές πανεπιστημίου που ήταν
επίσημοι ιερείς. Αντιθέτως, οι εκπρόσωποι της Σόκα Γκάκκαϊ δεν είχαν επίσημους
τίτλους ή διαπιστευτήρια στο όνομά τους. Παρόλα αυτά, η αποφασιστική και γεμάτη
αυτοπεποίθηση εναρκτήρια δήλωση του προέδρου Ικέντα ως συντονιστή εκ μέρους
της Σόκα Γκάκκαϊ ανέτρεψε το κλίμα της δημόσιας συζήτησης εξαρχής. Έληξε με μια
ηχηρή νίκη για την Σόκα Γκάκκαϊ και από εκείνη τη στιγμή και μετά τα μέλη μας στο
Χοκκάιντο έχουν σημειώσει αξιόλογη πρόοδο.
Η Δημόσια Συζήτηση στο Οτάρου αποτελεί ορόσημο στην ιστορία της Σόκα
Γκάκκαϊ και είναι ένα μεγαλειώδες δρώμενο της αναγέννησης και της νίκης των
ανθρώπων. Το κίνημά μας δεν δίνει καμία σημασία στην κοινωνική θέση ή το γόητρο
κάποιου, το ακαδημαϊκό κύρος ή τη φήμη του. Προσεγγίζουμε τους άλλους μέσω του
διαλόγου και διευρύνουμε τους δεσμούς φιλίας ως απλοί ευγενείς άνθρωποι – και
με αυτό τον τρόπο ανοίγουμε τον δρόμο του κόσεν-ρούφου.
Αυτό το πνεύμα αποδίδει πλήρως την προσέγγιση του προέδρου Ικέντα για τον
διάλογο. Ακόμα κι όταν συναναστρεφόταν με παγκόσμιους διανοητές και ηγέτες, δεν
μεγαλοπιανόταν θεωρώντας τον εαυτό του ανώτερο. Αντίθετα, μετέδιδε το πνεύμα
του Βουδισμού ως μέρος της φυσικής ροής της συζήτησης.
Στην εισαγωγή του διαλόγου τους που δημοσιεύτηκε μισό αιώνα πριν, ο
διαπρεπής Βρετανός ιστορικός Άρνολντ Τζ. Τόινμπι (1889–1975) ξεκαθάρισε ότι τόσο
ο ίδιος όσο και ο πρόεδρος Ικέντα πίστευαν πως η ανθρωπότητα πρέπει να κάνει
βαθιές αλλαγές, για να διασφαλίσει την επιβίωσή της. Οι διάλογοι των απλών
ανθρώπων που διεξάγουν τα μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ παγκοσμίως είναι ο άμεσος
δρόμος της ανθρώπινης επανάστασης για τον εαυτό μας και τους άλλους. Με
φλογερό θάρρος και πεποίθηση, για μια ακόμη φορά ας διεξάγουμε διαλόγους
δυναμικά και σήμερα!
(Μετάφραση από τα ιαπωνικά στα αγγλικά από το τεύχος Μαρτίου 2025
της Daibyakurenge, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Ας πετάξουμε στους ουρανούς με όλη μας τη δύναμη!

«Πτήση!» – πόσο δυνατή λέξη, γεμάτη ελπίδα!
Σαν ένα λαμπερό αεροσκάφος, η Νεανική μας Σόκα Γκάκκαϊ σε παγκόσμιο
επίπεδο έχει απογειωθεί δυναμικά στους ουρανούς του νέου έτους. Όσο συνεχίζουμε να
ανερχόμαστε ψηλότερα, με τις καρδιές μας γεμάτες ελπίδα, μπορούμε να διαλύσουμε
τα πιο σκοτεινά σύννεφα, κάνοντας ακόμα και τους δυσμενείς αντίθετους άνεμους
συμμάχους μας. Έτσι θα μπορέσουμε να απολαύσουμε στο έπακρο τους γαλανούς
ουρανούς του θριάμβου και της ευτυχίας, που φωτίζονται από τον ακτινοβόλο λαμπρό
ήλιο.
