Μήνυμα για το ευρωπαϊκό νταϊμόκου που θα πραγματοποιηθεί στις 16 Αυγούστου στις 12:00 ώρα Ελλάδας

Στη Σόκα Γκάκκαϊ, συνδέουμε τον μήνα Αύγουστο με αρκετά σημαντικά γεγονότα στη ζωή του Σένσεϊ Ικέντα: την πρώτη του συμμετοχή σε μια συνάντηση, την ένταξή του στη Σόκα Γκάκκαϊ και, πάνω απ’ όλα, την καθοριστική γνωριμία του με τον μέντορά του, Τζόσεϊ Τόντα.
Ο Σένσεϊ Ικέντα θυμάται το βράδυ της 14ης Αυγούστου 1947, όταν διέσχισε τους σκοτεινούς δρόμους του Τόκιο για να παρευρεθεί σε μια συνάντηση διαλόγου της Σόκα Γκάκκαϊ στην Κοτζίγια, στην Καμάτα. Η συνάντηση αυτή αποτέλεσε ένα κομβικό σημείο στη ζωή του. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, αποφάσισε να γίνει μαθητής του Τζόσεϊ Τόντα και, δέκα ημέρες αργότερα, στις 24 Αυγούστου 1947, έγινε επίσημα μέλος της Σόκα Γκάκκαϊ. Ανατρέχοντας σε εκείνη τη στιγμή, την περιγράφει ως μια αιώνια και βαθιά σημαντική στιγμή, η οποία καθόρισε την κατεύθυνση ολόκληρης της ζωής του και την δέσμευσή του στο κόσεν-ρούφου.
Κάθε φορά που αναλογίζομαι εκείνη τη στιγμή, μια σκέψη έρχεται αναπόφευκτα στο νου μου: πόσο ανυπολόγιστης αξίας αιτία δημιούργησε ένας άνθρωπος προσκαλώντας τον μελλοντικό μέντορα του κόσεν-ρούφου στην πρώτη του συνάντηση, καθιστώντας έτσι δυνατή εκείνη τη καθοριστική γνωριμία με τον μέντορά του, Τζόσεϊ Τόντα.
Ως φοιτητής, είχα την ευκαιρία να παρευρεθώ σε μια συνάντηση με τον Σένσεϊ, όπου μας είπε: «Κάθε ένας και κάθε μία από εσάς είναι ο Πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ!» Σε μια άλλη πανεπιστημιακή εκδήλωση, στην οποία παρευρίσκονταν και προσκεκλημένοι, μας δήλωσε: «Όλοι εσείς είστε οι ιδρυτές του Πανεπιστημίου Σόκα. Μην το ξεχάσετε ποτέ αυτό!»
Ήμουν μόλις λίγο πάνω από 20 ετών. Δεν είχα ακόμη επιτύχει τίποτα στη ζωή μου και δεν μπορούσα να κατανοήσω πλήρως τα λόγια του. Κι όμως, εκείνη τη στιγμή, ένιωσα μέσα σε αυτά μια τόσο βαθιά αποφασιστικότητα και μια τόσο ζεστή, πατρική αγάπη.
Ο γεμάτος ευσπλαχνία όρκος ενός μέντορα είναι άνευ ορίων και ανυπέρβλητος. Κάθε ένας από εμάς που ενώνει την καρδιά του με την καρδιά του μέντορα και
αγωνίζεται ειλικρινά να συνδέσει και τις καρδιές των άλλων με τη δική του, μπορεί να αναπτύξει την ίδια κατάσταση ζωής με εκείνη του μέντορα.
Ας ψάλλουμε νταϊμόκου έχοντας βαθιά μέσα στην καρδιά μας αυτή την ευχή: να συναντάμε ανθρώπους, να έχουμε το θάρρος να τους προσκαλούμε στις συναντήσεις μας και να το κάνουμε με την πεποίθηση ότι κάθε ένας και κάθε μία από αυτούς είναι ένας εν δυνάμει Πρόεδρος της Σόκα Γκάκκαϊ και ένας πολύτιμος, χρυσός θησαυρός του κόσεν-ρούφου. Παρομοίως, ας ψάλλουμε για την επιτυχία των συναντήσεών μας, ώστε να γίνονται χώροι όπου οι άνθρωποι συναντούν τον μέντορά τους και αποφασίζουν να βαδίσουν μαζί μας σε όλη τους τη ζωή, για την παγκόσμια ειρήνη και την ευτυχία των ανθρώπων.
Οι καλεσμένοι και οι φίλοι μας μπορεί να έχουν ουσιαστικά ερωτήματα, όπως είχε ο νεαρός Νταϊσάκου Ικέντα, ο οποίος ρώτησε τον Πρόεδρο Τόντα σε εκείνη τη συνάντηση: «Ποιος είναι ο σωστός τρόπος να ζει κανείς;» Είμαι βέβαιος ότι αυτό είναι ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς ανθρώπους και σήμερα. «Σε τι πρέπει να αφιερώσω τη ζωή μου;»
Ας γίνει η αιτία αυτό το νταϊμόκου αυτόν τον Αύγουστο, να ταυτιστούμε με το πνεύμα του μέντορα: να διαθέτουμε σοφία γεμάτη ευσπλαχνία και, μαζί με τον Σένσεϊ, να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες των ανθρώπων, επιδιώκοντας την ευτυχία όλων των ανθρώπων.
Ντάικι Νακαμότο
Γενικός Γραμματέας της SGI Ευρώπης