Η Σόκα Γκάκκαϊ είναι μια παγκόσμια βουδιστική οργάνωση, η οποία λειτουργεί και δραστηριοποιείται σε κοινοτικό πλαίσιο. Έχει στο επίκεντρό της τον σεβασμό για την αξιοπρέπεια της ζωής και στοχεύει στην προώθηση της ειρήνης, του πολιτισμού και της εκπαίδευσης. Τα μέλη της μελετούν και ασκούνται στην ανθρωπιστική φιλοσοφία του Βουδισμού του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν.

Κάθε μέλος της Σόκα Γκάκκαϊ πασχίζει να ενεργοποιήσει τις εγγενείς δυνατότητές του, ενώ συνεισφέρει στην τοπική κοινότητα και κινητοποιείται για την αντιμετώπιση των ζητημάτων που προβληματίζουν από κοινού όλη την ανθρωπότητα.

Στον πυρήνα της Σόκα Γκάκκαϊ βρίσκεται η πεποίθηση ότι η ατομική ευτυχία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σταθεροποίηση της ειρήνης, αλλά συνυπάρχει και η δέσμευση ότι επιλύουμε τα προβλήματα με τη συζήτηση, αποφεύγοντας κάθε μορφή βίας.

Η βασική καθημερινή βουδιστική άσκηση, που πραγματοποιούν τα μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ στο σπίτι τους, είναι ο ψαλμός Ναμ μιόχο ρένγκε κιο και η απαγγελία αποσπασμάτων από τη Σούτρα του Λωτού.

Η Σούτρα του Λωτού, μετάφραση Π. Μπολανάκης, εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 2006. Επίσης βλ., Λειτουργικό του Βουδισμού του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν, έκδοση SGI Ελλάς. (Σ.τ.Μ.)

Επίσης τα μέλη συμμετέχουν τακτικά σε ολιγομελείς συναντήσεις τοπικού επιπέδου, κατά τη διάρκεια των οποίων μελετούν τις βουδιστικές αρχές και συζητούν για την εφαρμογή τους στην καθημερινότητα. Όσοι συμμετέχουν σε αυτές τις συναντήσεις μοιράζονται τις εμπειρίες που βιώνουν, καθώς εντάσσουν τη βουδιστική άσκηση στις προκλήσεις της ζωής τους.

Ιστορική διαδρομή του Βουδισμού

Η Σόκα Γκάκκαϊ υποστηρίζει όσες διδασκαλίες ανήκουν στον παραδοσιακό βουδιστικό ανθρωπισμό, του οποίου δημιουργός υπήρξε ο Βούδας Σακιαμούνι και τόπος καταγωγής του ήταν η Ινδική Υποήπειρος. Κεντρική αξία αυτού του Βουδισμού είναι ο σεβασμός για την αξιοπρέπεια της ζωής και για το σύνολο των ανθρώπων.

Ο Σακιαμούνι, έχοντας ήδη αφυπνιστεί στην αληθινή φύση της ζωής, ταξίδεψε επί μακρόν για να μοιραστεί τη σοφία του με άλλους. Η αλήθεια, που του αποκάλυψε η φώτιση, αναπτύσσεται διεξοδικά στη Σούτρα του Λωτού. Πρόκειται για τη βασική διδασκαλία του Βουδισμού Μαχαγιάνα, η οποία υποστηρίζει ότι η φώτιση του Βούδα –με χαρακτηριστικά την ευσπλαχνία, τη σοφία και το θάρρος– είναι εγγενής σε κάθε άνθρωπο.

Οι διδασκαλίες της Σούτρας του Λωτού διαδόθηκαν και αναλύθηκαν διεξοδικά από βουδιστές μελετητές και διδασκάλους στην Ινδία, στην Κίνα και στην Ιαπωνία. Σημαντικότεροι από αυτούς ήταν ο Ζιγί (Μέγας Διδάσκαλος Τιαντάι) στην Κίνα και ο Νίτσιρεν στην Ιαπωνία.

Τον 13ο αιώνα, ο Νίτσιρεν απέδωσε την ουσία της Σούτρας του Λωτού με τις λέξεις «Ναμ μιόχο ρένγκε κιο». Δίδαξε ότι αυτή η φράση, για όλους τους ανθρώπους που ασκούνται ψάλλοντάς την, αποτελεί ένα μέσο για να ξεπεράσουν τα βάσανα και για να ζήσουν μια ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη ζωή.

Η Σόκα Γκάκκαϊ, ως ένα κίνημα με λαϊκή βάση, στο οποίο ήδη έχουν ενταχθεί 12 εκατομμύρια μέλη σε 192 χώρες και περιοχές σε όλο τον κόσμο, με αφοσίωση κοινοποιεί το μήνυμα της Σούτρας του Λωτού και του Βουδισμού του Νίτσιρεν, για να ενδυναμωθεί η σύγχρονη ανθρωπότητα.

Ιστορική διαδρομή της Σόκα Γκάκκαϊ

Η Σόκα Γκάκκαϊ ιδρύεται το 1930 στην Ιαπωνία, όταν ο Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι και ο Τζόσεϊ Τόντα δημιουργούν την πρόδρομη οργάνωση της Σόκα Γκάκκαϊ, με την ονομασία Σόκα Κιόικου Γκάκκαϊ (ιαπων. Soka Kyoiku Gakkai, Εκπαιδευτική Κοινότητα Δημιουργίας Αξιών).