Το σημείο αφετηρίας για την μεγάλη άνοδο της Σόκα Γκάκκαϊ βρίσκεται στην
ιστορία του μέντορα και μαθητή, όταν ο Πρόεδρος Ικέντα διεξήγαγε έναν θαρραλέο και
απτόητο αγώνα για να υποστηρίξει τον μέντορά του, Τζόσεϊ Τόντα, σε μια περίοδο που
οι επιχειρήσεις του αντιμετώπιζαν τις μεγαλύτερες δυσκολίες.
Στις διακοπές της Πρωτοχρονιάς του 1950, εν μέσω της πλέον ταραχώδους
περιόδου, ο κ. Τόντα έθεσε τις πρώτες βάσεις για αυτό που επρόκειτο να γίνει το
«Πανεπιστήμιο Τόντα», δημιουργώντας το εφαλτήριο για να αναπτυχθεί η Σόκα
Γκάκκαϊ σε παγκόσμιο κίνημα.
Οι διαλέξεις του δεν φόρτωναν το μυαλό του μαθητή του με γεγονότα, αλλά
ήταν μια ένθερμη αλληλεπίδραση ζωής με ζωή ανάμεσα σε μέντορα και μαθητή. Ο
μαθητής, σε απόλυτη ταύτιση με τον μέντορά του, κατέβαλλε τη μεγαλύτερη δυνατή
προσπάθεια σε κάθε τομέα: στην εργασία του, στις δραστηριότητες της οργάνωσης και
στην καθημερινή του μελέτη. Όπως ένα αεροπλάνο που τροχοδρομεί με τη μέγιστη
ταχύτητα κόντρα στον άνεμο καθώς προετοιμάζεται για την απογείωση, αυτή η
δυναμική ενέργεια έδωσε στη Σόκα Γκάκκαϊ τη δυνατότητα να απογειωθεί και να
πετάξει στους ουρανούς.
*
Ως καταξιωμένος απόφοιτος του Πανεπιστημίου Τόντα, ο πρόεδρος Ικέντα ταξίδεψε σε
ολόκληρο τον κόσμο, προκαλώντας έναν ανεμοστρόβιλο διαλόγων και αναπτύσσοντας
ένα εκτεταμένο δίκτυο ανθρωπισμού. Το 1973 ιδρύθηκαν η μία μετά την άλλη η
Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη, η Παναμερικανική Ένωση και η Βουδιστική Πολιτιστική
Επιτροπή Νοτιοανατολικής Ασίας, για να δώσουν τη δυνατότητα στις οργανώσεις της
Σόκα Γκάκκαϊ σε αυτές τις περιοχές να εργαστούν από κοινού για να εμπνεύσουν η μία
την άλλη και να συνεργαστούν. Η ίδρυση της Διεθνούς Σόκα Γκάκκαϊ είναι το άμεσο
αποτέλεσμα των σταθερών προσπαθειών που κατέβαλλε ο Πρόεδρος Ικέντα, για να
θέσει τις βάσεις για το παγκόσμιο κόσεν-ρούφου.
Με την ευκαιρία της ίδρυσης της Διεθνούς Σόκα Γκάκκαϊ (SGI) στις 26
Ιανουαρίου του 1975, εξέφρασε τις προσδοκίες του για τα μέλη: «Αντί να επιζητάτε για
τον εαυτό σας έπαινο και δόξα, ελπίζω πως θα αφιερώσετε την ευγενή ζωή σας στο να
σπείρετε τους σπόρους της ειρήνης του Μυστικού Νόμου σε ολόκληρο τον κόσμο.»
Τώρα, μισό αιώνα αργότερα, αυτοί οι σπόροι έχουν βλαστήσει θαυμάσια και τα
χαμογελαστά πρόσωπα των νέων ανθρώπων ανθίζουν σε όλη την υφήλιο. Τα επόμενα
50 χρόνια, αυτοί οι νεανικοί διάδοχοι θα φυτέψουν περισσότερους σπόρους και ακόμα
περισσότερα θεσπέσια λουλούδια θα στολίζουν τον κόσμο μας.
