Οι πρώτοι τρεις πρόεδροι της Σόκα Γκάκκαϊ –Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι, Τζόσεϊ Τόντα και Νταϊσάκου Ικέντα– είναι γνωστοί ως ιδρυτές πρόεδροι και μέντορες της οργάνωσης.

Ο Τσουνεσαμπούρο Μακιγκούτσι (1871-1944) ίδρυσε τη Σόκα Κιόικου Γκάκκαϊ (πρόδρομη της Σόκα Γκάκκαϊ), στις 18 Νοεμβρίου 1930, μαζί με τον μαθητή του Τζόσεϊ Τόντα και υπήρξε ο πρώτος πρόεδρός της. Ήταν εκπαιδευτικός και φιλόσοφος, φυλακίστηκε κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, επειδή αντιτάχθηκε στις πολιτικές της ιαπωνικής μιλιταριστικής κυβέρνησης, και πέθανε στη φυλακή.

Ο Τζόσεϊ Τόντα (1900-1958), υπήρξε μαθητής και συνάδελφος εκπαιδευτικός του Μακιγκούτσι, ίδρυσε μαζί με τον μέντορά του τη Σόκα Κιόικου Γκάκκαϊ (πρόδρομη της Σόκα Γκάκκαϊ) και μαζί του φυλακίστηκε κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Όταν αποφυλακίστηκε, ανασυγκρότησε τη Σόκα Γκάκκαϊ και, μέχρι το τέλος της ζωής του, κατάφερε να εντάξει στην οργάνωση τα μέλη 750.000 οικογενειών από όλη την Ιαπωνία.

Ο Νταϊσάκου Ικέντα (1928-2023) έγινε μέλος της Σόκα Γκάκκαϊ σε ηλικία 19 χρονών, μετά τη γνωριμία του με τον Τζόσεϊ Τόντα. Έχοντας τον Τόντα ως μέντορα της ζωής του, συνεργάστηκαν για να αναπτυχθεί η οργάνωση και το 1960 έγινε ο τρίτος πρόεδρός της. Το 1975, ιδρύθηκε η Διεθνής Σόκα Γκάκκαϊ (SGI, Soka Gakkai International) ως μια διεθνής ένωση της Σόκα Γκάκκαϊ, που συνδέει τις οργανώσεις όλου του κόσμου, και ο Ικέντα έγινε πρόεδρός της. Ως το τέλος της ζωής του παρέμεινε ενεργός και πάσχιζε για την ανάπτυξη ενός πολύπλευρου παγκόσμιου δικτύου για την ειρήνη, τον πολιτισμό και την εκπαίδευση.