Ο Κ. Μακιγκούτσι και
ο Κ. Τόντα

Αρχικά, ο ιδρυτής πρόεδρος Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι και ένα σύνολο συναδέλφων του εκπαιδευτικών επικεντρώνουν τη δράση της οργάνωσης στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.

Σταδιακά, όμως, τη μετατρέπουν σ’ ένα κίνημα βασισμένο στον Βουδισμό του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν, και αφοσιώνονται στη βελτίωση της κοινωνίας, μέσω της εσωτερικής μεταμόρφωσης σε ατομικό επίπεδο. 

Το 1943, ο Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι και ο Τζόσεϊ Τόντα φυλακίζονται με χαλκευμένες κατηγορίες, αρνούμενοι να αποδεχτούν την κρατική θρησκεία Σίντο, την οποία επέβαλε η μιλιταριστική κυβέρνηση, προκειμένου να ελέγξει την ιδεολογία του ιαπωνικού λαού. Ο Μακιγκούτσι πέθανε στη φυλακή, ενώ ο Τόντα αποφυλακίστηκε το 1945 και ανασυγκρότησε τη Σόκα Γκάκκαϊ, της οποίας αργότερα έγινε ο δεύτερος πρόεδρος.

Το 1947, μέσα στον όλεθρο της μεταπολεμικής Ιαπωνίας, συναντήθηκε για πρώτη φορά ο Νταϊσάκου Ικέντα με τον μετέπειτα μέντορά του Τζόσεϊ Τόντα και έτσι έγινε μέλος της Σόκα Γκάκκαϊ.

Το 1960, ο Νταϊσάκου Ικέντα ανέλαβε τα καθήκοντά του ως τρίτος πρόεδρος και σηματοδότησε την ανάπτυξη της οργάνωσης σε παγκόσμια κλίμακα.

Το 1975 ιδρύθηκε η SGI (Soka Gakkai International, Διεθνής Σόκα Γκάκκαϊ), ένας παγκόσμιος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις οργανώσεις Σόκα Γκάκκαϊ όλου του κόσμου, με πρόεδρο τον Νταϊσάκου Ικέντα.

Νταϊσάκου Ικέντα

Το 1983, το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (United Nations Economic and Social Council, ECOSOC) αναγνώρισε την SGI ως μη κυβερνητική οργάνωση η οποία, με τη δημοσιοποίηση του καταστατικού της το 1995, δεσμεύτηκε να αγωνίζεται για την παγκόσμια ειρήνη, συμβάλλοντας έμπρακτα υπέρ της ειρήνης, του πολιτισμού και της εκπαίδευσης, με βάση τον σεβασμό στην αξιοπρέπεια της ζωής. 

Το 2017, με τη δημοσιοποίηση του νέου καταστατικού της Σόκα Γκάκκαϊ, ορίζεται το ξεκίνημα της νέας πορείας της προς την ανάπτυξη. Αποσαφηνίζονται τόσο ο ρόλος των ιδρυτών προέδρων και τα βασικά σημεία της παγκόσμιας διαχείρισης, όσο και η ουσία των δογματικών θέσεων του Βουδισμού του Νίτσιρεν μαζί με τους στόχους της προώθησής του, για την επίτευξη της ειρήνης και της ευτυχίας των ανθρώπων.

Το 2021, η SGI επικαιροποιεί το καταστατικό της, το οποίο γίνεται αποδεκτό υπό τον τίτλο «Καταστατικός Χάρτης της Σόκα Γκάκκαϊ» και σε αυτό διατυπώνονται ακόμη πιο αναλυτικά οι πρωταρχικές αξίες της οργάνωσης, που ορίζουν την αφοσίωσή της προς την κοινωνία και την ακλόνητη δέσμευσή της κατά της βίας και υπέρ της ειρήνης.

Δράση για παγκόσμια ζητήματα

Η Σόκα Γκάκκαϊ και η SGI συμμετέχουν σε ενέργειες που προωθούν την ειρήνη.

Όλες οι τοπικές οργανώσεις αναπτύσσουν μοναδικές δραστηριότητες, με περιεχόμενο αντίστοιχο του πολιτισμού τους.

Ολοκληρώνονται δραστηριότητες ευαισθητοποίησης σε τρέχοντα παγκόσμια ζητήματα, που ταξινομούνται στις εξής πέντε κύριες κατηγορίες: Ειρήνη και αφοπλισμός, ενημέρωση για την αειφόρο ανάπτυξη και την κλιματική αλλαγή, ενημέρωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ανθρωπιστική αρωγή και μείωση κινδύνου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ισότητα των φύλων και υποστήριξη των γυναικών. Αυτές οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν εκθέσεις, συνέδρια, διαθρησκευτικές συζητήσεις, πολιτιστικά δρώμενα και συμμετοχή σε πρωτοβουλίες των Ηνωμένων Εθνών.

Κάθε χρόνο, από το 1983 και μετά, ο Νταϊσάκου Ικέντα απευθύνεται γραπτώς στη διεθνή κοινότητα με Προτάσεις Ειρήνης, στις οποίες παραθέτει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα και προτείνει λύσεις και ιδέες, βασισμένες στη βουδιστική φιλοσοφία.

Αυτές οι Προτάσεις δίνουν ώθηση στις προσπάθειες των μελών της οργάνωσης και ορίζουν την κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να κινηθούν, για να αντιμετωπίσουν τα παγκόσμια ζητήματα και να δομήσουν έναν πολιτισμό με διαρκή ειρήνη.