Τον Ιανουάριο του 2000, ο Πρόεδρος Ικέντα μίλησε σε μέλη στην περιοχή
Χοκουρίκου – το μέρος της Ιαπωνίας όπου είχε γεννηθεί ο μέντοράς του: «Όσο
συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε, θα βρίσκουμε έναν δρόμο προς τα εμπρός. Όσο
συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε, είναι βέβαιο ότι θα προοδεύουμε· δεν θα βρεθούμε ποτέ
σε αδιέξοδο.» Σήμερα, έναν χρόνο μετά τον καταστροφικό σεισμό στην Χερσόνησο της
Νότο, ας ενστερνιστούμε αυτό το πνεύμα της αλλαγής του δηλητήριου σε φάρμακο κι
ας προοδεύσουμε μαζί.
Γενναίοι, όπως ο αετός, «ο βασιλιάς όλων των πλασμάτων που πετούν στον
ουρανό» (WND-1, 930), ας γιορτάσουμε τον Ιανουάριο, τον γενέθλιο μήνα του
Προέδρου Ικέντα, πετώντας ψηλά και επιτυγχάνοντας σπουδαίες νίκες!

(Μεταφρασμένο από τα ιαπωνικά στα αγγλικά από το τεύχος Ιανουαρίου 2025 της
Daibyakurenge, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Γράφοντας γεμάτοι χαρά τη δική μας ιστορία της ανθρώπινης επανάστασης.

Θα ήθελα να εκφράσω την εγκάρδια ευγνωμοσύνη και τον σεβασμό μου προς όλους εσάς τους
ευγενείς συνοδοιπόρους μου στην πίστη για τις αφοσιωμένες προσπάθειες που καταβάλλατε
καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του έτους. Αυτή τη χρονιά αγωνιστήκαμε έχοντας τον μέντορά
μας πάντα μέσα στην καρδιά μας.
Ο δρόμος που βαδίζουν ο μέντορας και ο μαθητής θα χαράξει ένα λαμπρό, ανεξίτηλο
κεφάλαιο στα χρονικά του Βουδισμού, επειδή πραγματοποιούν το παγκόσμιο κόσεν-ρούφου –
ένα εγχείρημα άνευ προηγουμένου στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Ο Πρόεδρος Ικέντα κατέγραψε την αληθινή ιστορία του πνεύματος της Σόκα Γκάκκαϊ
στα μυθιστορήματα του Η Ανθρώπινη Επανάσταση και Η Νέα Ανθρώπινη Επανάσταση. Στις 2
Δεκεμβρίου 2024 συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από την ημέρα που ανέλαβε αυτή την
προσπάθεια στην Οκινάουα [2 Δεκεμβρίου του 1964].
Στις 14 Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς (1964) μου παρέδωσαν το χειρόγραφο για τα 13
πρώτα τεύχη από το κεφάλαιο «Αυγή» της Ανθρώπινης Επανάστασης. Είχα μόλις ξεκινήσει να
εργάζομαι στην Σέικιο Σίμπουν και ήμουν το πρώτο μέλος του προσωπικού στο οποίο
ανατέθηκε η υποστήριξη αυτού του έργου. Παρόλο που ένιωθα ένα τεράστιο βάρος ευθύνης,
την ίδια στιγμή, χαρά και αποφασιστικότητα διαπερνούσαν όλο μου το είναι.
Εκείνη την εποχή της δακτυλογράφησης και της έλλειψης φωτοτυπικών μηχανημάτων,
αντέγραφα με ζήλο το κάθε χειρόγραφο. Παρακινούσα τον εαυτό μου με την σκέψη πως πρέπει
να εξασφαλίσω ότι τα χειρόγραφα του μέντορά μου θα διατηρηθούν για πάντα. Αργότερα, τα
δακτυλογραφημένα κείμενα πήγαιναν για εκτύπωση και εγώ αποθήκευα με προσοχή τα
πρωτότυπα κείμενα.
Παραλάμβανα ένα χειρόγραφο και ξεκινούσα τη δουλειά και πριν ακόμα τελειώσω,
έφτανε το επόμενο κεφάλαιο και μετά το επόμενο. Ο Πρόεδρος Ικέντα ταξίδευε μονίμως σε
ολόκληρη τη χώρα και στο εξωτερικό, ενθαρρύνοντας μέλη όπου πήγαινε. Ήταν πάντα σε
κίνηση. Αλλά μόλις καθόταν και σήκωνε την πένα του, μετέφερε τις σκέψεις του στο χαρτί με
εκπληκτική συγκέντρωση. Πάντα ένιωθα δέος με την ταχύτητα και το πάθος του.
Μια μέρα, πήγα στα Κεντρικά της Σόκα Γκάκκαϊ για να παραδώσω τα δοκίμια στον Πρόεδρο
Ικέντα, παρέλαβα τα χειρόγραφα για το επόμενο κεφάλαιο και μετά επέστρεψα στο γραφείο.
Αμέσως μετά, έλαβα ένα καινούριο ζευγάρι κάλτσες. Ο Πρόεδρος Ικέντα είχε προσέξει ότι οι
κάλτσες μου είχαν τρύπες. Συγκινήθηκα πάρα πολύ με τη φροντίδα και την έγνοια του μέντορά
μας σε αυτή την μικρή λεπτομέρεια στην εμφάνιση ενός νέου υπαλλήλου.
Η κινητήρια δύναμη πίσω από τα γραπτά του Προέδρου Ικέντα ήταν η επιθυμία του να
ενθαρρύνει τα μέλη και να κάνει ευρέως γνωστό το μεγαλείο του μέντορά του, Τζόσεϊ Τόντα.
Ως πιστός μαθητής σε απόλυτη ταύτιση με τον μέντορά του και ως ο μέντοράς μας στο κίνημα

του κόσεν-ρούφου που προστάτευε τα μέλη σε όλο τον κόσμο, συνέχισε να αφοσιώνεται
ανιδιοτελώς στα γραπτά του. Ο αγώνας του να συνεχίσει να γράφει ήταν από μόνος του ένα
μεγαλειώδες ανθρώπινο δρώμενο.
Η αποστολή μας ως μαθητών του Προέδρου Ικέντα είναι να χαράξουμε στην καρδιά μας
το πνεύμα των τριών γενεών μέντορα και μαθητή που ενσαρκώνονται σε κάθε πρόταση που
έγραψε, να το βάλουμε σε εφαρμογή και να χαράξουμε τη δική μας ιστορία ανθρώπινης
επανάστασης στη ζωή μας. Κάνοντάς το αυτό, μπορούμε κι εμείς να επιδείξουμε το μεγαλείο
του μέντορά μας και αυτό θα γίνει με τη σειρά του ένα μήνυμα ελπίδας για τις μελλοντικές
γενιές.
Νιώθοντας υπερήφανοι/-ες που οι καθημερινές μας δραστηριότητες για το κόσεν-
ρούφου είναι ένα σπουδαίο ιστορικό εγχείρημα, ας βαδίσουμε χαρούμενα τον μεγάλο δρόμο
της ευτυχίας!
(Μεταφρασμένο από το τεύχος Δεκεμβρίου 2024 της Daibyakurenge, του μηνιαίου περιοδικού
μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)

Ορθώστε το ανάστημά σας με την απόφαση «Εγώ είμαι η Σόκα Γκάκκαϊ!»

Οι τρεις ιδρυτές πρόεδροι της Σόκα Γκάκκαϊ μέσα από τους ανιδιοτελείς αγώνες τους να
διαδώσουν τον Μυστικό Νόμο προχώρησαν δυναμικά μπροστά, αποδεικνύοντας ότι τα
εμπόδια αποτελούν το εφαλτήριο για τη φώτιση. Όπως γράφει ο Νίτσιρεν Νταϊσόνιν: «Θα
προκύψουν δυσκολίες και αυτές θα πρέπει να θεωρηθούν ως «γαλήνιες» πρακτικές» (OTT,
115).
Φέτος στις 18 Νοεμβρίου, θα τιμήσουμε την 80η επέτειο από τον θάνατο του Προέδρου
Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, ο οποίος πέθανε στη φυλακή για τις πεποιθήσεις του. Στην
τελετή προς τιμή της πρώτης επετείου του θανάτου του, ο διάδοχός του, Τζόσεϊ Τόντα είπε:
«Δηλώνω κατηγορηματικά ότι θα πραγματοποιήσω το κόσεν-ρούφου, ακόμα και εάν θα
πρέπει να το κάνω μόνος μου». Αργότερα, στην τρίτη επιμνημόσυνη τελετή (δεύτερη
επέτειο), με δάκρυα στα μάτια, είπε: «Με την απέραντη και απεριόριστη ευσπλαχνία σου,
με άφησες να σε συνοδεύσω ακόμα και στη φυλακή» και «Θα μπορούσε να υπάρχει
μεγαλύτερη ευτυχία από αυτήν;»
Ο όρκος του κ. Τόντα για το κόσεν-ρούφου ήταν ο τρόπος του να πάρει εκδίκηση από
τις διαβολικές λειτουργίες που αφαίρεσαν τη ζωή του μέντορά του.
Την πρώτη επέτειο του θανάτου του Προέδρου Τόντα, ο μαθητής του, Νταϊσάκου
Ικέντα έγραψε στη Daibyakurenge: «Από σήμερα ξεκινάμε έναν ακόμα πιο σφοδρό αγώνα
για το κόσεν-ρούφου» και υιοθετώντας το πνεύμα και την καρδιά του, συνέχισε τον
αμοιβαίο τους αγώνα μέχρι τέλους.
Τώρα, στο διάστημα μέχρι τις 15 Νοεμβρίου, την πρώτη επέτειο του θανάτου του
Προέδρου Ικέντα, ας αναλογιστούμε την κληρονομιά του μέντορά μας, ας πασχίσουμε να
ενσαρκώσουμε τον ίδιο μεγάλο όρκο για το κόσεν-ρούφου. Ξεκινώντας από εδώ, σήμερα,
ας δώσουμε μαζί όρκο να ξεπληρώσουμε το χρέος της ευγνωμοσύνης μας, επιτυγχάνοντας
λαμπρές νίκες εν όψει της εκατονταετηρίδας της Σόκα Γκάκκαϊ το 2030!
*
Σε μια ομιλία στην φθινοπωρινή γενική συνάντηση τομεαρχών που πραγματοποιήθηκε στις
8 Νοεμβρίου του 1959- τη χρονιά μετά τον θάνατο του κ. Τόντα- ο Πρόεδρος Ικέντα τόνισε
πως η περίοδος μετά τον θάνατο του μέντορα είναι αυτή που έχει σημασία: «Το γνήσιο
2
πνεύμα της Σόκα Γκάκκαϊ και η πραγματική μας αποστολή ως μποντισάτβα της γης είναι να
μεταδίδουμε επιμελώς και με θέρμη την καθοδήγηση του Προέδρου Τόντα και να
εφαρμόζουμε τις οδηγίες του στην πίστη».
Σε αυτή τη συνάντηση, ανακοινώθηκε η ίδρυση της Περιοχής της Χιροσίμα. Τέσσερις
ημέρες αργότερα, ο Πρόεδρος Ικέντα πήγε στη Χιροσίμα, την οποία ο κ. Τόντα ευχόταν να
επισκεφτεί και ποτέ δεν τα κατάφερε. Εκεί παρευρέθηκε στην εναρκτήρια συνάντηση της
Περιοχής και ενθάρρυνε ολόκαρδα τα μέλη στη θέση του μέντορά του. Αυτή είναι η στάση
ενός γνήσιου μαθητή.
Στην ιστορία (της Σόκα Γκάκκαϊ) η δύναμη που έχει καθοριστική σημασία είναι η
δημιουργία ενός δικτύου διαδόχων που θα προχωρήσουν στον απαιτητικό δρόμο του κόσεν-
ρούφου σε ενότητα με τον μέντορά τους, μεταμορφώνοντας το κάρμα της ανθρωπότητας
και καθιστώντας ικανούς τους ανθρώπους να ανυψώσουν την κατάσταση ζωής τους. Θα
πρέπει επίσης να θυμόμαστε ότι αυτός είναι ο τρόπος για να επιτύχουμε μια κατάσταση
ζωής απόλυτης ικανοποίησης.
Ο κ. Μακιγκούτσι πάντα έλεγε: «Δώστε μου ένα και μόνο λιοντάρι αντί για χίλια
πρόβατα!» και δήλωνε: «Ένα και μόνο θαρραλέο άτομο αφοσιωμένο στην ιδέα του μεγάλου
καλού θα μπορέσει να επιτύχει σπουδαία πράγματα».
Η Σόκα Γκάκκαϊ είναι μια οργάνωση από λιοντάρια. Τα πάντα ξεκινούν από ένα και
μόνο άτομο που ορθώνει το ανάστημά του με την πεποίθηση: «Εγώ είμαι η Σόκα Γκάκκαϊ!»
Κάνοντας νέο ξεκίνημα με αναζωογονημένο πνεύμα, ας αναφέρουμε τις νίκες μας ως
μαθητές στον μέντορά μας.
(Μεταφρασμένο από τα ιαπωνικά στα αγγλικά από το τεύχος Νοεμβρίου 2024 της
Daibyakurenge, του μηνιαίου περιοδικού μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ).

Η αλλαγή του κόσμου αρχίζει εμπνέοντας ένα άτομο

Ο Πρόεδρος Ικέντα ξεκίνησε το πρώτο υπερατλαντικό του ταξίδι για κόσεν-ρούφου στις 2 Οκτωβρίου 1960. Περίπου ένα μήνα νωρίτερα είχε επισκεφτεί τον τόπο καταγωγής του μέντορά του, Τζόσεϊ Τόντα, στο Χοκκάιντο, και νοερά τον ενημέρωσε για το επικείμενο ταξίδι του. Τέσσερα χρόνια αργότερα, πάλι στις 2 Οκτωβρίου, ξαναπήγε στο Χοκκάιντο να δώσει οδηγίες στα μέλη εκεί λίγο πριν την αναχώρησή του για ένα ακόμα πιο μακρινό ταξίδι για την ειρήνη σε δέκα χώρες. Η δεύτερη ημέρα του κάθε μήνα ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του θανάτου του μέντορά του [τον Απρίλιο 1958].
Το παγκόσμιο κόσεν-ρούφου ήταν η διακαής επιθυμία και των δυο, μέντορα και μαθητή και είναι η δική μας αποστολή. Συνολικά, ο Πρόεδρος Ικέντα επισκέφτηκε 54 χώρες και περιοχές κατά το ιστορικό αυτό εγχείρημα ξεκινώντας κάθε ταξίδι με απίστευτη αποφασιστικότητα. Το έζησα αυτό από πρώτο χέρι όλες τις φορές που τον συνόδευσα στα ταξίδια του.
Το 1972 επισκέφτηκε το Ηνωμένο Βασίλειο για να συναντήσει τον καθηγητή Άρνολντ Τζ. Τόινμπι και πήρε μέρος σε έναν εκτεταμένο διάλογο με τον διαπρεπή Βρετανό ιστορικό. Κρύβοντας την κούρασή του, πάντα έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για τα μέλη. Φρόντιζε να προσφέρονται μικρογεύματα στους μεταφραστές που εργάζονταν ως αργά το βράδυ και υπέγραφε βιβλία με ενθαρρυντικά μηνύματα όπως «Προσεύχομαι για να αποκαλύψεις το μεγαλείο σου και να έχεις καλή τύχη» τα οποία πρόσφερε στα μέλη που εργάζονταν σκληρά στα παρασκήνια. Επίσης προσκαλούσε τα μέλη του τμήματος των νέων στο ξενοδοχείο, όπου έμενε, για να καθίσουν και να κουβεντιάσουν μαζί.
Ποτέ δεν παρακινούσε τον κόσμο να δράσει δίνοντας εντολές και διαταγές. Αντ’ αυτού, πλησίαζε κάθε άτομο και επικοινωνούσε μαζί του καρδιά με καρδιά. Αυτές οι προσπάθειες γαλούχησαν πολλούς εξαιρετικά ικανούς ανθρώπους για το κόσεν-ρούφου στην Ευρώπη.

Ο Πρόεδρος Ικέντα πάντα αναζητούσε τα άτομα που υπέφεραν και χρειάζονταν ενθάρρυνση, σκεπτόμενος βαθιά τι θα μπορούσε να κάνει για να βοηθήσει τους άλλους, και πήγαινε πρώτος στην περιοχή που αντιμετώπιζε το μεγαλύτερο πρόβλημα ή στο άτομο που υπέφερε περισσότερο.
Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια του τυφώνα στον Κόλπο του Ίσε το 1959, πριν από 65 χρόνια. Ως γενικός διαχειριστής της Σόκα Γκάκκαϊ εκείνο τον καιρό, επισκέφθηκε τις επαρχίες Άιτσι και Μίε στην περιφέρεια Τσούμπου και ενθάρρυνε τα μέλη που είχαν πληγεί από τον τυφώνα με τα γραπτά του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν και με το ελπιδοφόρο μήνυμα που περιέχεται στο γραπτό «Πάντα μετά τον χειμώνα ακολουθεί η άνοιξη» (WND-1, 536). Εμπνευσμένη από τα εγκάρδια λόγια του και το παράδειγμά του, η περιφέρεια Τσούμπου κατάφερε να αναγεννηθεί ξανά από τις στάχτες της, όπως ο φοίνικας.
Κάποτε ο Πρόεδρος Ικέντα περιέγραψε την σημασία του να ενθαρρύνεις τους άλλους: «Είναι να μιλάς με ένα πνεύμα γνήσιας φροντίδας και έγνοιας με το άτομο που υποφέρει δίπλα σου…είναι να ακούς τα προβλήματα και τους αγώνες του, να μοιράζεσαι τον πόνο και τη θλίψη του, και να ψέλνεις και να αγαλλιάζεις μαζί του. Η χωρίς προϋποθέσεις φύση τέτοιων ανθρωπιστικών πράξεων που αγκαλιάζουν τους πάντες, βασισμένη στο πνεύμα της αναγνώρισης του θησαυρού του κάθε ατόμου, είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Σόκα Γκάκκαϊ έχει διαδοθεί σε όλα τα πέρατα του κόσμου».
Ο Νταϊσόνιν αναφέρεται στο παλιό ρητό: «Το ένα είναι η μητέρα των δέκα χιλιάδων» (WND-1, 131). Όταν ένα άτομο ορθώνει το ανάστημά του, μπορεί να αλλάξει όλον τον κόσμο. Τώρα είναι η στιγμή να ενθαρρύνεις αυτό το ένα άτομο. Ας συνεχίζουμε τις μεγάλες προσπάθειες του Προέδρου Ικέντα: ας πλησιάσουμε τους άλλους κι ας κάνουμε διάλογο που θα φέρει ελπίδα σε όλους εκείνους που έχουμε στις ζωές μας και τις κοινότητές μας.

(Μετάφραση από το τεύχος Οκτωβρίου 2024 της Daibyakurenge, της μηνιαίας έκδοσης μελέτης της Σόκα Γκάκκαϊ)